სარკის მიღმა

თეთრი სხივები... მატარებლის ხმაური... თვალისმომჭრელი განათება... გაშლილი სივრცის შუაგულში სადაც უამრავი სარკეა ახლაგაზრდა ქალი დგას.ალისფერი თმები მხრებზე აქვს მიმოფანტული.სახეს ვერ ვხედავ,მხოლოდ ზურგს

მე(გულები)

„ყველა ფიქრი თვალებში ჩახედვით იწყება, მაგრამ ზოგიერთი ცრემლით მთავრდება, ზოგი კი ღიმილით… ქვეყნად ისე არაფერი იკარგება, როგორც ჩუმი და უთქმელი ფიქრი, თუმცა რაღაც საიდუ

შავი ღმერთი

ახლა მოდაშია შავი ფერი, უსასრულო სევდიანი ღმერთი. გარყვნილების ანაფორა ამკობთ, ისევ, შავი ფერით მოსილ კეთრნი. აღარაა მარად ქრისტე ღმერთი, წარსულია ლუციფერის კვერთხი.

კენტის არომატი

ჩემს სამყაროში ფერები გახუნდა, არ ვიცი ფრი დაუბრუნდება თუ არა, მაგრამ თუ გავითვაისწინებთ იმას, რომ მე არ მსურს ისევ ფერადი გავხდე, მაშინ სავარაუდოდ არასდროს გახდებიან ისეთები როგორებიიც წარსულში იყვნენ, თქვენ ფერებში ვინც გინდათ ის იგულისხმეთ ან

იცი ადრე...

იცი ადრე შენზე რომ ვწერდი მენატრებოდი და მჭირდებოდი რასაც გიძღვნიდი წვავდი და ხევდი მე კიდე უშენოდ ვიტანჯებოდი!

ტყუილი მომავლისთვის 3 თავი

ნიტას გული თუ არ გაუსკდებოდა არ ეგონა, მის წინ მდგარ ერეკლეში არღვლიანი რომ ამოიცნო, მამაკაცსაც არანაკლებ გაოცებული სახე ჰქონდა. აშკარად არ ელოდა ნიტას აქ ნახვას, მით უფრო რეზისთან ერთად.

ცოდვების გამო?..(28)

ვერ მოვითმინე და გიგის გაბრაზებული გავხედე: -ახლა უნდა ამბობდე ამას?! ჩაეღიმა და ცდილობდა სერიოზული სახე მიეღო, ისე გამცა პასუხი: -არ ვიცოდი და როდის უნდა მეთქვა?!

განშორება

-სიგარეტს რატოეწევი ? ხოიცირო ვერვიტან -ეხლა ვერიტან ? როგორშეცვალე -მგონი კითხვადაგისვი! -ძალიან გაინტერესებს ამ კითხვის პასუხი? საერთოდ რისგამო ეწევიან სიგარეტს ნერვიულობის გამო

გაგიშვი!

გაგიშვი! დაიმახსოვრებენ ახლა ამ დღეს, გაგიშვი! ჰგონიათ მარტივად,მხოლოდ შენ იცოდი

ლექსი ჩემი მეგობარი

ერთადერთი ვინც შენთან დგას ლექსია სხვა ერთხელ მაინც გღალატობს, წესია გრძნობებს სულ ვერ გამოხატავ სხვასთან ლექსთან ახლოს ხარ ვიდრე და-ძმასთან