ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამერვე თავი)

ხშირად ეუბნებოდა ნიკოლოზი, რომ ყველაზე სწორი შეფასება, ადამიანზე შექმნილი პირველი წარმოდგენაა. პირველი შეხვედრისას ნაკლებად გიცნობენ, ნაკლებადაც გერიდებიან და ნაკლებადაც თამაშობენ. ამ დროს შენც გულით უმზერ და როგორც წესი, ინტუიციაც ნაკლებად

მიყვარხარ მარია!

არამარტო წვიმის დროს! ყველაზე ძვირფასი ხარ. ყვენაიაირად საუკეთესო ხარ ჩემთვის. როცა გიყურებ, შენს თვალებში საოცარ ფანტაზიას ვხედავ, ფანტაზიას, რომლითაც შენ შენს თავს ქმნი და ხდები ისეთი, როგორიც ხარ. ვამაყობ რომ გიცნობ და უფალს მადლობას ვწირავ ,

ძიძა თავი მეექვსე

დილით 7საათზე გამეღვიძა,სწრაფად წამოვდექი, საწოლიდან.გარეთ წვიმდა, ისე კარგად მახსოვს მე რომ სკოლაში წავედი, მაშინაც სასტიკად წვიმდა, მე კი ტირილით ვსკდებოდი.შხაპი მივიღე. შავი კლასიკური შარვალი, მუქი შვინდისფერი როლინგი და ბათინკები ჩავიცვი, ტყავის

ბიჭი კაფედან თავი 2

ჩემი დილა ყოველთვის ნონას ქოთქოთით იწყებოდა -ნინია გაიღვიძე დაგაგვინადება.რანაირი გოგო შენ ხარ ,ვერ ვხვდები.ცოტა ადრე რომ ადგე, გაიპრანჭო ხომ შეგილია მარტო წყლის გადავლება და თმის დავარცხნა ხომ არარის არაა.ყოველთვის მეცინებოდა ნონას ასეთ

ვერც ამას მოვერიე...

მე არ ვარ იდეალური. ისევე როგორ შენ ან ის ქალი, ქუჩის ბოლოს გაზეთებს, რომ ყიდის... მე არავინ ვარ. ისევე როგორც შენ და საერთოდ აქ არსებული ყველა სულიერი.... და მაინც... სარკის წინ მომზირალი, საკუთარი ანარეკლის შემყურე, თავს ზიზღით გვერდით ვწევ და

ნდობის ფასი (თავი I)

ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივი დილა ჩვეულებრივად დაიწყო.. „მიშკი-მიშკი-ს“ ვუყურებდით, მერე „მაშა და დათვს“, „ადამიანი-ობობას“ და ათას მსგავსს.. -პოლიციის მანქანა მისდეევს-განწირული ყვიროდა ჩემი დისშვილი.. -როგორ ახველებს ისევ-ამოიოხრა დედამ და წამალი

სიზმრის ქურდი (მეორე ნაწილი, პირველი თავი)

გამარჯობა... თითქმის 5 თვეა ისტორია აღარ დამიდია აქ. ამ ისტორიის პირველი ნაწილი, რომ დავასრულე მკითხველების გარკვეულ ნაწილს ძალიან მოეწონა და მეორე ნაწილის დაწერაც მთხოვა. ამიტომ მეორე ნაწილის პირველ თავს გთავაზობთ. ვისაც პირველი ნაწილი წაკითხული არ

უფლება მომეცი

....უფლება მომეცი შევცვალო სამყარო,ლამაზ ფერებში შენი თავი დავხატო უფლება მომეცი ყველაფერი მოგიყვე ასე ვეღარ ვიარსებებ მეტს ვეღარ მოვითმენ უფლება მომეცი გაჩუქო ჩემი გული, შეიძლება გატეხილი შეიძლება დატანჯული,

დამინაოჭდა....

ახლა რომ ვხდავ ჩემთავს სარკეში ვეღარ ვცნობ უცხო ნაკვთბინმიჩანს, არადა მხოლოდ ამ შემოდგომომას მე ოცდა ერთის უშენოდ ვხდები. გამიუხეშდა გული უგრძნობი , და მაინც მტკივა დრო გამოშვებით , ყვრლაზე მეტად მაშინ მჭირდები როცა ქუჩაში სხვებში მეშლები.

წინ გაიხედე (თავი ერთი)

სიმღერა პირველი,ამაღელვებელი .საიდუმლოებით მოცული.წარსულს ვერ დააბრუნებ.ცხხოვრება შეკითხვაა.რა უნდა დაეწერა მკვდარ გოგოს?ყველა სიმღერის უკან აზრი დევს.აბა ჩახედე.იქნებ შენც გამოგადგეს რამეში.