ასეც ხდება ხოლმე (27 თავი)

ნიკოლოზი ბანცალით წავიდა ნიდასკენ, გოგონამ ხელი შეაშველა მეუღლეს, რომ არ წაქცეულიყო და ღვინის ჭიქა ხელიდან გამოართვა. -ზომაზე მეტი გაქვს დალეული.. უკმაყოფილოდ გააქნია თავი გაღიმებულმა.. -მე მეგონა.. მეგონა.. მეტყოდი რო... თვალების ფახუნით დახედა

ქუჩას მივუყვებით ორნი...

შენი ფილტვებიდან ჰაერს უხვად შევისრუტავ კვლავაც... იცი? პირველ კოცნის ავტორს შენი სახელი აქვს ახლაც...

ჩიტები

გაქრა.როდის ამბობენ, გაქრაო? როცა ვეღარ ხედავ? როცა ვეღარ გრძნობ? როცა ვეღარ გესმის მისი ხმა? ალბათ, ესეც გაქრობაა, მაგრამ ჩემთვის მაშინ ქრება, იკარგება, უჩინარდება ადამიანი, როდესაც ივიწყებენ. დავიწყება. მეც მივიწყებდნენ. ნელ-ნელა, დღითი დღე

მაბედნიერებ! (10 თავი)

-გადმოდი-მითხრა მკაცრად, მე კი ადგილიდან არ ვიძვროდი იმის მიუხედავად რომ თვითონ გადავიდა. თავი შემოყო მანქანაში და იკითხა.-გადმოდი თქო ვერ გაიგე -ვერა-ავიბზუე ცხვირი ჯიუტად -შენი ნებაა-მოუარა მანქანას გააღო კარი და მხარზე გადამიკიდა -ალექსანდრე

მინდოდა (სრულად)

მინდოდა შენი რიტმით მეცხოვრა, რომ შენს დაძახილს დავლოდებოდი და სანატრელი მუსიკის ხმაზე შენს მაჯისცემას შევკედლებოდი,

თამაში თავი 4

იქვე ძირს დაგდებულ ხალათს დავავლე ხელი ჩავიცვი და აბაზანაში შევედი, თავზე „კოსა“ დავისვი და ხელ-პირი დავიბანე. მერე სამზარეულოში შევედი და გუშინ ვერ გაგრძელებული ბრუტერბროდების კეთება გავაგრძელე, თუმცა პური გამხმარი იყო ამიტომ ახლიდან დაჭრა მომიწია.

მარწყვის სურნელი (13)

.. ის იყო ხელს მავლებდა, რომ აუდიტორიის კარი გაიღო და ლექტორი შემოკაკუნდა - კარგი იქებოდა რომ ერთმანეთის ზდევის გარდა სხვა რამეს, უფრო მნიშვნელოვანს აკეთებდეთ. დაგვგესლა და პასუხის მოლოდინში ფეხი დააბაკუნა იატაკზე - კარგი იქნეოდა ყველა თავის თავს

მეგობრის ხათრით (თავი 2)

ტაქსი გავაჩერე, მისამართი ვუკარნახე და ტელეფონი მოვიმარჯვე. ნატას დავურეკე და ვთხოვე შესვენებაზე სადმე კაფეში შემხვედროდა. მგონი რამდენიმე კვირაა, რაც საუკეთესო დაქალი არ მინახავს. დღესაც არ მცალია, მაგრამ მეშინია არ ეწყინოს. შემოთავაზებაზე

იო (თავი 6)

ალბათ, იოს გაცნობის პირველ დღეებში, მისი ეს გადაწყვეტილება გაახარებდა, მაგრამ ახლა რაღაც შეიცვალა, მიუხედავად იმისა, რომ ამ ბიჭს თითქმის არაფერი ჰქონდა ნათელი, მთელი მისი შინაგანი სამყარო ბნელი ბურუსით იყო მოცული. მაინც რაღაც ჩასწყდა გოგონას, რაღაც

მე არ ვაპირებ უშენოდ ვიცხოვრო< 14 თავი

ქალის გაცნობას რომ შეეცადო,ის ჩაგითრევს,ჩაგძირავს და მაინც ვერ ამოიცნობ მის შინაგან თვისებებს.ისინი ასე ამოუცნობი დარჩებიან ჩვენში,მაგრამ მე ერთს ვფიქრობ და იცით რას? მამაკაცები ვიბადებით და ვიზრდებით,მაგრამ მაინც ბავშვებად ვრჩებით.ქალი?ქალი