ძველი პიანინო - 14

ფიფომ ძველი საქმის მასალები გამოითხოვა. ყველაფერი ისევ და ისევ თავიდან იყო დასაწყები, ხელჩასაჭიდი კვლავ არაფერი ჰქონდა. მხოლოდ გუმანით ხვდებოდა, რამდენიმე დანაშაული ერთმანეთთან კავშირში უნდა ყოფილიყო და მათ ერთი საერთო მკვლელი ჰყავდათ...

მაფიის ბოსი! თავი 4 (1D Fanfic) +18

ხალხით სავსე შენობაში შევედით. რა თქმა უნდა ზეინი VIP ადგილებისკენ გაემართა და მეც გავყევი. ჩვენს გარდა VIP განყოფილებაში იჯდა ერთი წყვილი. რომ მივედით ახლოს ზეინმა და იქ მჯომმა მამაკაცმა ერთმანეთს ხელი ჩამოართვეს.საკმაოდ ხნიერი მამაკაცი იყო,

Silence

სადღაც გზა აუცილებლად უნდა იყოს, გზა, რომელიც შორს წაგიყვანს და გამოგზაურებს. მაგრამ სადაა ეს გზა?! ჩემი გზა შორსა.. წარმოიდგინეთ დგახართ დიდ, უზარმაზარ კლდესთან და სადაცაა გაფრინდებით... ხუჭავთ თვალებს და აი, თქვენ უკვე მიფრინავთ და ეშვებით ფიქრის

ნინი and დამიანე (XXIV ნაწილი)

დილით ადრიანად გამეღვიძა, ცოტახანი ვინებივრე საწოლში შემდეგ კი აბაზანაში შევედი და თავი მოვიწესრიგე. წარმოგიდგენიათ? დღეს უკვე 29 დეკემბერია და 2 დღეში ახალი წელი დადგება. როგორ მიყვარს ახალი წელი, სულ სხვა განწყობა და ხალისი მაქვს ამ დროს. ხო

ცა ჯერ კიდევ ლურჯია ( თავი 9 )

-შენ - ამოიოხრა და თავი ცივ კედელს მიაყრდნო - მხოლოდ შენ შეგიძლია ჩემი მწყობრიდან გამოყვანა - ამოიოხრა, შემდეგ კი გაეცინა - შენთან კამათი აღარ მინდა -არც მე - თავი წამოვწიე და უცბად წამოვიძახე -მაგრამ შენ ზუსტად ამას აკეთებ - თავი გვერძე გადააქნია

Dream (თავი 6)

ცხოვრება რთულია ... ადამიანები მოდიან ვეჩვევით გვიყვარდება და მიდიან... ბევრია ერთი ადამიანისთვის ამდენი ტკივილი... ბევრია ერთი წლისთვის ... ერთი დღისთვის .... ერთი წუთისთვის და საერთოდ ერთი ცხოვრებისთვი.... რთულია როდესაც აცნობიერებ რომ აღარავინ

HoT სურათები

ყველგან და ყოველთვის ადამიანი ებრძოდა უმართავ ემოციას, რომელსაც ვერ განსაზღვრავ, ვერ დაგეგმავ და შეეწინააღმდეგები. ერთ-ერთი ასეთი ემოციაა სიყვარული, რომელიც ზოგადად, ძალიან პირობითი სიტყვაა. როდესაც ვამბობ, მე მიყვარს, არ ვგულისხმობ იმ უზენაეს

შენ ჩაგიფიქრე მაშინ თავი 9

გარეთ ჯერ კიდევ სიბნელე ბობოქრობს, საათში ერთხელ თუ გაივლის მანქანა და სიმსვიდეს არრვევს , ფანჯრის რაფაზე არხეინად ვზივარ , ჩაის ფინჯნით ხელში და ქუცას გავყურებ, ერთფეროვანი და მოსაწყენია, სიცოცხლის ოდნავი ნიშან წყალიც რომ არ გააჩნია დღეს სტანბულში

ჩემი პრინცესა დაგარქვი! (თავი 1-2)

-შეხედე, ნი დროზე ნახე-მკლავზე ექაჩებოდა მარიამი დაქალს -ჰო, დავინახე-სიცილით უპასუხა ნინიმ -ნახე, აქეთ მოდის, ჩქარა დავიმალოთ-დაავლო დაქალს ხელი და კედელს ამოეფარა -როდემდე აპირებ ასე? -ასე როგორ?-გაიკვირვა მარიამმა -რამდენი ხანია უკვე გიყვარს?

და როგორც მანამდე, ახლაც მსურს კივილი.

მიზიხარ გვერდით და შენს თავთან კამათობ, უეცრად საყვარლად... საყვარლად მიღიმი, მე ვხვდები ღიმილმა