შენი სახლის კედლებში მე მოვიყვან გაზაფხულს

შენი სახლის კედლებში მე მოვიყვან გაზაფხულს, და მერე შენ ყოველთვის ბედნიერი იქნები, მე უშენოდ სიცოცხლის არც ერთი დღე აღარ მსურს, შენ ხარ ბედნიერების უმთავრესი მიზეზი.

ბედნიერი ზაფხული (თავი პირველი)

ივნისის ცხელი დღე იყო თითქოს იწვოდა მთელი ქალაქი დილას რაღაცის უფროსწორედ ვიღაცის დაცემის ხმამ გამომაღვიძა თვალები ზანტად გავახილე და ძირს დავიხედე უცებ ისტერიკული სიცილი ამიტყდა როცა იატაკზე გაწოლილი ჩემი ძმა დავინახე : - თაი იცოდე ავდგები და

ტკბილი ოცნება (სრულად)

ოცნება მაქვს ერთადერთი, არც მეტი და არც ნაკლები, სულ რომ გერქვას მხოლოდ ჩემი, რომ შეგიშრო თვალზე ცრემლი. უფერულმა ჰპოვოს ფერი, უღმერთომ კი ქრისტე ღმერთი,

"Love story" 2 თავი

ჯერ ალექსის სახლში მივედით, სადაც დაძაბული სიტვაცია შეიქმნა, ალბად ალექსს არ ეგონა თუ მივიდოდი ქორწილში,ამიტომ ძალიან გაუკვირდა ჩემი დანახვა, თანაც უცხო ბიჭთან ერთად. მე ჩვეულებრივ ვიქცეოდი, გულწრფელად მივულოცე მათ და საჩუქარიც მივეცი, მაგრამ

შენზე

ეგოისტი ვარ, მაგრამ არც ისეთი, შემეძლოს ვინმეს წავართვა მეგობრები, მხოლოდ იმიტომ, რომ მათ, ანუ ყველას ადგილას მე დავრჩე. სამყარო, სადაც მხოლოდ მე ვარ ან მე და შენ, ისეთივე გულისამრევია, როგორიც ახლა. ანუ, წარმოდგენაც არ ღირს. ამაზე შეგიძლია არ

ძველი ჭრილობები მიხსენებს...

ქარი აშრიალებს ტკივილებს... ძველი ჭრილობები მიხსენებს... ეხლა ისე მინდა ძვირფასო, ჩვენი სამყაროდან გავიქცე...

არ თქვა რომ გიკვდები..

მოშავ-მოხავერდო შემმოსავს მიხაკი, მე ხომ სიკვდილი ვარ.. არ თქვა რომ გიკვდები, მიხვდები, დრო იყო, ოდესღაც.. მიყვარდი, ოდესღაც გმონებდნენ შენ ჩემი ფიქრები..

მარიონეტი (ოცდამესამე თავი)

მირბოდნენ ორნი, ერთმანეთის მხარდამხარ და ერთმანეთის იმედად დარჩენილნი, ცხოვრება მორიგ გამოცდას უწყობდათ, მორიგ პაექრობას ბედისწერასთან. მირბოდნენ და არსებობდა მხოლოდ გაქცევის მიზეზი, მხოლოდ მიზანი. არ ფიქრობდნენ, არ ეშინოდათ. თვითგადარჩენის

საყვარელი ვენები. დღე X

ორი გრძელი დღე-ღამე გავიდა ლოდინში. არ გამოჩენილა. ყოველი მესიჯის თუ ზარის ხმაზე ვღელავდი და საკუთარი თავის მიკვირდა, თითქოს თინეიჯერობის ასაკში დავბრუნდი. მაშინ, როდესაც ჯერ კიდევ მჯეროდა ჩვეულებრივ სხეულში ჩასახლებული პრინცის სულის არსებობის. არა,

რაც ზაფხულში ხდება , ზაფხულშივე რჩება.. (ნაწილი 3)

მაგრამ არ დამაცადა და ხელი გამომიწოდა -გამარჯობა.. შენ მალაქია უნდა იყო. დათიმ გამაფრთხილა , რომ შენთან ფრთხილად ვიყო, თორემ გველის შხამი მოგონება და სანატრელი იქნება.. გაიღიმა და თან თვალს არ მაშორებდა. - მე ბექა ვარ.