ჩემი ბავშვობის სიყვარული (12)

- არ მჯერა, რომ ეს სიგიჟე Ჩემს თავს ხდება. - ხმამაღლა ვუთხარი Ჩემს თავს და თეთრი, წელზე მოჭერილი, დაბლა ერთიანად დაᲨვებული კაბა ტანზე მოვირგე. Ძალიან მომიხდა ზომიერად ამოჭრილი დეკოლტე. თითქოს სპეციალურად Ჩემთვის იყო Შეკერილი. ის იყო, თმა დავიᲨალე,

თერაპია(III)

“ირმას ნათლულია.. ჯანდაბა! მხოლოდ 18 წლისაა! და მეტიც , ჩემი პაციენტია! არა , ეს ვერ დამემართება..”

დრო! თავი 28

- რატო? რის გამო? რაც კი შეეძლო, ბოლო ხმაზე უღრიალა და დივანთან ახლოს მყოფი უძალოდ ჩაიცუცქა ფეხებს მოხვია ხელები და ისევ წასკდა ისტერიულად ცრემლები - მაშო

თერაპია(II)

ანნა კი მთლიანად იყო მონუსხული მამაკაცით და ახლა უკვე არა მხოლოდ ვიზუალურად . უყვარდა თითოეული სიტყვა რასაც მისი ბაგეები აჟღერებდნენ , გიჟდებოდა მის ჯენტმელურ საუბარზე , მოსწონდა როგორ არჩევდა სიტყვებს რომ ანასთვის მისაღები ყოფილიყო, მოსწონდა ოთახში

სად იყავი მაშინ როცა?! (გაგრძელება იქნება)

სად იყავი მაშინ, როცა ცხოვრება მკლავდა და მკლავდა?! სად იყავი მაშინ, როცა გეძებდი და გეძებდი?! უსაზღვროდ ჩემი ძებნის არეალი თითქმის და ჰორიზონტს გაცდა. სად იყავი მაშინ, როცა ზღვების იქეთ ვიხედებოდი, რომ დამენახე?! სად იყავი მაშინ, როცა წიგნს

თერაპია (I)

“რას მეტყვის?” “რას მკითხავს?” “რომ მითხრას შენს თავზე მომიყევიო რა უნდა ვუთხრა?” “იქნებ იმ ფსიქოლოგს გავს ელა ვისთანაც დადიოდა.. უხეში, უჟმური წითელთმიანი მონსტრი..” “ნეტა მაკა ყველაფერს მოუყვება?”

გულისცემა 7 თავი

მივდიოდი ბათუმის შუა ქუჩებში წვიმაში რომლებსაც ყვითელი მბჟუტავი ლამპიონები ანათებდა, ჩემს ფიქრებში გართულს ვერ შევამჩნიე როგორ მომიახლოვდა სანდრო,

ზოგი ჭირი მარგებელია ( სრულად )

- ბრბო ყურისწამღები ღრიალით შეეგება მაღალ, შავებში გამოწყობილ წითლად თვალებანთებულ არსებას რომელსაც შთამბეჭდავად დიდი რქები და უზარმაზარი კუდი ჰქონდა კისერზე კი ქენონის ფოტოაპარატი ეკიდა...

ბედნიერების ნაწილი

მზე სასიამოვნოდ მელამუნებოდა სახეზე,ჰაერში ნოტიო ზღვისა და მარილის სუნი იდგა, ჩემს ყურთასმენას ტალღების ხმა საამო ჟღერადობასავით ჩაესმოდა, ვგრძნობდი როგორ ისრუტავდა ჩემი სხეული მზის სხივებს,ტალღების მიმოცვლას თან კენჭების ჩხრიალის ხმა გასდევდა ფონად.

შურისძიების მსხვერპლი ( დასასრული IIIნაწილი)

-ჩემთან მოვიდა, საკუთარ დაბადებისდღეზე ჩემი გახდა მერე კი ადგა და სიტყვის უთქმელად წავიდა...