მიშოს

იმ დღეს, როდესაც შენ გაგიცანი,იმ დღეს, როდესაც ვიგრძენი ჰელფი, ფერად ფიქრებში რომ დავიკარგე, ბედნიერებამ შეისხა ფრთები. შეყვარებული შენი დამარქვი და სხვა გოგოებს მარჩიე მე, ამაყ ვიგულე მე ჩემი თავი და ფანჯარასთან

ჩვენ ერთნი

მეგობრებო თქვენგან უკმაყოფილება მოდიოდა ფოტოების რაოდენობის გამო...იმედი მაქვს მოგეწონებათ და მოლოდინებს გაგიმართლებთ

რიტა (თავი მეოთხე)

- იცი სულ მინ...- შებრუნებული იწყებს საუბარს, როცა ვგრძნობ,გონება სურვილს აშკარად ვერ ჯობნის,ჩემსკენ ვატრიალებ სხეულზე მარდად ვიკრავ და მის დაწყებულს ვასრულებ,ტუჩებზე ვნებიანად და მომთხოვნად ვეტანები.

დემონისთვალება (სატესტო თავი)

ადამიანებს უყვართ ამის თქმა: "არ მსურს, რომ ძაღლურად მოვკვდე". ჩემს თავს უფლებას ვაძლევ, რომ ასეთ დროს ვიკითხო: ადამიანს, რომელიც ღორულად ცხოვრობდა, რატომ არ სურს ძაღლური სიკვდილი? გამარჯობა, მე ნიცა აბრამიშვილი ვარ 16 წლის ვცოვრობ თბილისში მარტო

ცუდი ბიჭის პატარა გოგო (18 თავი)

ესეც მეთვრამეტე თავი. დიდი მადლობა ყველას ვინც კითხულობთ და მოგწონთ, თუ რამე შენიშვნა გაქვთ დაწერეთ და ვეცდები გამოვასწორო. ან პერსონაჟში თუ არ მოგწონთ რამე.. შემდეგი თავს ხვალ დავდებ.მ

მასში დაკარგული თავი პირველი

გამარჯობა მე ვარ მარიამი 16 წლის. მაქვს წელამდე ყავისფერი თმა, ასევე ყავისფერი თვალები. მყავს ორი გიჟი გიჟთა გიჟი, გადარეული მეგობარი ანი ჩოგოვაძე და ემილია გვანცელაძე. მოკლედ ჩვენ ერთ სკოლაში ვსწავლობთ ერთმანეთის ყველაფერი ვიცით აბსოლიტურად

ანუკი(19)

უნივერსიტეტში რო ვიყავით, საერთო მეგობრები გვყავდა და ხშირად ვხვდებოდით ერთმანეთს... სანდრომ... მაშინ მითხრა რო არ უყვარდი ისე როგორც შეყვარებული, უბრალოდ შეეცოდე მაშინ და ... -შევეცოდე?!

სულ მარტო (ნაწილი 2)

როდესაც ადამიანს იდენტობის დისოციაციური აშლილობა გჭირს და თან ამ ყველაფერს ხვდები და აანალიზებ, რომ შენი ცნობიერების ფრაგმენტულობა ოთხივე მიმართულებით ვითარდება და ემსგავსები ქარში გადაშლილ ფოტოალბომს ან სულაც დაფორმატების პროცესში მყოფ მეხსიერების

ყველას წინააღმდეგ (თავი 16) დასასრული

რამდენიმე საათში უკვე მე ვკიოდი და ვტიროდი ტკივილებიდან და ვცდილობდი პაწაწუნა არსებას ცხოვრების დაწყებაში დავხმარებოდი.რამდენიმე საათში უკვე მე ვკიოდი და ვტიროდი ტკივილებიდან და ვცდილობდი პაწაწუნა არსებას ცხოვრების დაწყებაში დავხმარებოდი. -რა ლამაზი

მარიონეტი (მეათე თავი)

მიუხედავად მეუღლის მუქარისა, ღამის გასათევად სხვაგან წასვლა აზრადაც არ მოსვლია. ალბათ, უცნაურად მოგეჩვენებათ, მაგრამ გათხოვების დღიდან მოყოლებული, არ ახსოვს ერთი ღამე მაინც გაეტარებინოს მისგან შორს. - სულ აიღე ხელი მშობლებზე! - იმდენად ცხადად