რამდენი?!

რამდენი თვალი უნდა მქონდეს, რომ ყველა ვნახო, რამდენი გული უნდა მედგას, რომ გიგრძნოთ ყველა რამდენის სახე დავინახე, როგორც უმწეო, ხალხში დავდივარ თითქოს ვნაღვლობ რაღაც უდღეოდ!

ყვლაფერი თავი 1

ჩემი პირველი დღეა სკოლაში. 11კლასი ისწყება სწორედ ის კაბა მაცვია რომელსაც ვერ ვიტან. 7:30წუთია გარეთ გავდივარ სკოლის ავტობუსიც მალევე მოდის... კარი იღება ავტობუსი ცარიელია სად დავჯდე?უკან რიგები არმიყვარს წინ ბავშურია მაგრამ მაინც წინ ადგილს

ფერები ?! ...22...

-მიპასუხე! სალაპარაკო არაფერი გვაქვს ხო?! ხმა ამოიღე-ოდნავ ხმამაღლა წარმოთქვა და ხელიც გამეტებით დაარტყა კედელს. თვალები უნებურად დამეხუჭა. ხელები კი ინსტიქტურად მივიდე ყურებზე -იზი ხმა ამოიღე, ჩემგან რას ითხოვ, რა გავაკეთო?

ერთხელ(თავი პირველი)

საშინლად ბნელოდა, ნისლში, ლამპიონების შუქზე მივიკვლევდი გზას, უეცრად მანქანა გამოვარდა, აშკარად გადაჭარბებული სიჩქარით მოძრაობდა და ძლივს გადავრჩი, რომ უპრობლემოდ არ გადამთქერა. ზედ ჩემს ფეხებთან დაამუხრუჭა მკვეთრად, წონასწორობა ვეღარ შევიკავე,

ცოდვების გამო?..(27)

საბა და სალო გავაცილეთ ამერიკაში, რამდენიმე თვეში საქართველოში ჩამოვლენ, წასვლამდე მარის და ნატას მონახულება გადავწყვიტე, მაგრამ ჯერ გიგის აზრი უნდა მომესმინა, აბაზანიდან გამოვედი გადაწყვეტილებით, რომ დავლაპარაკებოდი, თმას ვივარცხნიდი, ზურგიდან

მიგდებული "პატარძალი" (8)

სად მივდივართ ეგ მაინც მითხარი რა.-ძლივს ვახერხებ ხმის ამოღებას წეღან ისე სასიამოვნოდ მომაკეტინა.. -ხომ გითხარი გიტაცებ-თქო? -დედა რა ჭკვიანი ხარ! სად მიგყავარ მერე , რომ მიტაცებ?! -სვანეთში მივდივართ. -ჰა?-რაო , სადო? როდისო?! სვანეთიო?!!!!!

მოლოდინის რეჟიმში

უკვე მთელი კვირა ვარ მოლოდინის რეჟიმში შენზე შენზე მისადარ არ არს სამოთხეებში

ჯიუტი და მისი სვანი (თავი 4)

ბედნიერი და გახარებული წელში გავიმართლე და შემოვბრუნდი უეცრად წინ ასვეტილმა სხეულმა პირზე ერთი ხელი რომ ამაფარა მეორე წელზე მომკიდა და კარებს ამაკრო! -ესეიგი რაო რაო რაგვინდოდა ნიკუშას ოთახშიო? ეშმაკურად გამომხედა და თან ჩაეღიმა!-თან როგორ

„არ არსებობს პირველი სიყვარული, არსებობს ძლიერი სიყვარული“ თავი-1

ვთვლი რომ საკმაოდ აქტიურია ჩემი ცხოვრება ბავშვობიდან ჩემი მშობლების დამსახურებით. პ.ს მე ნია ვარ 23-წლის, თავისუფლად შემიძლია ვთქვა, რომ მომწონს ჩემი ცხოვრების სტილი, ვაღიარებ ამბიციურიც ვარ და ვთვლი რომ ადამიანს თუ ამბიციები არ აქვს, ცხოვრებაში

შენ მოხვალ

შენ მოხვალ ხვალ, მოხვალ თეთრი მიხაკებით, შენ დროს ეტრფი_ მე ვერაფრით შევეგუე, შენ ცხოვრებას კვლავ შეჰყურებ მირაჟებით,