მოურჯულებელი თავი 17

-ჩემი გმირი ხარ, - გაუცინა ტასომ და ლოყაზე მიაკრა ტუჩები.-ლოყაზე მხოლოდ ნათესავებს ჰკოცნიან და, მგონი, მე შენი ნათესავი არ ვარ, ხომ?-აბა, სად გინდა, რომ გაკოცო? - ჰკითხა გოგომ და ბიჭის ჭინკებითათამაშებულ

მატარებელი (მეორე თავი)

შემდეგი 30 წუთის განმავლობაში ისე ტკბილად მეძინა მთელი ცხოვრების განმავლობაში რომ არ მძინებია.შემდეგ ხმამ გამაღვიძა, რომელიც 3 ენაზე ყვიროდა რაღაცეებს რაც ნაღდად არ მაინტერესებდა. ძილი ვერ

შავი სიყვარული (1)

ელენე,ხო ელენე, არაფრით გამორჩეული გოგო,რომელსაც არაფერში არ უმართლებს,თქვენ გგონიათ ვაზვიადებ? არა მართლა არ უმართლებს, ელენე როგორც კი კარგად იგრძნობს თავს მაშინვე შავი კატა

მომავალი ბედნიერება {2 თავი}

მხოლოდ მე და ლიზი დავრჩით ერთად. ერთმანეთის იმედათ. ამჟამინდელ მდგომარეობას ვეგუებოდით. მასშემდეგ ერთი წელი გავიდა. ჩვენთვის ძალიან რთული იყო, ამ ამბის გადატანა, მაგრამ გვერდში მიდგა პიროვნება,

ის და მე?(თავი 2)

ვუთხარი მე და წავედი,მაგრამ ცრემლებს ძლივს ვიკავებდი,ამიტომ ცრემლებიც წამომივიდა.ის ბიჭი ჩემთან მოვიდა,მომატრიალა და ცრემლები მომწმინდა. -ნუ ტირიხარ ევა გთხოვ.მე მისთვის ყურადღება

სიძულვილიდან სიყვარულამდე

ავდექი,მოვემზადე,სამზარეულოში გავედი რუსოს ვაკოცე და გამოვედი.გზაში ანასტასიას მიაილოვა უნდა შევხვდე (ანასტასია ჩემი საუკეთესო მეგიბარი 14 წელია ერთად ვართ,ქერა ძაალიან ლამაზი ცისფერი

პაპასკირი და ბაბუციძე 6

გეგმა ნამდვილად გააზრებული და კარგად გათვლილი იყო მაგრამ დუდუსგან და ბიჭებისგან კატეგორიული უარი მიიღო რასაც აშკარად არ ელოდა. როსტოვსკიმ სხვა პარტნიორი მალევე იპოვა

ცხოვრება ახალგაზრდების წესებით [8]

ყველაფერი იდეალურად მიდიოდა. მე და დემეტრე სულ ერთად ვიყავით და ერთმანეთს თვალებში შევციცინებდით. გიგასთან, ნიასთან და ელენესთან ერთად უმაგრეს დროს ვატარებდით. ისეთი წყვილი ვიყავით,

გაზაფხულის წვიმა (ნაწილი 11)

-რაო, რა გვითხრა ლალიომ? კამფეტებს მოგცემო?-რა სასაცილოა?-უღიმღამოდ გამაჯავრა-სად ვდიო ახლა მე მაგის კატას?! ტფუი, რატომ არ გამიხმა ეს ხელები, ტელეფონს რომ ვუპასუხე...-კაი, ნუ მოთქვამ ახლა

არასდროს გინანებ... (III ნაწილი )

ერთ დღეს,როდესაც თორნიკე ჩემთან ამოვიდა ვიცინოდით,ვერთიბოდით, ვხუმრობდით და აღარც კი გვახსოვდა ჩვენს სიყვარულა, რომ ებრძოდნენ. სრულიად მოულოდნელად მკითხა:-ანანო შენთან გადმოვალ