მომავალი ბედნიერება {2 თავი}

მხოლოდ მე და ლიზი დავრჩით ერთად. ერთმანეთის იმედათ. ამჟამინდელ მდგომარეობას ვეგუებოდით. მასშემდეგ ერთი წელი გავიდა. ჩვენთვის ძალიან რთული იყო, ამ ამბის გადატანა, მაგრამ გვერდში მიდგა პიროვნება,

ის და მე?(თავი 2)

ვუთხარი მე და წავედი,მაგრამ ცრემლებს ძლივს ვიკავებდი,ამიტომ ცრემლებიც წამომივიდა.ის ბიჭი ჩემთან მოვიდა,მომატრიალა და ცრემლები მომწმინდა. -ნუ ტირიხარ ევა გთხოვ.მე მისთვის ყურადღება

სიძულვილიდან სიყვარულამდე

ავდექი,მოვემზადე,სამზარეულოში გავედი რუსოს ვაკოცე და გამოვედი.გზაში ანასტასიას მიაილოვა უნდა შევხვდე (ანასტასია ჩემი საუკეთესო მეგიბარი 14 წელია ერთად ვართ,ქერა ძაალიან ლამაზი ცისფერი

პაპასკირი და ბაბუციძე 6

გეგმა ნამდვილად გააზრებული და კარგად გათვლილი იყო მაგრამ დუდუსგან და ბიჭებისგან კატეგორიული უარი მიიღო რასაც აშკარად არ ელოდა. როსტოვსკიმ სხვა პარტნიორი მალევე იპოვა

ცხოვრება ახალგაზრდების წესებით [8]

ყველაფერი იდეალურად მიდიოდა. მე და დემეტრე სულ ერთად ვიყავით და ერთმანეთს თვალებში შევციცინებდით. გიგასთან, ნიასთან და ელენესთან ერთად უმაგრეს დროს ვატარებდით. ისეთი წყვილი ვიყავით,

გაზაფხულის წვიმა (ნაწილი 11)

-რაო, რა გვითხრა ლალიომ? კამფეტებს მოგცემო?-რა სასაცილოა?-უღიმღამოდ გამაჯავრა-სად ვდიო ახლა მე მაგის კატას?! ტფუი, რატომ არ გამიხმა ეს ხელები, ტელეფონს რომ ვუპასუხე...-კაი, ნუ მოთქვამ ახლა

არასდროს გინანებ... (III ნაწილი )

ერთ დღეს,როდესაც თორნიკე ჩემთან ამოვიდა ვიცინოდით,ვერთიბოდით, ვხუმრობდით და აღარც კი გვახსოვდა ჩვენს სიყვარულა, რომ ებრძოდნენ. სრულიად მოულოდნელად მკითხა:-ანანო შენთან გადმოვალ

ერთი ნახვით შეყვარება(თავი3)

_ძალიან პატარა ვიყავი როდესაც მშობლებმა მიმატოვეს,თავშესაფარში წამიყვანეს.ზოგჯერ გარკვეული მიზეზების გამო მშობლები იძულებულები ხდებიან რომ ბავშვები ბავშვთა თავშესაფარში წაიყვანონ...მაგრამ.

"შუგას დღიური"-2-ე თავი!

როდესაც დასრულდა ლექციები და სასწავლებლიდან გამოვდიოდი,კლასის გარეთ დამხვდნენ ჰოსოკი და ნამჯუნი(მათ ყველა ერიდება და ცდილობს მათ თვალს როგორმე გამოეპაროს თუმცა ისინი მაინც მამჩნევენ ხოლმე და ყოველთვის დამცინიან,ხან ჩაცმულობაზე და ხანდა თმებზე,

დაგიმორჩილებ(თავი მერვე)

უჩემოდ გატარებული ათი დღიდან ყველაფერი დაწვრილებით მოვაყოლე გიორგის. დღე და ღამე გაერთიანებული ჰქონია საცოდავს. ვიცოდი, ვიცოდი, რომ გიორგის მამა ლევანი არ იყო, მაგრამ იმ პერიოდში