Don't dream it be it (I)

...და როცა ქარიშხალი ჩადგება, ვერ გაიხსენებ, როგორ გადარჩი. იმასაც კი ვერ დაიჯერებ რომ ქარიშხალი ჩადგა. მაგრამ ერთი რამ კი იქნება ცხადი, გრიგალს თავს რომ დააღწევ, ისევ ის

მე შენამდე (თავი1)

თოკომ წელზე მოხვია ხელები აიყვანა და აქით გამოიყვანა ტასოსთვის ეს ყველაზე დიდი შეურაწყობა იყო მახასოვს კინოს ვუყურებდით და ასე ერთმა მამაკაცმა დარტყა ქალს ხელი თქვა რო მაგგოგოს ადგილას რო ვიყავო

უსასრულობაშიც შენ მეყვარები! (სრულად)

....გქონიათ მომენტი როცა ცხოვრება მშვენიერი გეჩვენებათ? ან პირიქით..?! მე მქონდა იმის ბედნიერება, გამომეცადა რა არის ცხოვრებაში რეალური და რა ფარისევლობა. მწარეა ის განცდა, როცა ენდობი , გიყვარს

Broken wings #3

This love has taken its toll on me She said goodbye too many times before. გაბრწყინებული თვალებით მიყურებდა და ჩემსკენ მოიწევდა. კანკალი ამიტყდა მაგრამ სიმღერას მაინც არ ვწყვეტდი.

ჩემთვის დაბადებული (სრულად)

ჯერ კიდევ 13 წლის პატარა გოგო ვიყავი,მეგობარმა დაბადების დღეზე დამპატიჟა. უამრავი ადამიანი ჰყოლია მიწვეული,მეც ჩემი საუკეთესო მეგობრის, გვანცას გვერდით დავჯექი. თავიდანვე ვგრძნობდი ვიღაცის დაჟინებულ მზერას.გახედვა მერიდებოდა,საკმაოდ მორცხვი ბავშვი

გულს ვერ უბრძანებ (4)

თვითმფრინავი თბილისის აეროპორტში დაეშვა. გოგონამ, როდესაც ფეხი მიწაზე დადგა შეკრთა და კანკალმა აიტანა. ერთხანს ადგილიდან ვერ იძროდა, მაგრამ დამიანეს შეხებამ გამოაფხიზლა. ბავშვს ხელი ჩასჭიდა და გასასვლელისკენ წავიდა. კიდურებს ძლივს იმორჩილებდა, თუმცა

მწვანეთვალება დემონი ნაწილი მეორე, 7თავი

სპეცრაზმა ალყა შემოარტყ და მანქანას და იქაურობას გაარიდეს.სასწრაფოც ადგილზე იყო ამიტომ,დაკავებულებს ადგილზე აღმოუჩინეს პირველადი დახმარება მერე კი საავადმყოფოში გადაიყვანეს და დაცვა მიუჩინეს სანამ მათ დაკითხვას შეძლებდნენ. -გონს რომ მოვლენ ყურებით

ჯოჯოხეთი (სრულად)

-ნიკა ხომ არ გინახავთ?- დილაადრიან გამოსულ მეზობელს გადაეღობა თმაგაწეწილი,უძინარი თვალებით. -ნიკა?-ხმა ჩაუწყა.-არა,არ მინახავს..-ისევ მოატყუა,უკვე მერამდენედ.. -სად წავიდა ასე ადრიანად..იქნებ მიმატოვა?-სახეაშლილი ჩააფრინდა მკლავებში ასაკოვან ქალს..

ძველი "მე" წინა წელს რაჭაში დავტოვე (საცდელი)

ზამთარში რატომ არ ჩამოხვედი? -გეგა ეს შენი საქმე არ არის და საერთოდ აქ მოსვლას არც ვაპირებდი სხვა მეგობრებთან მივდიოდი, ნამდვილ მეგობრებთან-ვთქვი ირონიულად და ფეხზე წამოვდექი. გზას გავუდექი თუმცა ცრემლები ვერ შევიკავე, თავისთვის წამომივიდა

არაფერი,უბრალოდ ყველაფერი (21 თავი)

სახლში მივედი,შხაპი მივიღე და მოვწესრიგდი,უკვე შვიდი საათი ხდებოდა,ვიფიქრე დავიძინებდი,მაგრამ მოტოციკლის ხმა გავიგონე და ეზოში გასულს მერი დავინახე. -აბა,დროზე დაჯექი და წავედით.-სახე გაბრწყინებული მიყურებდა. -მოიცადე,ჯერ ყვავილები არ მიყიდია.