დამჩემდა.

ავტორი: ჩემი უსაყვარლესი ვახო სალთხუციშვილი.დამჩემდა.შენზე ფიქრი გონებაში,სიკვდილივით გამეფდა.დამდევდა.ის აჩრდილი წუხელის,სულ ფეხდაფეხ მათრევდა.წამომცდა.რომ მინდოდი, ჩემებურად საქციელში

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (15 თავი)

კომპანიას მივუახლოვდით,მანქნა არ იყო გაჩერებული,ისე გადმოვხტი და მიკას კაბინეტისკენ ავიღე გეზი.-რა ხდება?-ოთახში დაუკაკუნებლად შევედი და წინ დავუჯექი.-მერი...გეხვეწები არ ინერვიულო...-სახეზე

წვიმას მოაქვს ჩვენებური შეხვედრები. - სრულად

მეფიქრებოდა.სიზმარში მისი თვალები ვნახე. შეშფოთებულს გამომეღვიძა. სარკეს მივუახლოვდი და ჩემს თვალებს დავაკვირდი. ვცდილობდი რამე განსხვავებული მეპოვა, მაგრამ - არაფერი. შემდეგ დავხუჭე და

ცხოვრება

რა არის ცხოვრება? ალბათ გადარჩენისთვის ბრძოლა რატომ ხდება ისე რომ ყოველთვის იმ ადამიანებს ვკარგავთ ვინც ძალიან გვიყვარს რატომ გვტკენენ ჩვენთვის საყვარელი ადამიანები გულს რატომ ? კითხვა რომლის

გრეგორ პეტროვას

-ბოთლში შენახულმა წერილმა ზღვაში 57 წელი გაატარა. ექსპედიციის დროს მე და ჩემმა მეუღლემ ჯეისონმა,ვიპოვნეთ ის სრულიად შემთხვევით. იგი ზღვას ამდენი ხნის შემდეგ გამოერიყა კლდოვან ნაპირას,

პირველად შენთან (სრულად)

პირველი შეხვედრა, პირველი სიტყვები,ჩამესმის როგორც ლამაზი რითმები,და სიყვარულზე მრავალი მითები,არ არის უბრალო, ალბათ მიხვდებით.ამ ყოველ ღამე ნანახ სიზმრებში,მხოლოდ და მხოლოდ არის ის

აკრძალული სიყვარული ( თავი 6 )

ხმის გაგონებისთანავე, ლუკას ვშორდები და მაშინღა ვიაზრებ მომხდარს.ხელებით უკან ვწევ და ღრმად ვიწყებ სუნთქვას. ხელს შუბლზე ვიდებ, საოცრად ცხელი ვარ. წამით ლუკასკენ ვაპარებ თვალს, მერე კი სარკისკენ

მე გიტოვებ ჩემი ცხოვრების ათვლის წერტილად. 1-13 თავი

საოცარია ნელ-ნელა საათის ისრები როგორ ჭრის დროს, ღამით განსაკუთრებით, თითოეული კვეთის დათვლა შეგიძლია, თუ რათქმაუნდა მშვიდი ძილით არ გძინავს, მშვიდი ძილი კი ფუფუნებად იქცა ამ ბოლო

მარცხის ზღვარზე (1)

ტოლბუხინზე სულ სამადსამი კორპუსი იყო ჩამწკრივებული ერთ სიგრძეზე, ერთნაირი აგებულების, ერთნაირი ზომისა და ფორმის. გაერთიანებული კალიდორული სისტემა, ყველა სხვა ბინისაგან გამოყოფდა ამ სამეულს და თავისებურ ხიბლს სძენდა. განსხვავებით კი მხოლოდ

სულიერი გამოცდა (თავი 7)

უკვე ერთი კვირაა რაც სკოლაში ვასწავლი, ყველაფერი ძალიან კარგად მიდიოდა. მხოლოდ ვცდილობდი ლუკა არც კი დამენახა, რადგან მისი დანახვის შემდეგ სულ დათრგუნული ვიყავი მიზეზს კი, ვერ ვხვდებოდი. დღეს პარასკევია, სკოლებში ზუსტად ამ დროს მოდიან მშობლები და