თავზეხელაღებულნი

დილა როცა იწყება მადონა დეიდა მაშინვე უგემრიელსი მარწყვის ფუნთუშებით ხელდამშვენებული შემოდის მისაღებ ოთახში და ალმაცერად მომქცერალ ლალი ბებოს ცხვირაბზუებული უყურებს.მოულოდნელად აკვირდება ჭაღარა შერეულ მამას და ნაბიჯ-ნაბიჯ ისე მიიწევს ბებოსკენ

განგსტერების სამოთხე (1)

შესავალი ოდესმე გქონიათ მიზანი რომელთანაც ძალიან ახლოს იყავით? მე არვარ ჩვეულებრივი ქალი რადგან ჩემი ცხოვრების მიზანი ვაქციე რეალობად . ბოლო ხუთი წელია ჩემი ფიქრები და ყურადღება მხოლოდ ერთ საკითხზეა მიმართული..რადგან მოვკლა კონკრეტულად ერთი ადამიანი.

სიყვარულია,როდესაც... (2)

33.თითქმის ყველაფერი მის თავს გახსენებს. 34.გესმის სიმღერა ან ხუმრობა და ეგრევე ის გახსენდება და ფიქრობ,მოეწონებოდა თუ არა. 35.ეგრევე კარგ ხასიათზე დგები,როგორც კი გაიფიქრებ რომ მას ნახავ. 36.და როცა მას ნახულობ,ყველაფერი ბრწყინავს. 37.პატარა

გეი ბიჭის დღიურები თავი (3)

გული გამალებით მიცემდა , იმ წამს ჩემს გულში და თავში ყველაფერი თავდაყირა დადგა, ერთი მხრივ შიში მიპყრობდა. მეშინოდა, რომ ვინმე გაიგებდა ამ ამბავს და თავს დამცირებულად და უხერხულად

არ დაბადებული მე

ამაოდ ველოდი დღის შუქის ნახვას უმანკო ხატად რომ ჩავისახე ჯერ არ ცოდვილი ვერ ნაკვთ ნაძერწი რატომ მაქციე სამოთხის ბარგად

ნებას გაძლევ ...სრულად...

-რა?! -დაბნეული ვუბრუნებ კითხვას, პასუხად კი ჩემს არათითზე მორგებულ ყვითელ რგოლებს უყურებს. ოდნავ სევდიანად მეღიმება და ბეჭედს ვუყურებ. -არა-ვამბობ ოდნავ ხმადაბლა.-ჩემი მშობლებისაა, მე...-ხმა მებზარება, მინდა ვუთხრა, რომ მათ სახსოვრად მაქვს, მათი

სხვა ხედი (III და IV თავები)

თუ ოდესმე გიცდიათ რამე დაგეწერათ, მაშინ ის გრძნობაც გექნებათ გამოცდილი, როცა ყველა უჯრედით გრძნობ, სხეულში როგორ დაქრიან ერთმანეთში არეული გამოსახულებები, გწყურია თავი მოუყარო, ააწყო და უფუნქციოდ მოხეტიალე ასოებს ერთად შეკინძულს სიცოცხლე აჩუქო.

სიჩუმე. თავი (4)

ლიკა სურვილებითა და ოცნებებით სავსე გოგონაა, იგი ბავშვობიდანვე უარს ამბობს თინეიჯერულ თანამედროვე ცხოვრებაზე და ყველასგან მალულად მის გულს, თავისი საუკეთესო მეგობარი და მეზობელი- ილია რობაქიძე იკავებს. ყველაფერი იცვლება - სურვილებსა და სიყვარულს

ნაცრის-ფერი გოგონა (საცდელი თავი)

ნაცრისფერი გოგონები თითქოს სხვა პლანეტიდან ვართ და ვერასდროს ვიპოვით ჩვენს ადგილს თქვენს გვერდით დედამიწაზე.მე სალი ვარ, გოგონა რომელმაც 21 წელი საკუთარ ჩრდილში გაატარა,რთული შესამჩნევი,იმიტომ არა რომ კარგი ვარ,

უშენობით

უშენობით ფიქრებსაც წაეყინათ თითები,თითქოს სიომ აზრებსაც აუშალა სათავე ახლა ისე მწყურიხარ არვის არ ვედარები,ფანტაზიამ შენ ლანდთან მოიგლოვა სამარე.ნაცნობ ქუჩებს მარტოკამ მივაკოთხო როგორ მე,ვშიშობ მკითხონ