ჩვენ ყველაფერს შევძლებთ (3)

დილით თავი ძლივს ავწიე,გულის რევის შეგრძნება მქონდა,თვალების გახელისას ოთახი არ მეცნო.???? არც მაშოს ოთახი არ იყო,იქაურება მალევე მოვათვალიერე და ვღაცის ნახევრად შიშველი სხეული დავინახე.ეგრევე გადასაფარებელი ავწიე შესამოწმებლად.ო არა!ვაფშე ეს ვინ

ხმაურიანი სუნთქვა

მისი დაჟინებული მზერა ვიგრძენი. ცოტათი გავშეშდი, გულში სითბო ნელ-ნელა და ნაპერწკლად ჩამეღვარა.თანდათან ზურგი გამიხურდა, მივხვდი მიახლოვდებოდა. არ შევრხეულვარ და არ მივახვედრე,რომ ის ვიგრძენი. მარტო მისი მზერა კი არა, თავადაც ვიგრძენი მთელი სხეულით.

Demon (14)

კაენის სანახავად მოხვედი? - ჩავიჩურჩულე, მშრალი ტუჩები გავილოკე და თვალებდახუჭულმა დავამთქნარე. როცა თვალები ისევ გავახილე, საწოლზე უკანალი დავლანდე ფუმფულა არსების, რომელსაც ჰანა ჩემს გვერდით ტენიდა და ლეკვის მშვიდი ფშვინვის ხმაც მომესმა. (როგორც

ერთი ღამის სიყვარული..(2)

"ვხედავ როგორ ლამაზად არხევს მის მოხდენილ და საოცრად ფორმიან ტანს. მისი თვალები რაღაც სასწაულად იმზირებიან. ბრწყინავენ და მანათობელი ვარსკვლავივით ანათებენ. მისი სისადავე მიზიდავს და მისკენ მივიწევ. თითქოს ყველგან ვგრძნობ მის სურნელებას.

სიკვდილმისჯილი(საცდელი)

არა, რას ამბობ._ მაშინვე დავიჯერე რადგან ნიას ძალიან ვენდობოდი. კიდევ რაღაც უნდა მეთქვა, მაგრამ ნია კარისკენ გავარდა, იოანეს კარი გაუღო და შიგნით შემოიპატიჟა.სასწრაფოდ უკან გავბრუნდი, დივანში ჩავჯექი და ფეხი ფეხზე გადავიდე. იოანე ოთახში, რომ

- გავგიჟებულვარ ...

მეც მოვალ ერთ დღეს - კარგად შეკრულ დახეულ თავშლით, დავმალავ თმებს და თოვლის ფიფქებს მოგიტან მხრებით. თუნდაც მე ვიყო მაცდური და ის ევას ვაშლი ადამს რომ ჩუმად შეაჭამა საკუთარ ხელით. მოგიტან სითბოს... დამაბრალო თუნდაც სიგიჟე, თუნდაც შეასკდეს მწარე

უსასრულობიდან უსასრულობამდე IV

კადრებად ვხედავდი ყველაფერს.. ჯერ საავადმყოფო,სადაც ნაცნობი ვერავინ დავინახე,შემდეგ უსასრულოდ გრძელი გზა,შემდეგ თოვლი და სიცივე,შემდეგ პატარა სახლი,ბუხარი და თბილი პლედი.

ცხოვრებაში ყველაფერი სულ შემთხვევით ხდება თავი მეექვსე

-ჩემი გოგო ჩემი მარიანა ხოიცი როგორ მიყვარხარ-მითხრა თომამ და კარებში შემოვიდა. გაკვირვებული ვიდექი ვერაფერს მივხვდი ჯერ თომას შევხედე მერე გაცოფებულ და გაბრაზებულ ანდრეას რომელიც აფეთქების

რიტა (თავი მერვე)

ისე ეს ხაზი ამოსაშლელი გქონდა,ქალს ასე ვინ თხოვს ხელს ნოე? - ჩუმად მეჩურჩულება,ყუთს ხსნის და პატარა ფურცელზე დაწერილ 'ქმრად გამომყვები' - ს ვუშტერებ თვალს,დებილივით ხან მას და ხან ყუთს დავყურებ,

დასასრულის დასაწყისი

ახლა დაიწყო ეს ყველაფერი გუშინ მწერდი და დღეს? არაფერი გუშინ ყვებოდი რაიმეს ახალს დღეს?! "დაიკიდე"- ამბობ შენ ამას იცი? ბევრს ვფიქრობ რა დაგიშავე მხოლოდ ერთი რამ მე დაგიმალე და დავიჯერო ამის გამოა? ეს ტყუილია ეს უდავოა მე შენ მიყვარხარ, მე შენ