იმედის შუქი / light of hope თავი 9

ესეც მეცხრე თავი არვიცი როგორია მაგრამ ვიმედოვნებ მოგეწონებათ მადლობთ რომ კითხულობთ მალე პატარა კაფეში ვიჯექით ორივე და ყავას ვსვამდით - რაღაც უნდა მოგიყვე ეკამ მორცხვად ამარიდა მზერა და სულ გაწითლდა სახეზე - ჰა მალე მითხარი რახდება

მენატრები...(თავი მესამე)

რატო მოუნდა დედაჩემს ანის ოჯახთან გასვა?! რა ჯანდაბა უნდა? ყველა ჩემს წინაშე როგორ დგას... მარის დავპირდი დაგელოდებითქო,ეგაა დალოდება?! ღმერთო რეებს ვაკეთებ რატო მოუნდა დედაჩემს ანის ოჯახთან გასვა?! რა ჯანდაბა უნდა? ყველა ჩემს წინაშე როგორ დგას...

უშენობა ვისწავლე(14)

ექიმებს გამოსვლა დააგვიანდა ერთი საათი ისე გავიდა პალატინად არავინ გამოსულა ძალიან უჭირდათ სიმშვიდის შენარჩუნება -რა კანდაბაა ამის დედა შევე.. ამდენი ხანი რას აკეთებენ-საბა უცებ გაიღო პალატის კარი მაღალი ჭაღარა თმიანი კაცი გამოვიდა -გილოცავთ

ბრძოლა

რეალობასთან ბრძოლა მომბეზარდა სადაც სიცრუე და სიყალბეა მოდა...

როცა სინათლე ქრება თვალებიდან 9 თავი

კიდევ ერთი დღე თავგადასავლების მოლოდინში, ოცნებები და სიყვარული ყავის სუნი ცხვირზე მალამუნება, თვალებს ზემოთ ვწევ, კიდევ მეღიმება იმ ფიქრით რაც გუშინ გავაკეთე, მერე კი მახსენდება რომ უპასუხოდ არ დარჩება და უკვე გული მეკუმშება რას მოიმოქმედებს, სახეს

My life Sucks!! 3 (+15)

ოლივერს მივუბრუნდო - ზოგჯერ მაინტერესებს რას გააკეთებს ლაპარაკისას სახეში რომ დავარტყა. - სავარაუდოდ შეურაწყოფილი დარჩება - მითხრა ჩაფიქრებულმა ოლივერმა. - ძალიან ფეთქებადი ხასიათი გაქვს პატარა თეოდორ, მგონი დახმარება გჭირდება - შემომხედა დიმიტრიმ.

თოვლს მოყოლილი მამაკაცი

"დილა იწყება ყავით ნესკაფესთან ერთად", ზუსტად ასე იწყება ჩემი დილა, ის არ გავს სხვებს, ის მე არ მიწამებს ცხოვრებას, პირიქით სასიამოვნოც კი არის ხოლმე, დილით ადრე გაღვიძება, ვარჯიში, შხაპის მიღება და 9 საათამდე ყავის სმა განუყრელი ლეპტოპით ხელში

მხოლოდ ერთი (4)

სავარაუდოდ ამ ბარათს კითხულობ. ელენა არ ვაპირებ შენთვის რამის ახსნას ეს წერილი უბრალოდ დავწერე არ ვიცი რატომ. შენ არ ხარ ჩემი ღირსი, შენ ძალიან ეჭვიანი წუწუნა გოგო ხარ და ჩემთვის ყოველთვის ტვირთი იყავი. ახლა ვზივარ და ვსვამ და მყოფნის გამბედაობა

ვანო

ეძღვნება ჩემ მეგობარს თუნდაც გასაჭირი, თუნდაც ლხინი იყოს, თურმე ეს ცხოვრება მართლაც რა კარგია. და თუ მაინც შენზე აღარავინ ფიქრობს, გვერძე ბიჭი გიდგას შენი ძმაკაცია.

პეპელა 7

_ სანდრო... რა უცნაურია, ვერ წარმოიდგენ. მამას ვერ გეძახი, არ მახსოვხარ. არაფერი არ მახსოვს შენი, საერთოდ არაფერი _ ყვირის და მაღლა იყურება _ შენ სადღაც მანდ ხარ ხომ, ცაში? მაგრად ხარ სანდრი? ჩვენ აქ მარტო ვართ, მე მარტო ვარ და მტკივა, მიჭირს