ბედნიერების რეცეპტი (ოცდამეხუთე თავი)

უცნაურია, ზოგჯერ ადამიანი ისეთი უცხო გგონია, ისეთი შორეული, დარწმუნებულიც ხარ, რომ ვერასოდეს ნახავ. არადა, სულ რამდენიმე წუთიანი ურთიერთობაც კი საკმარისია, რომ ისევ შენად იგულო, ისევ შენად შეიცნო. ის უჩვეული სიცარიელე, რომელიც საკუთარი ხასიათის

მონსტრი თავი (13-14-15) (დასასრული)

"მე მოვიგე,ნაილ! ეს შენი დასასრულია!"-ჩაიღიმა ჯეიმსმა,ნაილმა თავი ასწია და მას შეხედა. "შენ... ვერასდროს... გაიმარჯვებ!"-ნაწყვეტ-ნაწყვეტ წარმოსთქვა ნაილმა-შენ ჩემი ნაწილი ხარ! ჩემი შიშისგან დაიბადე! მე შეგქმენი და მევე გაგანადგურებ" რამდენიმე ძლიერი

ჩემი ნინა! (1,2)

-კი,კი დედა დავწერე-მას ნამდვილად ვერ ვეტყოდი რომ რა დამიშვეს,ვერც ფულის გამოგზავნას მოვთხოვდი,ვიცოდი არაფერი ქონდათ,თან ჩემი ძმის გადამკიდე,სულ თამაშში წააგო რაც კი ებადა საცოდავ მამაჩემს. დეკანთან როგორც გავარკვიე გადაუხდელობის გამო სტუდენტის

რენესანსი (3)

და მაინც, რა იყო... ცარიელ ოთახში მყოფი ხან ფანჯარასთან ჩამოჯდებოდა, ხან კი კარს აეკრობოდა. ჩამიჩუმი არ ისმოდა და არც უნდოდა ოდესმე ვინმეს ხმა გაეგო. შეეჩვია. სიჩუმეს შეეჩვია და ბუზის გაფრენის ხმაც კი აშფოთებდა. ხან საწოლზე ჩამოჯდებოდა და ცარიელ

მე არ ვაპირებ უშენოდ ვიცხოვრო< 19 თავი

ყველაფერი ხომ წარმავალია: წარმატება,ფული,სახელი- მოდის და მიდის, სილამაზეც წლებთან ერთად ქრება; ადამიანი- აი, მხოლოდ ეს არის ყველაზე დიდი ღირსება. აი, ეს არის ფასეული მხოლოდ! ბევრი გაგაღმერთებს,ბევრი მოგეფერება,მაგრამ მხოლოდ ერთს ეყვარები უპირობოდ…

უჟმური მორჯულება

ქალბატონო ანატასი თქვენთან არიან. -შემოვიდეს. კარებში სასიამოვნო გარეგნობის მამაკაცი შემოვიდა . -დაბრძანდით რით შემიძლია დაგეხმაროთ? -გამარჯობა მე გიორგი ვიბლიანი ვარ. მინდა პირად მცველათ აგიყვანოთ. -იცით მე დეტექტივი ვარ და არა მცველი სამწუხაროთ მე

შეგეჩვიე 26

მთელი გეგმა ჩამიშალეს. -რა მოხდა ვიკუ ასე ანერვიულებული რატომ ხარ? -არ ვიცი როგორ მაგრამ რაღაცას მიხვდნენ ბავშვი ვერ წამოვიყვანე. პალატაში არ დამხვდა. -დამშვიდდი სხვა გზას ვიპოვით. -ნუ მამშვიდებ გაიგე? როგორ მინდა იმ დაჩია თუ ვიღაცაა ყელში ვწვდე და

წარსულიდან დღემდე

საინტერესოა როგორი იქნებოდა ჩემი ცხოვრება,რომ ეს ყველაფერი არ მომხდარიყო,რომ სიყვარულს ჩემზე დიდი ტკივილი არ მოეყენებინა,მე ვარ ადამიანი რომელმაც მიუხედავად იმისა რომ 17 წლისვარ მაინც ვერ გავიგე რაარის სიყვარული თუმცა ვიმედოვნებ ყველაფერი წინაა და

დაწუნებული სარძლო (თავი 6)

ლენკა? შენ აქ რა გინდა?! -არვიცი თიკამ დამირეკა სასწრაფოდ ჩამოდი პრობლემააო და აქ მოვხვდი. -თიკა რამოხდა? -დემეტრემ მთხოვა. -დემეტრე ამიხსნი რაგინდა? ან ჩემგან არ ლენკასგან? რატომ ჩამოიყვანე? ან თიკა რაში გარიე? ეს იყო ის გადამწყვეტი წამი მათ

მარტო-მე.

იმისდამიუხედავად რომ,გარშემო ძალიან ბევრი კარგი და საყვარელი ადამიანები მყავს, თითქოს ზოგჯერ ჩემს სამყაროში მარტო ვრჩები, და არავინ მყავს გვერდით ეს ალბად ილუზიაა ძალიან მძიმე რასაც ხოლმე ვერ ვერევი, ძალიან შემაძრწუნებელი გრძნობა რომელიც სევდით