იისფერი სიყვარული +18 #1

ყოველთვის ასეა, მისი გრძნობები ზედმეტად ღრმაა ამ ურთიერთობისთვის, ადამიანს სჭირდება რაღაც ბანალურად ერთფეროვანი, თუნდაც უბრალოდ საყვარელ ადამიანთან ერთად გასეირნება. არ არის საჭირო ძვირიანი საჩუქრები, როცა შეიძლება ადამიანი უბრალოდ მეზობლის ეზოდან

სიყვარული ჩვენს ქუჩაზეც მოდის (თავი მეორე)

ახალი დღე გათენდა, თითქოს ყველაფერი კარგადაა ჩემს თავს. აღარც სანდროზე ვფიქრობ , მოკლედ ჩვეულ კალაპოტს დავუბრუნდი. სასადილო ოთახში სუფრა უკვე გაეშალათ. დედა და მამა რომ ადრე იღვიძებენ

"ეს სიყვარული შენ რომ მაჩუქე .. "

პირველად სკოლიდან გამოსულმა დავინახე.მანქანზე იყო მიყრდნობილი,ორ ბიჭთან ერთად,რაღაცაზე გულიანად იცინოდა და სათვალეს ხელში ათამაშებდა.მეორედ დაბადების დრეზე ვიცეკვეთ ერთად,სულ შემთხვევით.

ორი მატყუარა II

-ჟღალთმიანო.. დღეიდან ჩემი ხარ!-ყველა ჩვენ გვიყურებდა,მე კი ადგილს მივეყინე,ვერც კი ვბედავდი მისკენ შებრუნებას,მაგრამ ის არ ჩერდებოდა.-წითურო.. გესმის?-ძალიან გავბრაზდი,მასთან სწრაფი ნაბიჯით მივედი და თვალებში ვუყურებდი

დვალი და დადიანი? არ მჯერა?! (თავი 4)

-რათქმაუნდა შეიძლება. ქორწილის მერე გადმოვიდეთ აქ.-უთხრა ალექსანდრემ თბილი ხმით და უცებ ტუჩებზე დაეკონა. უკოცნიდა ტუჩებს ნელა, ფრთხილად ძალიან ნაზად, ყველა ქალთან უხეში იყო მაგრამ, ელენე

ის დაბრუნდა 6 თავი

საქართველოში ქორწილის წინა დღე* კარზე კაკუნია (ნიკა)-ელოდებით ვინმეს? (მარი)-ის დაბრუნდა. (ნიკა)-ვინ ის? (მარი)-თაკო. *სანდრომ კარები გამიღო* (თაკო)-სიძეევ(ვუთხარი სიცილით და ჩავეხუტე) (მარი)-თაკოოოოო(ჩამეხუტა კიარა შემაფრინდა)წამო

ჩემი დემონი (5თავი)

უკვე შაბათია, უძილობა ისევ დამეწყო მგონი პარასკევს ვერ დავიძინე, მთელი ღამე თვალებგახელილი ვიჯექი და ჭერს ვუყურებდი, რამოდენიმეჯერ ავდექი და ტირილი დავიწყე, არ ვიცი რა მატირებდა, ალბათ უძილობის გამო ზედმეტად ავნერვიული და გრძნობებისგან დაცლა

საყვარელი ვენები. II ნაწილი. დღე XIV

რატომ მაინც და მაინც შივა? - მკითხა დათუნამ და აღტაცებული მზერა მოავლო ჩვენს საყვარელ ბარს. - ო... ეგ დიდი ისტორიაა. ინდუიზმში კანაფი წმინდა მცენარე იყო, რომელიც შივას ბრძანებით ჩამოიტანეს ჰიმალაიდან ადამიანის ტკბობისა და განათლებისთვის. შივასაც

..გთხოვ, შენ გადარჩი..

ცისფერ ქაოსში ჰყვაოდა ფითრი,წითელი, როგორც დაისის თოვლი,მაკლია რაღაც რაც აწ არ ითქმის,რაღაც თბილი და სავსე სისოვლით.ვწერდი ტაეპებს როგორც მოცარტი,როგორც სულელი ცელქი ღიმილით,სიკვდილმა

უსიყვარულოდ? არ არსებობს თავი 7

დილით ავდექი თავი მოვიწესრიგე და საძინებელი დავალაგე. ანასტასია, როგორც ყოველთვის სკოლაში იყო წასული. სახლში მარტო ვიყავი დათა ნინის ახლდა ბავშვი ექიმთან ყავდათ წაყვანილი, დიმიტრი კი