სიზმრის ქურდი(I-XXV თავები)

ფეხის ხმა ხშირდება,გამხმარ ფოთლებზე ფეხშიშველი მივრბივარ. გავრბივარ... ძალიან სწრაფად მივრბივარ.შიში მიბყრობს და სუნთქვა მიხშირდება. საკუთარი გულისცემა ყურებში მესმის. ეს რა ჯანდაბაა? ვის გავურბივარ? ან საით გავრბივარ? არ ვიცი. მხოლოდ ის ვიცი რომ

არჩევანი (თავი 1)

დაგიბრუნდით ჩემო მონატრებულო მეგობრებო ახალი ისტორიით. იმედი მაქვს მოგეწონებათ და თქვენს გულებთან ახლოს მოვა. იმის იმედიც მაქვს რომ თქვენი რჩევებით და მხარდაჭერით დამეხმარებით და ისტორიას შემართებით და ლამაზად განმავითარებინებთ. დიდი მადლობა

ცინიკოსი (თავი 3)

-შენი ახალი მსხვერპლი?!რომელ ახალ ცხოვრებაზე ვსაუბრობთ?იმაზე ხომ არა რომ ვერ მოინელე გეგმა რომ ჩაგეშალა და ხუთი წლის მერე განახლებული დეტალებით ჩემს ნაკვალევს რომ მიჰყვები?შენ მე გამანადგურე!ახლა ჩემი ჯერია,ყველაზე წმინდას გეფიცები მიწასთან

#არსება

მომინდა, რომ რაღაც დამეწერა და დავიწყე და ვნახოთ რა გამოვა, ჩემთვის საინტერესო თემებზე დავწერ ძირითადად , ადრე ვწერდი ხოლმე და ეხლაც მინდა ვწერო ხო და , პატარ პატარა თავებათ მინდა ვწერო. ეს რასაც ვტვირთავ ეხება ერთ ისტორიას რომლის მოკლე შინაარს

შეცდომით მოტაცებული (თავი 2)

დილით გვიან გაეღვიძათ. რატი თაკოსკენ იყო გადმოტრიალებული, თუმცა წესები არ დაურღვევია და მის ხაზზე არ გადმოსულა. თაკო კი მოუხერხებლად იწვა, თავიდან ვერ მიხვდა ამის მიზეზს, მაგრამ შემდეგ რატის ორი ბალიში რომ დაინახა მიხვდა, ბალიში არ ედო თავთან.

სიმპათიური სტუმარი ( 6 თავი)

რომ გამეღვიძა უკვე 21 საათი იყო. – ‘ მარია რას ვაპირებთ? ‘– მივწერე და ტანსაცმელი გამოვიცვალე, ამასობაში პასუხიც მოვიდა. – ‘ გოგო თითქმის ყველას ეზარება გასვლა, თან გვიანი და უბრალოდ ჩემთან შევიკრიბოთ.’

secret santa

შამპანიურის ჭიქები მიუჭახუნეს, ოთახში კი ,, Depeche Mode-ს“ სიმღერა გაისმოდა. მართალია, ახალი წელი და ეს ჯგუფი ერთმანეთს არ შეესაბამებოდა, მაგრამ მათთვის, იმ წუთას ამაზე საუკეთესო სიმღერა არ მოიძებნებოდა.

იმედი

ვულკანის ლავასავით გადმოიედინა ცრემლები მისი თვალებიდან.. დაშანთულ ლოყებზე გზა გაიკვლიეს და გაშიშვლებულ მკერდამდე მიაღწიეს..

იმედის შუქი light of hope თავი 14

ცდილობს ჩემს დასამშვიდებლად გაიღიმოს , მაგრამ საარჩევნო დაპირებასავით ყალბია მისი ჟესტი , ცრემლებს იწმენდს და ისევ აგრძელებს ცომის გაბრტყელებას ,ხასიათი მიფუჭდება ,ჩაის ვისხამ ჩემ ჭიკაში და ვუყურებ ნაღვლიან დედას, იისღა დამრჩა და არმინდა ასეთ

სვანეთში გამომყევი (თავი 8)

დათო.. დათოს ტკივილს ვაყენებ..ვანადგურებ..ვკლავ..ჩემი დათო...ჩემი..აი აქ მიწყდება აზრი და ვტირი..ისე ვტირი თითქოს დათო წინ მეწვეს და ვგლოვობდე..მასთან განშორება უკვე კარგა ხნის წინ გამოვიგლოვე..მაგრამ..ახლა..ჯერ კიდევ შეუხორცებელი იარა კიდევ უფრო