..გათენდა

თენდება, ძვირფასო, თენდება სიზმარში, სინათლის პირველ სხივს წავყვები, დაგტოვებ, მილულავს სათუთად, იმედის პირქარში, ღრუბლების ბალიშზე თვალებს სიმარტოვე.. თენდება, ძვირფასო, შეხე, ჩვენს სამყაროს, ბაჯაღლო სხივების ეხვევა საწმისი,

თავადაზნაურული ამბები (4)

შესანიშნავი ღამე იყო,ასეც ვერ ვიტყვით-ხმა დავიბოხე,თან ცოტა მაკლდა აჭიხვინებამდე.ანანო მოულოდნელად წამოხტა საწლოდან და მკერდსა და სასქესო ორგანოს ხელით იმალავდა,ალბათ თავი ტიტველი ეგონა ამ საწყალს. -რაა? რას ამბობთ? ეს რა საუბარია? სადა ჩემი

ცაზე ვარსკვლავი კიაფობს...

ცაზე ვარსკვლავი კიაფობ თეთრად ანათებს,ბრჭყვიალებს, ცრემლად იღვრება ვარსკვლავი და ჩვენც ვიფიქრებთ სურვილებს.....

ფიალა

ერთ დღეს დილით მე გავავსე ღვინით დიდი ფიალა, და ვიფიქრე შემოვურბენ საქართველოს მთლიანად... რუსთაველზე რომ გავედი შოთამ კალმით მანიშნა, შეხედეო, ოპერასთან კოტემ ქეთო დანიშნა...

მარიონეტი (მეთექვსმეტე თავი)

შემდეგ?! ხაკისფერი ფოთლებით გაწყობილ სამხედრო გვარდიელის ფორმაზე ოქროსფერი ასოებით ამოქარგული ზურაბ ბოჭორიშვილი. მერედა როგორ უხდებოდა?! სუნთქვაშეკრული უმზერდა კარში მდგომ ახმახს. შემდეგ?! მამის სახეზე ერთბაშად შეცვლილი თბილი გამომეტყველება,

შენი დანახვა ყველაფერს მირჩევნია

მთელ ჩემს ცხოვრებას მე მირჩევნია მისი დანახვა სულ ორი წამით მე შენ მიყვარხარ - ეს სიტყვებია სავსე ტკბილითაც, მწარითაც რამით შენი დანახვა მე ზღვას მაგონებს ამ სიყვარულის ძალა მაოგნებს მინდა რომ ვიდგე მღელვარე ტალღებში ჩემი გრძნობების მცხუნვარე ალებში

მარადიული სიყვარული?ჰმ... თავი (10)

-ანი-დავიწყე ყვირილი ცოტა ხანში კი რაღაც ამაფარეს პირზე და გონება დავკარგე...რომ გამოვიღვიძე ჩაბნლებულ ოთახში ვიყავი საწოლზე ვიწექი ცალი ხელი კი თოკით საწოლზე ვიყავი მიბმული უცებ ვიღაც შემოვიდა

სიყვარულის ინსტრუქციები IX

-არა ანდრეი! შენ ჩვენ ორიდან უნდა აირჩიო ერთ-ერთი.თუ ჩემს რჩევას გაითვალისწინებ აუცილებლათ აირჩიეთ მეორე, იმიტომ,რომ პირველი რომ გყვარებოდათ,მეორე აღარ გამოჩნდებოდა შენს ცხოვრებაში. -ვიკა..

იქ სადაც 2

რომელსაც რამოდენიმე წუთის წინ ვკითხულობდი ვეღარ ვპოულობ. სირცხვილით შევხურდი.. - არაუშავს, მოდი დაჯექი, ვისკის დაგისხამ..არა მადლობთ, არ ვსვამ. თითებზე ნერვიულად დავიწყე თამაში, არადა როგორ

შავ თეთრი წყვდიადი. { თავი | }

სინათლეზე გასვლა, არ მესმოდა და ვერ ვუპასუხებდი ადამიანებს კითხვაზე პასუხს... და თუ მივხდებოდი ტუჩების მანერათი რას მერჩოდა, იმ პასუხსზე გაცემაც არმინდოდა რომ ცივად არ მეპასუხა.. ყველას ეგონა შემეძლო ბევრი რამე მიმეღწია და ამიტომაც