მორაგბე გოგონა (მეორე თავი)

-არ გეძინა?- ნერვიულად მისმევს სახეზე ხელებს,ხელებს რომლებსაც უკვე ასაკი ეტყობათ, არც ისე დიდია უბრალოდ მე დავაბერე????-ვცადე, მაგრამ ვერ დავიძინე -ვარჯიში, რომ გაქვს დღეს?-არაუშავს ნაი ხომ იცი მე სუპერ ენერგიებს ვფლობ- გავეკრიჭე, ჩემ ყავას ხელი

ჯაშუში მაღალ ქუსლებზე ( ნაწილი ოცდაორი )

მთელი ღამე აივანზე გაატარა პლედ შემოხვეულმა. იცოდა ყველაფერი გართულდებოდა და კარგად არაფერი იქნებოდა. გადაწყვიტა თბილისში რომ ჩავიდოდნენ აუცილებლად ეტყოდა სიმართლეს, სანამ სხვისგან გაიგებდა.

ტყუილი მომავლისთვის 8

-მგონი ყველანაირი შოკოლადი აითვისე, რაც კი ოჯახში მოგვეპოვებოდა, ამიტომ გილოცაავ, წავალ ამოგიტან.. თუ რამე მოგინდა უახლოეს ხუთ წუთში შეგიძლია დამირეკო და მოსულზე არ მიმაბრუნო უკან საყვარელო ცოლო.-შენს შვილს ამადლი ერეკლე?

შეგიყვარე და ვერ დაგივიწყე (თავი 5)

აღუწერელ რაღაცას გრძნობდა და ამ გრძნობას ვერც ხსნიდა.ისევ წვიმდა.ელავდა.შემაძრწუნებელი ჭექა-ქუხილის ხმა ისმოდა.-ახლა გინდაც დაქცეულხარ დედამიწა მე მაგრად . ფანჯარაზე მცოცავ წყლის ბურთულებს გახედა, ნიდა უფრო მეტად აიკრა სხეულზე

მეშვიდე ღამე [თავი1]

2010 წლის სექტემბერში სამეგობროსთან ერთად გადაწყვიტა 7 დღით ზღვაზე წასვლა, იცის რომ ზღვისთვის საუკეთესო დროა, რუჯსაც ძალიან კარგს და ლამაზს მიიღებს და რაც მთავარია დაისვენებს. დაისვენებს იმ ყველაფრისგან რისი ატანაც სახლში უწევს. ძალიან დიდი ხანი

ნისლიანი ღამე [სრულად]

ტვინ შერყეული იწვა მისაღებში და ტელევიზორის უყურებდა. ბოლოს თამომ ისიც გამოურთო, შენი ზედმეტად დატვირთვა არ შეიძლება და დაიძინეო. მიუხედავად იმისა რომ ერთი დღე გადაბმულად ეძინა, თამოს ბრძანებამ და წამლებმა მაინც იმოქმედა და მკვდარივით ჩათვლიმა.

არაფერია

არაფერია, ყველაფერი ისევ გაივლის ვარდებს თუ არა იასამნებს დავუწყებთ კრეფას,სისულელეა, რა აზრი აქვს შეცვლას ამინდის სულში ხომ მაინც გაგრძელდება წვიმა და სეტყვა.არაფერია თუ ტკივილი ყელში წაგიჭერს,ყულფმორგებული თუ გაასწრებ ტკივილის მორევს

ნუთუ ტერორისტს შეუყვარდა (8)

-რა გემრიელობები გაუკეთებიათ.- თქვა თორნიკემ -მთლად ჩვენ გავაკეთეთ- აკისკისდა სესილი. -აბა? -ფუდმარტში ვიყიდეთ- გაარკვია ლელამ -აბა, რძალი რას შვება? ჩვენი გვრიტები რამეს ხომ არ აპირებენ?-დათო.

წერილი

გაქრა ჩემო ძმაო ყველაფერი, გაქრა რაც კი იყო ადრე. წლებმა მიმოიცვა აზროვნება, გულსაც გაუჩინა არე!

იოანა (სრულად)

ოქროსფერი ბიბლიოთეკის ორფრთიანი კარი გაიღო და მიიხურა. თაროებთან შეყუჟულ წიგნის ჭიებს კარის გაღებას მოყოლილი სუსხი არც შეუმჩვნევიათ, სათვალეწამოცმული ცხვირები ვინ იცის, რომელ სამყაროში ჩაეყოთ და გამუდმებით მოხამხამე თვალებზე ეტყობოდათ, სულ არ