მეორედ (დასასრული)

-რაღაც გავიგე ქვემოთ... -მაინც ვიწყებ. - რა გაიგე? - არც ამ წამს ეტყობა წამიერი აღელვებაც კი. - რომ მიდიხარ. ახლა კი ეცვლება მზერა. კალამსაც გვერდით დებს. წამიერი დუმილია. ბოლოს მაინც დგება ფეხზე და რამდენიმე ნაბიჯით მიახლოვდება. -მინდოდა რომ

ჩვენ (თავი მეორე)

მკითხველები გამოჩნდით რამდენს მოგწონთ? კომენტარებში თუ გამოხატავთ თქვენს რჩევებს,აქტივობებს გამახარებთ,გასაგრძელებლად ღირს თუ არა?!

ყველა ქალში ,, წყეულ“დედაჩემს ვხედავ( 18+)სრულად (I ნაწილი)

ყველა ქალში ,, წყეულ“დედაჩემს ვხედავ, ის დაწყევლილი სცენა მიდგება თვალწინ , ტვინს მიმღვრევს, ზიზღი , ტკივილი და აუტანლობა ისადგურებს ჩემში. ამიტომ პირველივე ურთიერთობისთანავე ვტოვებ ყველა ქალს, როგორი ჭკვიანი, ლამაზი,სასურველი , შეძლებულიც არ

სამი სიცოცხლე (თავი-1)

საფლავის წინ იდგა თავდაც მკვდარი.აღარ იყო ისეთი ხალისიანი,როგორც მანამდე.სსტკიოდა,როგორ სტკიოდა,როგორ უმძიმდა და არავის შეეძლო დახმარება. მარტო,სულ მარტო იდგა.ხალხი დაიცალა,დედაც წაიყვანეს,მაგრამ მან ვერ მიატოვა,არ ემეტებოდა 12 წლის და ცივი

მხეცი/თავი მეექსვსე

:რამოდენიმე წუთის წინ, მუშტაეტის პარკში გოგონა შეუძლოდ გახდა, სასწრაფო და საპატრულო მიდიან ახლა მასთან, აუცილებლად თქვენც უნდა მიხვიდეთ!... -თემო: კი მაგრამ ჩვენ რა შუაში ვართ?.. -ბადრი: ხომ... მართლა რა შუაში ვართ ჩვენ? :მე თქვენ გკითხეთ რამეში

May love burn everything ( part 4)

- OHANA means family. Family means nobody gets left behind or forgotten.- გაიმერო ლილოსა და ნანის სიტყვები, თან ნოეს გახედა, რომელიც აშკარად მთელი ემოციებით შეყურებდა მულტფილმს.- რაო მოგეწონა ჩიტო?- კმაყოფილმა გაიღიმა და ნოეს გახედა, რომელმაც თავი

ჩვენ არასოდეს ვიქნებით მარტო-3

დღეს წავიდეთ და დავტკბეთ ცხოვრებით-სიცილით გადახედა თათამ გოგოებს -ოჰ რა ხასიათზე ხარ?_ანა -წინა გასვლა ხომ ჩაგვეშალა ხოდა ორმაგათ ავანაზღაუროთ -კარგი სამსახურის მერე გავიდეთ-ნატალია -რა გჭირს შენ?-თათა -არაფერი-ნატალია

ფასი პირადში

გაუბედავად ვხსნი კარს და სურნელს მივყვები. საოცარი სუნია ვანილის, კარამელის, კრემის. მარწყვის და ბანანის.მაშინვე ვმშვიდდები.ის ეგრეთწოდებული მეტორტე სამზარეულოში დგას. ჩემზე ლამის ჩემივე სიმაღლით მაღალი. ხელში ხელის სათქვეფით და კრემით სავსე ჯამით.

მინდვრის ყვავილი

ტალღების ხმა, დილის სიჩუმე, უსასრულო ღამეები, გადის საათები, დღეები და მიყვები დინებას, უმისამართო მიმართულებით. ყველგან მივდივარ, ყველა ენა მესმის, მაგრამ რაარის ჩემი.

ჩვენ (თავი პირველი)

მონატრება.. არ ვიცოდი ასე ძალიან თუ გამიჭირდებოდა მის გარეშე დარჩენა,თორემ არ გავუშვებდი,არც ერთი წამით,ერთი ნაბიჯითაც შორს კი ვერ ვიქნებოდი მისგან.. არ ვიცი ნუთუ ასეთია მონატრება,მთელი სხეულით რომ გინდა იმ ადამიანს ეხებოდე და გინდოდეს მთელი