თავადაზნაურული ამბები (8)

-რაც მაგას უნდა,მაგისთვის თქვენ ჯერ ძაან პატარები ხართ!-საყვარლად გაიცინა და გვერდით მდგომს ვნებიანი მზერა ესროლა. -შენ კიდევ საკმაოდ მოხუცი ხარ იმისთვის ,რომ ეგ გოგო ასიამოვნო!-ჩემთვის ჩავილაპარაკე,მაგრამ ბედი რომ არ გექნება.იმ წამს გამორთეს მუსიკა

მძიმე გზა (მესამე ნაწილი) მეთორმეტე თავი (24)

-გამიშვი_ყვიროდა გოგონა -არ შემიძლია_ჩაესმა ყურთან ახლოს მამაკაცის დაბალი და ბოხი ხმა -გამიშვი მეთქი_მისი ხელებიდან გათავისუფლებას ცდილობდა სესილი,მაგრამ ამაოდ.მამაკაცს ძლიერად ეჭირა ის.მან გოგონა თავისკენ შემოატრიალა დ

დაბრუნება 90_იანებში (სრულიად)

ისევ წამოვწექი, მალევე სტელა მოვიდა თავისი ტირანოზავრი შვილების თანხლებით. -ქეთუსა სიბნელეში ხარ? -ხო სტელა, რა უბედურებაა. -მოიწყინე? -ცოტა ხო. ფანჯარას მივუახლოვდი -ქეთ გამომართვი სანთელი.- ფანჯარაშ შემაძვრინა ხმელი ხელები.

გეუბნებით სიყვარული აბერებს

შევასრულე წყვილის ცეკვა პა-დე-დე. ნერვები მაქვს როგორც ადრე მოშლილი, ხამაღლა თქმა ხომ ვერაფრით გავბედე, ჩურჩულით თქმის აღარც დამრჩა მოტივი. როგორც ვიცი ცხოვრებაა პამფლეტი, ეს თალია ჩემთან როდის მოირბენს.

გეი ბიჭის დღიურები თავი (9)

დასაკარგი არაფერი მქონდა მისთვის მოსმენა ყველაზე კარგი გამოსავალი იყო იმ შემთხვევაშ. ერთი მხრივ მას, რომ ვუყურებდი საშინელი გრძნობა და ის კადრები მესახებოდა თვალწინ რაც მის ოთახში ვნახე. გული საშინლად მიცემდა

ეული ღამის ღამეულ ფიქრებს...

...შიშველ ხეებში ისევ წამებით განაწამები კრთება ლანდები, დროის ეშმაკნი გამახარებენ, წამში წამებად რომ მელანდები...ოჰ, როგორ მახსოვს თავს რომ მახვევდი, ცაში გაფრენის მონაგონ ამბებს. თებერვლის დილას არ უყვარს ფიფქი, თებერვალს, კარგო, ჭირდება სითბო და

მარტოსული

მოზარდი გოგო რომელიც თავს მარტოსულად გრძნობ მას შემდეგ მშობლებმა იძულებით სხვაგან გადავიდნენ საცხოვრებლად შემდეგ კი ის თავის მონათესავე სულს პოულობს.მისი რიგიც მოვიდა ამოვისუნთქე წავა და თავს დამანებებს, ცუდი გოგო არ იყო მაგრამ მგონი ვაწყენინე,

იცხოვრე წესების გარეშე. 4 +18 დასაწყისი

უეცრად თავს სწევს და ჩემგან მოშორებით დგება,ცოტა ხანს გაშეშებული ვრჩები მოულოდნელობისგან მაგრამ მალე მოვდივარ აზრზე და სავარძელში ვესვენები.უკან ვწევ თავს და თვალებს ვხუჭავ,ყოველი წუთი თვალწინ მიდგება

წამიერი პაემნები (სრულად)

,, ჩემო პირველო წამიერო სიყვარულო. როგორ გინდა რომ თქვა,ან როგორ გინდა რომ დაიჯერონ. ფაქტი ფაქტად რჩება, როცა დაგინახე გადავწყვიტე რომ მიყვარდი. ეს იყო მარტოსული ადამიანის გმინვა, ცარიელ ოთახში"...

იქ სადაც 7

დიდხანს მაინც არ დამაძინა ფეხის ტკივილმა, ძილში ისე ამტკივდა, რომ ტირილით გამეღვიძა, სვირინგა ჩემს ერთ მოძრაობაზეც კი ახელდა თვალს და არც ახლა უღალატია ტრადიციისთვის, მე კი უკვე იმ დონეზე ვიყავი, რომ აღარც ის მაინტერესებდა და საერთოდ აღარც არაფერი,