ექიმები (თავი მეთერთმეტე)

ლევანმა გადაწყვიტა ძველი სახლი გაეყიდა და ახალ სახლში ახალი ცხოვრება დაეწყო. ძველი სახლი სავსე იყო მოგონებებით გამწარებული ტკბილი მოგონებებით და აქვე სადღაც ლიზას აჩრდილიც დადიოდა. ის დროც დადგა როცა თამთასთვის ხელი უნდა ეთხოვა და ამას ტრადიციულად

'სიყვარულის ორმოცი წესი'

"რამე თუ ვინც რა უნდა თქვას, სიყვარული სულაც არ არის მხოლოდ სასიამოვნო გრძნობა, რომელიც ისევე სწრაფად მიდის, როგორც მოდის..." "მაძიებელი ყოველთვის ვერ პოვებს, მაგრამ მხოლოდ ის პოვებს, ვინც ეძიებს..."

კაფანდრა [24]

დაბნეულმა ხმაურით გადაუშვა სასულეში გაჩხერილი უზარმაზარი ბურთულა ყელში და თვალებდაწვრილებულმა ახედა თარაშს. მერლანი სერიოზული გამომეტყველებით დაჰყურებდა ლოყებშეფარკლულ და გონებადაბინდულ გოგონას. აკანკალებული თითები თარაშის თითებში ახლართა და

ეს რეალობაა? (თავი 4)

საღამოს კლუბში კარგად გავერთეთ. ისევ ბევრი დავლიეთ. -ალეეექს. გაწელილად ვთქვი და ალექსანდრეს ჩამოვეკიდე. ალექსანდრემ გაკვირვებულმა დამხედა და ინსტიქტურად წელზე ხელი შემომხვია, იმის შიშით, რომ სადმე არ ავყირავებულიყავი. -შენთვის მითქვამს რომ ძალიან

სუროგატი დედა.თავი 5

-მითხარი ყველაფერი,რაც კი გაქვს გულში,თქვი რა გაწუხებს,რა არ გაძლევს მშვიდად ძილის საშუალებას,მინდა მეგობრები ვიყოთ მარიტა და ერთმანმეთს გახსნილად ვესაუბროთ.დაღამდა,მაგრამ გარეთ თეთრი და ნათელი ღამეა,ზის და ფიქრობს მის გარშემო რატომ არის მხოლოდ

ჩემს იქით გზა აღარ გაქვს (თავი მეექვსე)

- ვაიმე გადამრევ შენ რაა, მანახე ერთი რამ გაგაცოფა ასე ძალიან - ჯაკუზიდან ფეხზე წამოვდექი, დიახ დიაახ დემეტრეს წინ სველი სხეულით სრულიად შიშველი ვიდექი, მოურიდებლად გადმოვაბიჯე და პირსახოცი ნელა და აუღელვებლად შემოვიხვიე - აბა რახდება ?- გისმენთ -

შავი ანგელოზი 9

მადლობა.ვისაც მოგწონთ და კითხულობთ. ვცდილობ განსხვავებული დავწერო მეგონა არ მოგწონდათ გამიხარდა,რომ მკითხველი ყოლია. ამიტომ ვაგრძელებ იმედია ეს თავიც მოგეწონებათ.მე ყველას ვავიწყდები მგონი,გაგა ჯერ ერთ ადგილზეა გაშეშებული მერე ძლივს სცდება

თბილისი ცის ქვეშ... თავი 2

მომდევნო ორი დღე სიმშვიდე იყო.დასკვენი რომ ჩემი "სექს-წყვილი"-როგორც მე შევარქვი ისვენებდა.აი მესამე დღეს,უფრო სწორად ღამეს ამბავი ატყდაა მტრისას,კინაღამ ჭკუიდან გადავედი.ისეთი სიტყვები და კვნესა ისმოდა რომ ჭკუიდან გადასასვლელად არაფერი მაკლდა.ასე

ორი მოწმე (თავი 6-7)

-მოკლედ ვერაფერს გეტყვი ყოფილო საქმროვ, მემგონი მსახიობობა უფრო გამოგდის, ფროფესიის შეცვლაზე ხოარ იფიქრებდი?_მხიარული ხმით შემონარნარდა ლილია დუტის გახსნით. მის გაბრწყინებულ თვალებს ცივად ახედა დაჩიმ და ბოლოს მაინც გაეცინა -შენც იგივეს გეტყოდი. აბა?

გამიქრა გრძნობები.... მტკიოდა ოდესღაც...

გამიქრა გრძნობები...მტკიოდა ოდესღაც, მტკიოდა სიცოცხლე და ის ,რომ დამტოვე. ერთ ღამეს, წყვდიადში ჩუმი ხმა მომესმა, უსიტყვოდ მივეცი, უკუნეთს რაც მთხოვეს...