მძინარე მზეთუნახავო, პრინცი მოვიდა! (5)

ბექა, გინდა ვიმღეროთ? - შესთავაზა ელზამ ბიჭს, როდესაც მათი ნიჭი გაახსენდა. მხიარულად გადაიკისკისა და პარკში მდებარე სკამზე ჩამოჯდა. ჩაახველა და დაიწყო. -დეე სპაა სიტო - ბექას სახის დანახვისას, ხმამაღალი სიცილი აუტყდა. გაოგნებული და

გაშავდა მთვარე 2 თავი

სვანეთის არაჩვეულებრივმა მშვენებამ,საქართველო პირველი ტურისტულ ცენტრად აქცია.ბევრმა არც იცის,თუ რა მკაცრი კანონების მატარებელია ეს მხარე,მაგრამ ყველაფერს დაგავიწყებს ადამიანს,ჯერ კიდევ მკაცრად მოგუგუნე ენგური.თვალი

"ილიანი" (თავი 12)

საკოცნელად არც გავწეულვარ, ვიცოდი არ მაკოცებდა და გული ტყუილა უნდა მტკენოდა, ამიტომ უბრალოდ გვერდით მივუჯექი და გავუღიმე. დიდხანს მაკვირდებოდა, არაფერს ამბობდა უბრალოდ მიყურებდა.ბოლოს როგორც იქნა თავი გვერძე გაწია, ხელები სახეზე ჩამოისვა დ

სადღაც, სამი საათით უკან

დავრჩი მარტო და ახლა გეძებ.... ყოველდღე ყველგან ვაცეცებ თვალებს იმედით, რომ დაგინახავ... მელანდება, რომ მეძახიან და მთელი გულით ვნატრობ, ეს ვიღაც შენ იყო.. მერე მახსენდება, ვერ იქნები იმიტომ, რომ აქ ხარ ხარ... სადღაც ხარ, სამი საათით უკან და ვინ

შუაღამე

კიდევ გამეღვიძა ისევ შუაღამეს მე ხომ ჩემი სევდა კვლავ არ დამაძინებს და ვერც მთვარეს ვხედავ დიდს და მოკაშკაშეს ბნელი ღამე არის ეს კი არ მაშინებს

სექსუალური განათლება (თავი 14)

- აუ ჩემი დედა ვატირეეე- წამოიყვირა- გოგო ჩემ შვილს ეხება და რატომ ვურევ?! ვურევ კი არა გადავურევ ყველას და ყველაფერს... შენ მე თუ ვერ გამიცანი და გაიგე აქამდე რა ვარ და როგორ, შენ თ ის ვერ გაიგე რა უნდა ქნა და როგორ, შენ თუ ის ვერ გაიგე რა და

თავხედი გოგო (3 თავი)

მეორე დღეს კომფორტულ ლოგინში გამეღვიძა. ჯერ ერთი თვალეი გავახილე, შემდეგ მეორე და გამეღიმა. გავიზმორე და სათვალეს ვტახე ხელი. უძლური ვარ მის გარეშე. შეიძლება ორ ნაბიჯში მდგომი კაცი ხე მეგონოს ან პირიქით. „მამიკოსგან“ გამომყვა.

დაკარგული სიმშვიდე ( ნაწილი მეორე - 7 თავი )

-პატარავ ახლა რასაც გეტყვი კარგად უნდა მომისმინო და გაიაზრო მპირდები? _ თავი დავუქნიე და ვანიშნე გააგრძელე თქო _ პირველ რიგში იმით მინდა დავიწყო რომ რასაც ახლა გეტყვი არ არის ჩემთვის იოლი....უბრალოდ ამჟამად ასე ჯობია

რაზმე

ისევ ის ბინა. სინათლე ჩაუქვრიათ. სძინავთ. ნეტავ ჩემნაირი კრიტიკულები იყვნენ. იგრძნონ მისი უაზრობა და წვრილმანობა დაინახონ თავიანთი ყოფის ამაზრზენი, კბილებდაკრეჭილი ორჭოფულობა, უიმედო კაეშანი და სიმწარე.

არასოდეს დავნებდები

ჩვენი მშობლები უკვე წავიდნენ... როგორც ჯონათანმა მითხრა ანას გვერდით ოთახი რომ იყო იქ დავწექი. ცოტა ხანი მეძინა მაგრამ შემდეგ გადავწყვიტე წყალი გადამევლო. როდესაც აბაზანაში შევედი იქ ანას უკვე ნაბანავეები იყო და პირსახოცი ჰქონდა ტანზე