სევდა და ბურუსი

ეს არის ღრმად ჩამარხული და სულში დალექილი გრძნობების ორგაზმი,რომელიც მხოლოდ ისეთმა ადამიანებმა უნდა წაიკითხონ,რომლებსაც შეუძლიათ კითხვა,არა იმიტომ რომ რაიმე მიიღონ,რაიმე გამოსტყუონ მწერალს,არამედ იმიტომ რომ უბრალოდ ესმოდეთ და იზიარებდნენ მათ სევდასა

ტყე

ტყეში ყველაფერი გამოღვიძებას იწყებდა და იქაურობა ცხოვრელების მხიარული შეძახიებით ივსებოდა. მაგრამ ბუნებასთან ერთად იღვიძებდნენ ბნელი არსებები. არსებები, რომლებმაც გაანადგურეს ქალაქები და ქვეყნები. არსებები, რომლებმაც შეცვალეს ისტორიები.

მოდი,დამებედე

მოდი დამებედე,სანამ დრო გავიდა, სანამ მცხუნვარე მზე კვლავ მთებში ავიდა. მოდი დამებედე,იქნებ ამისრულდე წინა წელსაც მახსოვს მოსვლა არ ისურვე. იქნებ დამებედო,გული გამიხარო არ მკითხავენ,მარტო რატომ დადიხარო...

აღარასოდეს(4)

-კაი, გასაგებია გავიგე რო მართალი ხარ. საწოლთან ჩაიმუხლა, თმები სახიდან გადაუწია და თვალებში ჩახედა. -ვინ არის ის? ვის გამოც ესე იტანჯები.

განგსტერების სამოთხე (16)

სცოდნია,მაგრამ ეს რაღაც სხა იყო მუცელი ცარიელი იყო არანაირი პეპლები სულ არაფერი,უბრალოდ კოცნა..გიორგის მოვშორდი..რა ჩავიდინე? სწრაფად გამოვიქეცი იქიდან...დერეფანში ჩავირბინე..საზიზღარი ადამიანნი ვარ..გიორგი ყველაზე ცუდი საქციელით

მე ჩემი ცხოვრება და ალერგიული ადამიანები თავი-8

ვაკო,გიორგი.რახდება ჩემს თავს?კატო როდის იყო ბიჭებთან ასეთი უძლური როდის იყავი?ვერავინ ვერაფერს ვერ გიბედავდა და ახლა რა ჯანდაბა დაგემართა?კიდევ ერთი ფაქტი იმისა რომ ვგიჟდები უკვე საკუთარ თავს ველაპრაკები მეორე "მე"-ს ველაპარაკები განა ეს

სისხლიანი ვახშამი (XIII თავი)

დამასკუპეს ამ სიმაღლეზე ეს წნევიანი ქალი , თვითონ კი თბილისში გაქუსლეს . ქობულეთში ვაპირებდი წასვლას, სანატორიუმში, მიხდება იქაური ჰავა, თვალიც ისვენებს და გულიც . ვითომ რა არის ორი კვირა , მაგრამ მთელი წელი მყოფნის ხოლმე. ეს სეზონი ჩამივარდა,

საუკეთესო მამის საუკეთესო შვილი (თავი 4)

მან კი ხელები უფრო ძლიერად მომიჭირა ისე ძლიერად რომ ცრემლები წამომოივდა შემდეგ გარეთ გამათრია და ხელებს ისევ არ მიშვებდა საშინლად მიტკიოდა მინდოდა ხმამაღლა მეყვირა ვერც ვეწინააღმდეგებოდი ნელ-ნელა ჩემსკენ მოიწია და უნდა ეკოცნა მოულოდნელად, რომ წაიქცა

რეალობით გაჟღენთილი_1_

მოგესალმებით, ისტორია დაფუძნებულია რეალობაზე.ნამდვილად არ მაქვს წერის გამოცდილება არც არასდროს მიოცნებია წერაზე, უბრალოდ მინდა ეს რეალობა პატარა ისტორიად ვაქციო და სხვებმაც იცოდეს ამის შესახებ

მე ჩემი ცხოვრება და ალერგიული ადამიანები თავი-8

გადავიხარხარე და ბავშვებს შევხედეე...მაგრამ მალევე გამახსენდა ვაკო,გიორგი.რახდება ჩემს თავს?კატო როდის იყო ბიჭებთან ასეთი უძლური როდის იყავი?ვერავინ ვერაფერს ვერ გიბედავდა და ახლა რა ჯანდაბა დაგემართა?