ნენე(13)

-აბორტს გავიკეთებ. -გაიკეთებ? ნენე შენ თუ მაგას გააკეთებ, შეგილია ეხლავე ჩაალაგო შენი ბარგი და წახვიდე ბიძაშენთან. შენ თუ გგონია მე მაგას ან გაპატიებ, ან სანამ აქ იცხოვრებ მაგის უფლებას მოგცემ, ცდები.

02:20

ტელეფონს დავხედე და უკვე სამი საათი ხდებოდა,გიგისგან კი 5+ გამოტოვებული ზარი მქონდა.ალბათ რომ დავიძინე ტელეფონს ბოლომდე გავუთუშე ხმა,ეგრევე გიგის დავურეკე. -ლეკა რატო არ მპასუხობ რო გირეკავ?! მითხრა გაბრაზებული ხმით.

აივნიდან შეპარული თავი 1

– ისე შე ჩემა ეს გოგო როგორ გალამაზდა და დაიხვეწა არაა? თუ შენ არც გახსოვს ვინაა. თან ქეთოზე ელაპარაკებოდა და თან მანქანის ქვეშ შეძრომას ცდილობდა. – ვინ გოგო? დათა ყველანაირად ცდილობდა საუბარი თავიდან აერიდებინა, სულ გოგოებზე ლაპარაკი არ

ფასი პირადში ( სულ_სულ ))))

გააგრძელე, გააგრძელეო! და აჰა გავაგრძელე, ეს ბოლო, ასე თუ ისე, მხიარული ამბავი იქნება ჩემგან ამ წელს)))))) გილოცავთ ახალ წელს, დაე იმდენივე სიკეთე მოგიტანოთ დამდეგმა წელმა, რამდენად კეთილადაც ხართ განწყობილი სამყაროს მიმართ)))))

დაქვეითება

სისუსტეა, შინაგანად არა ვარ თითქოს, განზე გამდგარი ვითიშები და თავსაც ვერ ვირთობ

ნენე(12)

-კარგი, ავალაგოთ აქაურობა, სანამ ფეხები დაგიჭრია და რაც საჭიროა იმას მოგიყვები-შუბლზე მაკოცა და ჩამეხუტა. როგორც იქნა ჩემსას მივაღწიე. . მოემზადეთ, წინ საოცრად ჩახლართული ამბები გველოდება ანდრონიკაშვილების და სამხარულების შესახებ.

მერე რა ( 1 )

- თავიდან ფეხებამდე ქვიშაში და ტალახში იყავი ამოსვრილი, პლასტმასის ნიჩაბს გამეტებით ურტყამდი შენზე ორი თავით მაღალ ბიჭს და ისე საყვარლად აბრიალებდი დიდ ლურჯ თვალებს...

ჩემნაირი (თავი 5)

-მათ მე მატკინეს- შეჩერდა არ შემოტრიალებულა -მნიშვნელოვანი ის კი არაა რომ გატკინეს, ისაა რა გააკეთე ამ ტკივილის შესაჩერებლად. თუ შენი პასუხი „არაფერია“ მაშინ დაფიქრდი, რადგან დამნაშავე ისინი არა, შენ ხარ. იმდენად შეეჩვიე ტკივილს რომ

უსასრულოდ

-აიწიე ეგ ზმეიკა ეგრე რო გაქვს ჩახსნილი. მითხრა და მანქანა დაძრა. -ლუკა რაგინდა? ძალიან ლამაზად ვარ და ხასიათს ნუ გამიფუჭებ. ცალი ხელით მანქანას ატარებდა და ცალით ზმეიკა ამიწია ისე რომ ხმაც არ გაუცია ჩემთვის.

ნენე(11)

მაგიდა ჩვენს შორის საერთოდ ქრება. კიდევ ერთხელაც რომ წამოიწიოს სავარძელი, მე და ერიკოს შორის დისტანცია საერთოდ აღარ იქნება. წამოდგომა მინდა, მაგრამ სხეული არ მემორჩილება. მინდა ვიკივლო, მაგრამ ხმას ვერ ვიღებ. ის კი ისევ ისე მიყურებს, ვერ ვხვდები რა