მიტოვებული სახლ-კარის სევდა!

გარეთ უკვე ბნელოდა, როცა კიდევ ერთხელ მოვხედე ზურგს უკან დარჩენილ ოდას. მომეჩვენა, თითქოს სევდიანი ღიმილით მემშვიდობებოდა და ჩურჩულებდა: „კიდევ მესტუმრე, შენც არ მიმატოვო...“

ჩვენ ყველაფერს შევძლებთ (5)

ოთახში შევედი,იქ დანახულმა შემაშიანა.ოთახში ვიღაც კოსიანი ტიპი იდგა.უცებ მვიკრიფე ჩემი ძალები და ხელში რაც მომხვდა თავში ჩავარტყი.ძირს დავადა და დაჩი აღმოჩნდა -ვაიმე დაჩი -გაგიჟდი გოგო? -მაპატიე რაა -ეგრე ადვილად არ გამოგივაა.

ცუდს ყოველთვის მოსდევს კარგი ( 7 თავი )

კოლიზეუმთან ვიყავით. ანდრო და ალექსანდრე ავიკელით ჩვენი ფოტოებით, ბოლოს დაგვაშინეს სახლში დავბრუნდებით თუ არ შეწყვეტთო ამდენი ფოტოს გადაღებას. თუმცა შემდეგ გავიბუტეთ და ტკბილეული ვაყიდინეთ შესარიგებლად. რომულუსის და რემუსის ძეგლიც დავათვალიერეთ და

სიბრძნე სევდისა, ტანჯვისა და სიხარულისა

არ გახსოვს, შენ ხომ ამაზე ყოველ სევდიან ღამეს ოცნებობ, როცა ცა ორპიროვნებას სტაცებს სამყაროს რომელიღაცა კიდიდან და გულიც უჩვეულოდ გიძგერს; ცა ხან სამოთხისებურ ბედნიერებას განიჭებს, სიხარული თვით ცხოვრებაა თავისი თითოეული წერტილ-განედითო, ხან კი

სისხლიანი ვახშამი (დასასრული)

ცხელა. კოჯრის ნიავის შემდეგ თბილისის სადარბაზოც კი აბანოდ მეჩვენება. თურმე, ვიღაც დარეხვილი ფრანგი ბოთლებში გამომწყვდეულ მეოცე საუკუნის ჰაერს ყიდის. თან რეკლამას უკეთებს : ამ ჰაერს სუნთქავდა ჩარლი ჩაპლინი , შარლ დე გოლი, პაბლო პიკასო და მეოცე

საუკეთესო მამის საუკეთესო შვილი (თავი 5)

ავდექი პირი დავიბანე ჩავიცვი და სახლიდან გავედი რადგან პირველი დღეა ბევრი ბავშვები არ იყვნენ და ისტორიის მასწავლებელმა მაინც და მაინც მე და ანკას გამოგვკითხა, დღე მალე გავიდა ღამე მე და ნიაკო ფილმს ვუყურებდით და შოკოლადები მოგვინდა მაღაზიაში ჩავედი,

ბაბნიკს მხოლოდ ქაჯი თუ მოარჯულებს (4)

-სხვა გოგოს გაეკიდე ძალიან გთხოვ. ეს ვუთხარი და ბორბალზე ჩემი შავი ქუსლიანებით ფეხი მივარტყი (მაშინ არ მეტკინა, თუმცა მეორე დღეს ჩალურჯებულიც კი მქონდა) გზა ისე გავაგრძელე თითქოს არაფერი. მეგონა აღარ მომყვებოდა, იქნებ მართლა მინდოდა არ წასულიყო და

ერთხელ ყველას უყვარდება (თავი 1)

...გათენდა უნდა ავდგე ჩემი თბილი და ფუმფულა საწოლიდან და სკოლაში წავიდე სადაც ალბად დაქალი მელოდება რომელიც ჩემზე გამწარებულია სკოლაში არ დავდიოდი.ჰო მართლა მე მარი ვარ 16 წლის მყავს ერთ ძმა თორნიკე რომელიც უნდა გავაღვიძო და სკოლაში წამიყვანოს.

შენი მშობლები ტერორისტები არიან ასეთი ბომბა რომ გაგაჩინეს?!-10

ეხხ, ტასო, მე შენ ისე კარგად გიცნობ.. ვიცი რომ ეს უბრალოდ ჩემი გამოცდაა, მე შენ დაგიმტკიცებ რომ ყველაზე მეტად მიყვარხარ! არ დავუჯერებ ამ ფარსს! -შენ შვილო კარგად ხარ? ვერ გაიგე ჩემი მეორე ნახევარია მეთქი?-უკვე გავცოფდი! ღერაღერა დავპუტავ ამ იდიოტს,

ვერცხლისფერი მთვარე

ხალხი წერისთვის დამაჯერებელ ისტორიებს თხზავს,ზოგი დრამატიზმით გამსჭვალულს,ზოგი სიყვარულის ისტორიებით.მე კი გეფიცებით სადაცაა გათენდება და მე ისევ მაგიდასთან ვზივარ. ფანჯრიდან, რომლიდანაც მთვარის ყურებაში ვაზის მწვანედ გაშლილი ფოთლები მიშლის