მარიონეტი (მეხუთე თავი)

ალბათ, უცნაურია წლებთან ერთად როგორ შეიცვალა ხალხის აზროვნება, დღევანდელი გადასახედიდან ეს ყველაფერი ისე შორეულად და უცხოდ ეჩვენებოდათ. თითქოს, არც ის მომიტინგეები ყოფილან მათი თანამედროვეები და არც ის ავბედითი ღამე ყოფილა საქართველოს ისტორიაში.

როდესაც ჩვენი ცხოვრებიდან მიდიან

როდესაც ჩვენი ცხოვრებიდან მიდიან, ყოველთვის უამრავი პასუხგაუცემელი კითხვა გვიჩნდება. არ აქვს მნიშვნელობა როგორ აგვიხსნეს ან რა გვითხრეს, არც იმას აქვს მნიშვნელობა რის საფუძველზე მოხდა ეს, გრძნობების ნაკლებობით თუ პირიქით. ფაქტია, რომ ისინი წავიდნენ

სიგიჟით სავსე ფიქრები

ოთახში ვზივარ მშვიდად გავყურებ ქალქს რომელიც ნელ ნელა ცარიელდება ირგვლივ ყველგან ბოროტება დაძრწის ხალხიც ნელ ბელა იფიტება და ადამიანობას კარგავს,ხელებ შეკრული გამოვყავარ ხალხს სინათლის შუქზე თავი მაღალა მაქვს აწეული და ცას ვუყირებ გულში ვეკიტხები

ჯენტლმენი სრულად

-მენატრები ალექს.სული ტკივილისაგან იფერფლება დავდივარ და ყველგან დაგეძებ,მაგრამ ვერსად ვერ გპოულობ.ქარს ბოროტი ხმები მოჰქონდა ჩემამდე, და სისინით დამჩხაოდა თავზე, ,,უკვე დაავიწყდი,უკვე დაავიწყდი''.მეგონა მართლა დამივიწყე,თურმე როგორ იტანჯებოდი.გული

მეზობელი,ქმარი და საყვარელი(27)

დივანზე ფეხებგაშლილი იჯდა , ტუჩებშორის სიგარეტის ღერი მოექცია და მშვიდად ეწეოდა. მასპინძელის გამოჩენას მოთმინებით ელოდა ,სიბნელე იყო მაგრამ ხედვა არ უჭირდა. კარი რომ გაიღო და ნაბიჯების ხმა გაისმა, გულისცემა აუჩქარდა, ისევ ისე გააბარაზა ამ

„გახდი ჩემი სვანი“ (5)

რა სასიამოვნო იყო ეს ყველაფერი ნეტავ იცოდეთ. მისი ზრუნვა მაიძულებდა მის მიმართ გული გამთბობოდა და გრძნობები გამღვივებოდა. საუზმე ლანგრით გვერდით დადო და შუბლზე ფრთხილად მაკოცა .მ

ცუდი ბიჭის პატარა გოგო (8 თავი)

დღეს ორშაბათი იყო და სკოლაში ვიყავი წასასვლელი. მრავალი ცდის შემდეგ როგორც იქნა საწოლიდან წამოვდექი და მზადებას შევუდექი. ჩემი ყველაზე თბილი ჯემპრი ჩავიცვი და ჩანთის ჩალაგება დავიწყე

ისევ გიყვარს?

- როგორ ხარ? - კარგად. - მართლა კარგად ხარ? - ჰო, მართლა - რა კარგია თუ კარგად ხარ.. - ალბათ კარგია. - ცუდ ხასიათზე ხარ? - არა. ჩვეულებრივზე...

მე შენ არ გიცნობ...

მე შენ არ გიცნობ, გაზაფხულის ადამიანო... კუთხეში მიყრილ ნივთებთან მივდივარ, ვიჩოქები და შენს ნახატს ვაკვირდები. ლურჯი, ნაჭრის შარვლიდან ფუნჯს ვიღებ და ერთხანს ნიკაპთან მიმაქვს, თან წითელ საღებავს თავსახურს ვხსნი და შენს ნახატზე ვასხამ.

შენი პატარა

მე გამახსენდა მოგონებები "ჩემი პატარა მალე იზრდები" შენი ნათქვამი 'ტკბილი' სიტყვები "უშენოდ ვერ ვძლებ მე მენატრები".