იასამანი(თავი 3)

კოსტას გვარი არ ვიცი,მაგრამ როგორ შეიძლება მისი ნაკვთები დაგავიწყდეს.მისი შავი თვალები და გრძელი წამწამები,საშუალოდ დაკუნთული ტანი და მისი თმა,სიარული გამოხედვა და მისტერ აღმატებულება საოცარი ღიმილი.ღიმილის გარეშე არ შეუძლია სულ უციმციმებს სახე და

არითმია (თავი 2)

კეფაზე მოწოლილი სისხლი ამჯერად ცოტა ქვემოთ, სახისკენ ჩამოდის და ისედაც აღაჟღაჟებულ ლოყებს უფრო მუქ ჭარხლისფრად მიღებავს. ვცდილობ, თავი მოვაჩვენო, ვითომ, უბრალოდ თმა გავისწორე, ამიტომ კიდევ რამდენჯერმე ვისვამ თმაზე ხელს და შემდეგ უხერხულად ვწევ

ანკა (1)

მიუხედავად იმისა რომ ძალიან უნდოდა სოფლიდან წასვლა და სწავლა უარს ამბობდა მშობლების გამო. მხოლოდ ამიტომ . გოგონა დედას ძალიან ეხმარებოდა დაყვებოდა ბაღში ამზადებდა კერძებს, უვლიდა სახლს, ეზოს, ცხოველებს აპურებდა. მან ძალიან ბევრი იცოდა ვიდრე სხვა

არა ძვირფასო! თვითმკვლელი არ ვარ...

დამჩემდა რაღაც ფობია, შიში... უკვე ვეჩვევი ნელ-ნელა ოხვრას... აპათიაა... სიშეშლილე გრძნობების ალბათ...

დრო

საოცარია ერთი კვირა რამხელა დროა. როგორი დიდი ხანია, როგორი გაწელილი... როგორი ზუსტი დრო რომ დააკვირდე და შეისწავლო ის, როგორი საოცარი წუთებია, როგორი იოლი რომ მიაშტერდე მას და შენი მზერის საპასუხოდ არაფერი მიიღო.

უსამართლობა

-და მაინც, არ აღიარებ რომ გიყვარვარ. თვალები, ხელები, სხეული, ყველაფერზე ამაზე მიუთითებს, რომ არ ჩავთვალოთ, რომ შენ თვითონ გაეცი თავი, შენ თვითონ წამოგცდა. ყოველ გამოლაპარაკებაზე ხმა გიკანკალებს, ყოველ შემოხედვაზე მზერას ვერ იმორჩილებ. და ახლა შენც

სევდისფერი თვალები

თვალები, ჩვენი სევდისფერი, სიყვარულისა და დიადი ტკივილის მატარებელი თვალები, ისინი მეტყველებენ, არ ძალუძთ დამალვა ფსკერზე დაგროვებული სევდის, იმის რასაც დღეს მათი ყოველდღიური ცხოვრება ჰქვია, ანუ ცრემლების. თავგამოდებით ენარცხებიან მიწაზე ცხელი,

სიყვარულო მე'ცისარტყელები

სიყვარული? გრძნობა რომელიც ყველაფერს ცვლის, ყველა'ფერს, გრძნობა რომელიც ორ ადამიანს აკავშირებს ერთმანეთს, გრძნობა რომელსაც სიტყვებით ვერ გადმოსცემ, გრძნობა რომელსაც ყველაფერი შეუძლია, სიყვარული, ეს ისაა რაც ბევრს არ შეუძლია, ეს ისაა რასაც დაცვა

ჟურნალისტო! შარში ხარ... ( თავი 6)

-მე ვცდი-მისმა სუნთქვამ ყელზე სასიამოვნოდ მომიღუტუნა, ისე ახლოს იდგა, რომ მისი სუნამოს სუნს ვგრძნობდი, ორი წამით თვალები დავხუჭე და მისი სურნელი ღრმად შევისუნთქე-გავაღე-გონს მისმა კმაპოფილება შერეულმა ირონია მომიყვანა, სახლში შევვარდი და კარებს

აღსარება

როცა ჩამოჰკრავენ ზარებს სამრეკლოში, როცა მტყუან-მართალს ცაში გამირკვევენ, როცა წამიყვანენ ღმერთთან ანგელოზნი და ჩემს ლექსთა კრებულს ბრალად წარმიდგენენ,