მე - ბედნიერი (თავი პირველი)

საწოლზე ვწვები და ვიხსენებ დღეებს,როცა მე ჯერ კიდევ კარგად ვიყავი,მე - ბედნიერი ვიყავი. მე - ბედნიერი. მე - ლაღი. მე - თავის’უფალი. მე,მე,მე.

ყველაფერი ჩაივლის გულის ტკივილის გარდა

ამ ლამაზ სამყაროში,ამ ლამაზ ქალაქებს შორის არსებობს უამრავი ისტორია,ზოგი ბედნიერი დასასრულით, ზოგიც უბედური დასასრულით,ზოგი კი უბრალოდ არ დასრულებულა... მე კი მოგიყვებით ერთ ძაალიან ლამაზ

შავი ანგელოზი 14

მეტის დაწერა ვერ მოვახერხე,ბოდიშით შემდეგ თავს უპრო დიდს დავდებ და საინტერესოს -ჩემო პატარავ,მომენდე გამიღე გულის კარები,არ ვუარყოფ მეც მეშინია მაგრამ შენ გარეშე ვერ ვძლებ მინდა სულ ასე იყო ჩემ მკლავებში გამომწყვდეული,არ მინდა სხვა ოდნავაც კი

ცხოვრება, ეს ზღაპარი არაა (თავი 2

ნატა!.. ნატაა!!! არ გესმის რომ გეძახი? - მესმის ლიკას ხმა, ადამიანის, რომელიც ყველაზე ღვარძლიანი და არაადამიანი მთელს სკოლაში -.გისმენ?! რა ხდება? რაგინდა?! -რა მინდა?! ჰაჰ შენიდან რა ჯანდაბა უნდა მინდოდეს? ვინ ხარ რომ შენიდან რამე მინდოდეს? არც

ჩემი ,,ტირანი" (თავი 7)

ესეც მეშვიდე თავი ჩემო საყვარლებო..იმედი მაქვს მოგეწონებათ ,ძალიან,ძალიან მიყვარხართ..ნელა მივაბიჯებდი ოფისის ფოიეში,ხალხი მოდიოდა და მესალმებოდა ,მეკი გაღიმების და მისალმების თავი არ მქონდა ,ლიფტის

გვიანი შემოდგომის ვალსი .1.

ჯერ კიდევ მძინარემ ვიგრძენი ნაზი შეხება.. კოცნა ლოყაზე, შემდეგ კი მხარზე.. ოდნავ მჩხვლეტავი წვერის შეხებაზე შევიშმუშნე და გამოღვიძების პირას მყოფმა გავიღიმე.. ახლა მე მივეკარი მას და ხარბად ჩავისუნთქე

ჩვენ შევქმენით ჩვენი ბედნიერი მომავალი (6)

სასწრაფოდ უნდა მეპოვნა ვინმე ვინც აეროპორტში გამიყვანდა,ახლა ტაქსის ძებნის დრო არმქონდა.ამდროს ერეკლეც დაგვადგა თავზე მე და მარის. -რასახე გაქ "კუკლა,, რაგჭირს?-მითხრა ეკემ და სიცილი დაიწყო მარისაც თავიდან სერიოზული სახე ქონდა თუმცა ვერც მან

...შენთან...თავი 1

თვითმფრინავი ბერლინის აეროპორტში რომ დაეშვა ნინის ისევ ეძინა.მორიდებით აიყვანა ხელში და ასე ჩამოვიდა ტრაპიდან.ასე წაიყვანა გასასვლელეისკენ სადაც მანქანა ელოდადა.ბარგი აიღო,საბარგულში მოათავსა და მძღოლს მისამართი უკარნახა. -სად წაგიყვანო,როგორ

როცა მოვკვდი (თავი2)

პირველად გამეღვიძა სიზმრისგან შეშინებულს, სააბაზანოში შევვარდი და სახეზე წყალი შევისხი, ოკეანე მესიზმრა, მისი წყალი იმდენად გამჭირვალე, სუფთა და ცხადი იყო ვგრძნობდი კიდეც მის შეხებას რეალურად. ვცურავდი სიღრმეებში წყალმცენარეებსა და წყლის ბინადრებს

ორი მოწმე (თავი 10)

-ლილია... -გამარჯობათ, შეგიძლიათ პოპულთან ტაქსი გამოუშვათ? გარეთ დაველოდები ეს ჩემი ნომერი არაა. -გასაგებია, 5 წუთიც არ მინდა. -გმადლობთ.შუაღამეს გადაცილებული იქნებოდა ლილია ტელეფონის ხმამ რომ გააღვიძა. გაკვირვებულმა დახედა დემნას ნომერს. -დემნა ხო