ილიანა(4)

_არ გაბრაზდე,რომ ისევ ამ თემას ვუბრუნდები,უბრალოდ გამახსენდა,რომ სადღაც წამიკითხავს მსგავსი სიტყვები.ღმერთი,რომელიც არ ჩანს,არ საუბრობს და რეალურად არც სუნთქავს,ამ ყველაფრის მიუხედავად ის მაინც დედამიწის ყველა მონაკვეთში ფიგურირებს

დრამიონი 1 თავი

ხელი ჩამავლო და მომატრიალა რაღაცის თქმას აპირებდა მაგრამ ვერ მოასწრო რონი გამოჩნდა მან ჩემს ჩანთაში რაღაც ჩააგდო და მითხრა გთხოვ წაიკითხე არ გადააგდოო. განაწილების ცერემონიაც დამთავრდა საერთო ოთახში ავედი წერლი ამოვიღე ზედ ეწერა "ჰერმიონს" დრაკოს

სიმშვიდემდე შეშლილი(20)

-მზად ვარ ყოველი დილა შენთან ერთად დავიწყო -მხოლოდ დაიწყო? -ყოველი ღამე შენთან გავატარო ... იქ კლინიკაშიც , კლუბშიც, მეგობრებთან, ყველგან სადაც იქნები ,ყოველთვის ცხოვრების ბოლომდე არ მპასუხობს,ისე მკოცნის გონებას რომ მიკარგავს მერე ...მერე აღარ

მილიონი მიზეზი (თავი 1 )

წვიმის წვეთებით დანამულ სახეს ხელისგულით ვიწმენდ და გზას ვაგრძელებ.ალბათ ოდესმე მოვბრუნდები და ამ გზას ისევ ავივლი უკან,მანამდე კი წინ მივდივარ..მითხრა უკან არასდროს დაიიხიოო ხოდა მეც წინ ვაგრძელებ გზას,ყოველთვის ასე ვიზამ წავალ წინ მეტი რა საქმე

Take a deep breath, tomorrow will be worst! (საცდელი)

ჩემი ისტორია არც ისე უჩვეულო გახლავთ ან იქნებ მე არ მეუცნაურება და შენ კი, ძვირფასო მკითხველო გაოცებს? არ ვიცი ალბათ მე შევეჩვიე უცნაურს და ამიტომაც არის ჩვეულებრივი ის რაც მოხდა მაგრამ ფაქტი ერთია ყველაფერმა რაც კი მოხდა შემცვალა კარგისკენ თუ

იდუმალებით მოცული მკვლელობა(თავი 1)

-ვერსად დამემალები-გაისმა უცნობის ამაზრზენი ხმა და ხელში დანა შეათამაშა.-გპირდები უმტკივნეულოდ ვიზამ-ირონიით გაჟღენთილი ხმა მისწვდა გოგონას ყურთასმენას.ოთხად მოკეცილი ყუთების უკან იმალებოდა,თვალებს აქეთ-იქით აცეცებდა და ღმერთს დახმარებას სთხოვდა.

უცხო ქალის ცრემლი 3 თავი

იცი როგორ ვერ ვიტან,ამ კურდღლის გამოხედვას და მაინც ვერ გადაეჩვიე.ღიმილით გავიდნენ სახლიდან და ელისო სახლში ჩუმად შეიპარა.არ გაუშვა მიშო და ასე გაუხდელად მიწვა ორივე ძალა გამოცლილები.ორივე ჩუმად იწვა და ორივემ თავიდან გააიანალიზა და ყველაფერი

ჭირვეული 4

ვალერია განერვიულებული დაეშვა კიბეებზე და სამზარეულოში გიჟივით შევარდა -სადაა ნიკი,-ჰკითხა მზარეულს რომელიც მის სახეს განცვიფრებული უყურებდა -ახლახანს მოდის და იცვლის ვალერია სასწრაფოდ გავიდა დერეფანში ნიკის ოთახში დაუკაკუნებლად შევიდა და ნახევრად

ცხრამეტი წლიდან

ვერ ვიტყვი ფეხებზე თთქო ასეა თუ ისეა თქვენ მაინც ის ადამინები ხართ,რომლებმაც რაღაც შემძინეს,ცუდის და კარგის გარჩევა მასწავლეს...ყველანი ძალიან მიყვარხართ,შენ განსაკუთრებით,მაგრამ სიყვარული არაფერია იმასთან რასაც მთელი ამწლების მანძილზე

დაუმორჩილებელი (თავი 1)

-დაწერე და გაუგზავნე რა კულტურააა ეგ … ლიზამ სწრაფად დაწერა სალფეტკზე რაც უნდოდა და მიმტანს გაატაანა . თან სულმოუთქმელად ადევნებდა თვალს მიმტანის ნაბიჯებს რომწლიც მის ჯინაზე კუსნაბიჯებით მიდიოდა. როგორც იქნა მიუახლოვდა და ლევანს დაკეცილი სალფეტკი