თეთრი იასამნები

დანაწევრდნენ წიგნები სიმარტოვის ბილიკზე, თეთრი მტრედი არიებს მის ენაზე ღუღუნებს. ერთადერთი მინდა რომ სამოთხესთან მივიდე, დავინახო ცოდვილ ხალხს ღმერთი როგორ უყურებს.

დაისი

როგორ მიყვარს გაზაფხული როგორ მიყვარს მაისი, როგორ მინდა შენს ქორწილში რომ მეცეკვო დაისი.

ცელქი გოგო

შენზე მთვარეს ბევრს ვუყვები ვახარხარებ, ვაცინებ, მერე სადღაც განთიადზე ხელის ქნევით ვაცილებ....

ვაითი და ბლუ ( White & Blue)

მე ბლუზე ვერაფერს ვერ გეტყვით ახალს და ვერც ვერაფერს ისეთს რაც სხვებს არ უთქვამთ. გეტყვით მხოლოდ იმას რომ იგი არავის არ ჰგავს. ის იმდენად განსხვავებულია, რომ ქუჩაში ქაოსურად მოფუსფუსე ბრბოს ნაკადშიც კი შემიძლია მისი ამოცნობა.

ბედია თუ შემთხვევითობა (თავი 2)

_მოკლედ გოგო...გუშინ შენ,რომ დაინიძე მომწერა გიომ მომიკითხა თაიაა რას შვებაო და რავი ძინასვთქო და მერე იმ ბიჭზე დამიწყო საუბარი და ღადაობები დავიწყეთ ბიჭი თანახმა პატარძალი რას იზამდა და რააღაცები_იცინოდა და ისე ყვებოდა რიტა_მერე პატარძალს ძინავსთქო

დამთხვევა 3

საკუთარი თავისთვის უიღბლობის განაჩენი მხოლოდ წაქცევებისა და მილიონობით დაზიანების გამო კი არ გამომიტანია,სინამდვილეში,არც ბიჭებში მიმართლებდა.თქვენ წარმოიდგინეთ,შეყვარებული არასდროს მყოლია,ვისაც მოვწონდი იმათ თითქოს რაღაც აკლდა და ვერც კი ვიწყებდი

შეუმჩნეველი ცრემლი.თავი3

-მნიშვნელოვანი ხართ ბ-ნო უჩა რადგან,თქვენ ჩემი უფროსი ხართ.მე მოვალე ვარ დაგიცვათ,სხვა არანაირი აღელვების მიზეზი არ მაქვს,თქვენი ცხოვრება მე არ მეხება.უჩას შეეძლო ეთამაშა დარინას გრძნობებით,მაგრამ ეს არ გამოსდიოდა,ამიტომ მიუწევდა გული სხვა ადვილად

არანორმალური (8)

-ალო ნოიკოო – ისმის წვრილი ხმა. -ბოდიში, ნოე გასულია. გადავცე რამე? – ვეუბნები და თან კბილებს ტუჩებზე ვიჭერ, რომ სიცილი არ წამსკდეს. -აუ შენ ვინ ხარ?! ან ნოე სად არის?! – აშკარად შეეცვალა ხმა. სავარაუდოდ ძალიან იმედგაცრუებულია.

ერთი საღამო აუცილებლად იქნება ასეთი

"ერთი საღამო აუცილებლად იქნება ასეთი: არ უპასუხებ ჩემს ზარებს და სახლში მოხვალ გვიან; იტყვი- არ მესმოდაო, გაბრაზდები- პატარა ხომ არ ვარო?! მე პირს მოვკუმავ და არაფერს ვიტყვი.

ოლეანდრა (8)

*-*-* ხუთი წლისა იყო ქალიშვილი, როცა პირველად დაურღვია ღამის მშვიდი ძილი საზარელმა ხმამ. თეთრი საბანი გადაიძრო, საწოლიდან გადმოძვრა და საკუთარი საძინებლის შეღებული კარის უკან დაიმალა. დერეფნებში, კედლებზე ჩამოკიდებული სანთლებიდან იღვრებოდა მოყვითალო