ჩვენ (თავი მეხუთე)

დადიანის დანახვაზე სახე გამეყინა,სიტყვა ვერ ამოვღერღე, სასიამოვნოდ გამცრა ტანში,ნუთუ მომენატრა? არ ვიცოდი ეს რა გრძნობა იყო,ვერ ვხვდებოდი.

შენკენ სავალი გზები

მიუყვებოდა ,,ღამის თბილისის,,ქუჩებს ფიქრობდა მის წარსულ ცხოვრებაზე .ალბათ იფიქრებთ რა აქვს 19 წლის გოგოს ამდენი საფიქრალიო?!ახსენდებოდა ბავშვობა უდარდელი,ლაღი,სიყვარულით სავსე მშობლები.

ჩვენ (თავი მეოთხე)

იმ ღამის შემდეგ დადიანი არ გამოჩენილა, დიახ , სწორად გესმით , არ მინახავს ერთი თვე , არვიცი როგორ ახერხებდა მაგრამ საქმეებს ისე აგვარებდა მე რომ ვერ ვხედავდი,მის სილუეტსაც ვერ ვხედავდი, თითქოს გაქრა , არც ბიჭებთან გამოჩენილა , არავის არაფერი გაუგია

კარიბჭესთან

თმების სურნელით გაბრუებულს მაღალი ჯვარიც დამვიწყებია სამოთხისაკენ გზა ამ სირწფელის მე არ მინდოდა სამოთხეში ჯობდა წყვდიადში

უპირობო სიყვარული

ჩვენი პირველი შეხვედრა ვარსკვლავებით მოჭედილი ცის ქვეშ.. იყო . პლედში გახვეულები ვიწექით და იმ წამს არაფერი მინდოდა შენს გარდა. ჩემთან იყავი ჩემს გვერდით და ჩემს ფიქრებში მაგრამ მაინც არ მყოფნიდი. გიყურებდი და ვხვდებოდი რომ ჩემი მთელი არსება შენით

რასაც დასთეს... ( სრულად )

- რასაც დასთეს იმას მოიმკიო, ძალიან სწორად უთქვამთ ჩვენს წინაპრებს, ფაქტიურად მთელი ცხოვრებაა რაც ჩემი დაუფიქრებლობის და თავქარიანობის შედეგს ვიმკი...

ნაწყვეტი საოცრებებით სავსე ცხოვრებიდან

სასწაულის თუ არა გწამთ გეტყვით რომ იწამოთ, ვიცი ჩემი გჯერათ, გესმით რასაც ეხლა ვამბობ, ცხოვრებაში სასწაულებს მუდამ ვხედავ, მესმის, ყურადღება დაგჭირდებათ აზრს რომ ჩაწვდეთ თემის

Garden of four seasons (თავი 8)

მივედი თუ არა სახლში, პატარა სოფია გამოქანდა და ჩამეხუტა.მას უკან მოყვნენ დეიდა,ბებო,მამიდა,მამიდაშვილები,ბიცოლა,ძია,ბიძაშვილები.....ვერც კი წარმომედგინა თუ როგორ მომნატრებოდა თითოეული მათგანი.მომეხვივნენ,გადამკოცნეს,მომიკითხეს.

May love burn everything ( final)

მეორე დილით ყველაფერი მშვენიერი იყო, ბელამ რომ გაიღვიძა ნოეს მკლავებში სიამოვნებისგან გააჟრიალა, მონატრებულ ტუჩებს დაწვდა და ბიჭიც გამოაფხიზლა წუწუნით. - კარგი რა პატარა ქალბატონო ცოტახანიც დამაძინე.- ცხვირზე ცხვირი გასუვა გოგონამ და მისი

ცუდი გოგო (სრულად)

მიუხედავად ჩვენი გიჟური და სახიფათო თავგადასავლისა, ამ კაცის გვერდით სიმშვიდე სუფევდა. უფრო სწორედ მე ვგრძნობდი მის გვერდით სულიერ სიმშვიდეს. საკუთარი თავი მის სურვილში გამოვიჭირე.