გამიზნული არსებობა (სრულად) დასასრული

ყოველთვის ასე იცოდა, თანაცხოვრებისას როცა რაღაც აღელვებდა სრულიად პარადოქსულ საკითხებზე აძლევდა ხოლმე შენიშვნას გოგონას, მაგრამ ელენე ყოველთვის უგებდა და ძლიერად ეხუტებოდა ხოლმე, ზუსტად იცოდა, რომ ალექსანდრე ამ დრსო ვერაფრით მიდიოდა მის წინააღმდეგ.

შეყვარებული თუ მეგობარი (13თავი)

სკოლის დამთავრების შემდეგ ლუსის ვთხოვე რომ ჩემთან წამოსულიყო რადგან დავალებები ერთად დაგვეწერა.უკვე მეორე სემესტრი მთავრდებოდა და გამოცდებისთვის ვემზადებოდით.თან ზაფხულის გეგმებს განვიხილავდით.მთელი დღე ერთად გავატარეთ,საღამის დედაც მოვიდა და მისი

სისხლიანი ვახშამი (XII თავი)

აღმოვაჩინე სოფოს საძინებელში, როცა ტანსაცმლის მოსაძებნად შევედი... აბა, ტრუსიკისამარა ხომ არ წამოვიდოდი შინ ? ჩემი ქვედაბოლო ორთაბრძოლას შეეწირა , ვიფიქრე, სოფოს ვესესხები რამეს - მეთქი. გავიხედე და ტრილიაჟზე ჩემი ფოტოები არ ყრია ? ! თვალები ყველგან

შუაღამე

მთელი ღამე მთვარეს გავყურებდი და სიგარეტს ვეწეოდი. ვინ იცის რამდენი ღერი მოვწიე. შევყურებდი ღამეს და მის ყოველ დეტალს ვიმახსოვრებდი. თავ8ზე დამათენდა და მაშინვე გავიგე კარზე ნერვიული ბრახუნი ესტელა! გაიღვიძე.-დედა გარედან მიყვიროდა. -მღვიძავს

Demon (15)

ბევრი არ მიფიქრია და წამოვდექი... ან ვცადე მაინც. ძლიერმა მკლავებმა შემაჩერა და თავი ისევ რბილ ბალიშზე დავდე. ვიცოდი ჩემს უკან ის იყო და მკერდზე მიკრავდა. ღამით მომხდარიც გამახსენდა და ყელში, თითქოს რაღაც გამეჩხირა. - გ..გამიშვი - ჩახლეჩილი ხმით

განგსტერების სამოთხე (15)

–შემოდით გასძახა ანანომ..გიორგი და დათა იყვნენ. –საოცრებები ხართ დააღო პირი დათამ..ახლა ამის თავი არმქონდა გასვიანზე ვფიქრობდი..უფროსწორად იმაზე როგორ ექცეოდა სალომეს და სხვა გოგოებს...ანანოს შავი ტოპი და შავი გრძელი კაბა ეცვა უბრალო,მაგრამ ძალიან

ნათითურები (სრულად)

დაღივით დასმული მისი ანაბეჭდი არადა არ ტოვებდა მის გულს. ბოლოს მიხვდა, რომ ეს საოცრად გავდა ნათითურებს, რომელთა კვალი არ გაქრებოდა და ნატრობდა ვინმეს ორივე ხელი მოეჭრა მისთვის, რადგან მან არ იცოდა როგორ ხდებოდა გადაყვარება ან საერთოდ თუ ხდებოდა რამე

შეყვარებული თუ მეგობარი (13თავი)

სკოლის დამთავრების შემდეგ ლუსის ვთხოვე რომ ჩემთან წამოსულიყო რადგან დავალებები ერთად დაგვეწერა.უკვე მეორე სემესტრი მთავრდებოდა და გამოცდებისთვის ვემზადებოდით.თან ზაფხულის გეგმებს განვიხილავდით.მთელი დღე ერთად გავატარეთ,საღამის დედაც მოვიდა და მისი

რა ლამაზი სიტყვაა მიყვარხარ

მიყვარხარ! - რა ლამაზი სიტყვაა, თითქოს მთელი გულია, ორგანიზმია, თითქოს მთელი ამოსუნთქვაა. მიყვარხარ... ეს ერთი სიტყვა რა უცებ აგვითრთოლებს ხოლმე გულს, აღგვაგზნებს და ცაში აგვაფრენს. სიყვარული... რამდენს გულს უსერავს ეს სიტყვა, თვალებზე ცრემლს

ახალი წლის ჯადოსნობა (6)

კი ქვას დავარტყი. არაფერია დე სანერვიულო, გთხოვ დაწყნარდი.- -ჩემო გოგო, როგორ შემეშინდა, მოდი აქ.- უთხრა მაკამ და მარიამი გულში ჩაიკრა. რამდენიმე წვეთი ცრემლიც გადმოუგორდა თვალებიდან. აბა რა იქნებოდა შვილს, რომ ასეთ მდგომარეობაში დაინახავდა. ჯერ,