*ბაიკერშა* (4თავი)

მე ისევ ჩავცურდი ძირს,ჩაფხუტი მოვიხსენი სისხლიანი და გადაქლეთილი ხელებით,თავი კედელს მოვადე და ამოვისუნთქე. -მარიამ რა გააკეთე გოგო(გიო) -ნოესთან უნდა შევიდე(მე)წამოდგომა ვცადე მაგრამ ძალა გამოცლილმა ვერ შევძელი.გონება მებინდებოდა,თავი კედელს მივადე

ძიძა თავი მეშვიდე

ეზო გადავჭერი და ტაქსიში ჩავჯექი, უამონდობის გამო აშკარად ყველას ეზარებოდა გარეთ გამოსვლა, ქუჩები თითქმის ცარიელი იყო. დანიშნულების ადგილას მალე მივედი. ტაქსიდან გადმოვხტი და სადარბაზოში შევედი, კიბე სწრაფად ავირბინე და კარზე რამდენჯერმე მთელი ძალით

ილიანა(1)

ცხოვრება უცნაურობებითა და მოულოდნელობებითაა სავსე.ილიანა კვლავ მარტო მიაბიჯებდა დანისლულ გზაზე და ცდილობდა დაელაგებინა არეული ფიქრები.თავადაც ხვდებოდა,რომ ამ ბიჭმა არეულობასთან ერთად რაღაც სხვაც მოუტანა,მაგრამ ამ ფიქრს უკუაგდებდა და ცდილობდა

ამოუცნობი ზარი (7)

–ჯანდაბა! ღმერთმა დასწყევლოს!... ეშმაკის ფეხი! აქოშინებული ილანძღებოდა და სახეზე ხელებს ისვამდა, თან სარკეში იხედებოდა... ღრმად დაიწყო სუნთქვა, დამშვიდება და ცივი გონებით აზროვნება სჭირდებოდა... –1... .2... 3... (ღრმად ამოისუნთქა-ჩაისუნთქა) 1...

სიყვარული უბერავს

სიყვარული რა უცნაური რამეა არა? უბერავს,როგორც ერთხელ მე და შენ ვთქვით. იცი, არაფერში გადანაშაულებ და შენზე გაბრაზებული არ ვარ,ერთადერთი ვისაც ვადანაშაულებ იმაში რომ ჩემთან აღარ ხარ ეს მე ვარ,მაგრამ გული მტკივა.

ბურდული და სხვა კატასტროფები ( დასასრული )

-ათ წელში შევხვდებით ზღარბო-დუმილს არღვევს სმენამდე მისული ხმა -ათ წელში შევხვდებით სანდრო-ჩურჩულით ვაბრუნებ პასუხს -ზღარბო -რა? -ბავშვებს ციალა და კუკური არ დაარქვა გაღიმებამდე წყდება კავშირი და მაინც ვერ ვიმეტებ ასე უბრალოდ გასაშვებად. ჯიუტად

ჭირვეული 1

შორიდან შეიძლება სახალისო სანახაობა იყო როგორ დასდევდა საბრალო გოგონა პატარა ვარდისფერ გოჭებს და რამდენიმე წამში ერთხელ კიოდა „ვაი ფრშხილი მოვიტეხეო“ მაგრამ არავინ იცოდა როგორ ხასიათზე დააყენა ვალერია ამ ყველაფერმა. მალე გოგონა მიწაზე დაეშვა და

სიზმრის ქურდი (მეორე ნაწილი, მეორე თავი)

-აბა, რომელ ფილმს ვუყუროთ?-მეკითხება გაბრიელი სახლში შესვლისთანავე. კარებს ვხურავ და ვეუბნები: -არ ვიცი, არ მომიფიქრებია... ავარჩიოთ რა რამე-ვეუბნები და მაგიდაზე დადებულ ლეპტოპს ვრთავ, მას კი სურსათით გავსებული პარკები სამზარეულოში შეაქვს.-გაბრიელ,

უცხო (თავი 24 ეპილოგი)

- მამაიკო როგორ მიყვარხარ. როდის გიხილავ და გულში ჩაგიკრავ. როდის შევიგრძნობ შენს სურნელს. - ყური მიადო თითქოს პასუხს მიიღებდა. შემდეგ წამოდგა და ბააგებზე დაეკონა. - ამ ქვეყნად ყველაზე ბედნიერი მამაკაცი გამხადე!

მოგონებები

ხანდახან, მარტოობის სიცარიელე ხელს რომ ჩამკიდებს, ჩემი თავიც ცარიელი მგონია. ამ დროს უბრალოდ ვზივარ და მოგონებების ჯაჭვს ვეჭიდები, თითქოს ხავსია და მისგან შველას ველი. მერე ვხვდები რომ აზრი არ აქვს და მინდება ყველაფერი გავანადგურო, რაც უხილავ