გაუცნობიერებლად(თავი1)

როგორც იქნა ნანატრი გაზაფხული დადგა! წელს ზაფხულისთვის დიდი გეგმები მაქვს, გაზაფხულის მოსვლა კი, იმას ნიშნავს, რომ ჩემი საოცნებო ზაფხული მალე დადგება გაზაფხულის მოსვლა და სითბო კიდევ იმიტომ მიხარია, რომ ჩემს მეგობრებთან უფრო მეტ დროს გავატარებ

"სიყვარული თუ სიძულვილი"

დილას ისევ ბუდილინკმა გამავიძა, საათს დავხედე და 6 საათი იყო. საწოლიდან ავდექი, სააბაზანოში შევედი, ცხელი შხაპი მივიღე, თავი მოვიწესრიგე. ჩავიცვი თეთრი მაისური, შარვალი, კედები, თმები დავისწორე, ჩანთაში ჩავალაგე საჭირო ნივთები და ქვემით წავედი.

პირველი სიყვარული (11)

და როგორც კი გავუთიშე მაშინვე მივეცი ცრემლებს უფლება რომ დაენამათ ლოყები,მთელი გულით ვტიროდი რადგან უბრალო მიზეზის გამო მიმატოვა და ახლა კი ვითომ ჩემზე ნერვიულობს,ამ ერთვი თვის განმავლობაში უმეტეს ხანს ფბზე ვატარებდი და ყოველ დღე დიტოო მწერდა თან

ცამდე და ცის იქით ღმერთამდე (11თავი)

-ჩემი სულელი.-სხვებიც გვიყურებდნენ,ყურთან დაიხარა და ჩუმათ მიჩურჩულა.-მე და შენ სერიოზულად უნდა ვისაუბროთ-შემდეგ გასწორდა და თვალი ჩამიკრა.ამოვიხვნეშე და სამზარეულოში შევედი,წყალი დავლიე შემდეგ კი ნიაკოს გაკეთებული სალათის ჭამა დავიწყე.როგორც ჩანს

მიშო ჯორდიანზე გსმენიათ? ( თავი 2)

- კრასანტულაა ნუუ,ჩემი ძეტკა რამდენად გვიკადრებს მაგას ვერ გეტყვით მაგრამ როგორც დიდი ვაჩე ჯორდიანი იტყოდა "ცდა ბედის მონახევრეაო რა" არა ფისო? - გოგო რამდენჯერ გითხარი მე შენ მაგ ფისოს ნუ მეძახი-მეთქი ჰა? მოდი მოდი ვინ გაგაცნო,მე გვიან ჩამოვედი და

აკრძალული ხილი 18 + თავი 3

მეორე მე კითხვებს მაყრის რომელზეც პასუხები საუბედუროდ არ მაქვს,არც კი ვიცი რომელ ერთზე ვინერვიულო ? იმაზე რომ მოკვლა მემუქრება და ახლა მართლაც გარანტირებული,იმაზე რომ ლეილა შესაძლოა ახლა საკუთარ სახლში განისვენებდეს თუ იმაზე,დედაჩემს რა ბედი ეწია ?

შემიყვარდა ის ვინც არ უნდა შემყვარებოდა 3

კონსტანტინე მათკენ დაიძრა,ალექსანდრეც მას მიჰყვა იმ ცოლ-ქმართან მივიდნენ და ლაპარაკი დაუწყეს,კაცს წარბები შეეკრა და ხმამაღლა დაუწო ლაპარაკი,ალექსანდრემ კი მუშტი უთავაზა,ყველა შეცბა არ ელოდნენ ალექსანდრესგან ამას კაცი წამოდგა და მანაც დაარტყა ჩხუბში

რომ შემძლებოდა შენს სიკვდილსაც მოვიპარავდი (რამდენიმე სიტყვა ალუდაზე)

“უთხარით ყველას, რომ ცხოვრობდა ქართველი ბიჭი ალუდა, ზუსტად მაშინ როდესაც ჩვენ ვცხოვრობდით. უთხარით, რომ ასეთები იშვიათად იბადებიან. უთხარით ყველა შლეგს და უბირს სხვისკენ რომ გაურბის გული და გონება, რომ საქართველოში ბიჭი ცხოვრობდა. ვაჟი ცხოვრობდა

გულის ძახილი 15.(დასასრული)

სირბილით ჩაირბინა კიბეები და ახლო მდებარე მაღაზიაში შევიდა,პური იყიდა მხოლოდ და ასევე ჩქარი ნაბიჯით გაიქცა სახლისკენ,რომ მოულოდნელად წინ ალკოგოლისგან თვალებდასიებული მამაკაცი გადაუდგა.სესილიმ შეხედა და შეეშინდა,მაგრამ მაინც მტკიცედ უთხრა.

დიალოგი ატმის ხის ქვეშ

'' -ვფიქრობდი, რომ ეს ყვავილები მაშინაც ძალიან ლამაზი იყო, როცა მე მარტო ვიჯექი და ისე ვუყურებდი მათ... -ახლა?-შევეცადე ჩემი ხმისთვის იმედის ნაპერწკლები მომეშორებინა. -თითქოს დღეს სხვა სურნელი აქვთ... -და სხვა ელფერი...-დავსძინე მე.''