სვანეთში გამომყევი (თავი 8)

დათო.. დათოს ტკივილს ვაყენებ..ვანადგურებ..ვკლავ..ჩემი დათო...ჩემი..აი აქ მიწყდება აზრი და ვტირი..ისე ვტირი თითქოს დათო წინ მეწვეს და ვგლოვობდე..მასთან განშორება უკვე კარგა ხნის წინ გამოვიგლოვე..მაგრამ..ახლა..ჯერ კიდევ შეუხორცებელი იარა კიდევ უფრო

ბედნიერება ჩემთვის შენშია

ბედნიერება იცი რა არის?! ყველაშია და ყველა ფერშია ვისთვის ერთშია ვისთვის ბევრშია ვისთვის წვეთშია ვისთვის ღმერთშია ან ღმერთი თუ იცი ნეტავ, რა არის?! ყველასთვისაა, ყველაფერშია ღმერთი შენშია ღმერთი ჩემშია რმერთი ცაშია ღმერთი მზეშია მზეც თუ არ იცი,

სიყვარული გიჟების წესებით VII

თუ კი ადრე ვფიქრობდი რა იქნებოდა ხვალ, ან რას იტყოდა ხალხი, დღეს-დღეობით აღარ მაინტრესებს. დღეს მე ვარ ადამიანი რომელიც ცხოვრობს გათენებიდან დაღამებამდე. მე ვარ ადამიანი რომელსაც ტვინში ერთი პატარა ღილაკი ჩამოუყალიბდა , გამორთვის ღილაკი. რა მაგარი

ნაიარევს

როდესმე სული გტკენია?! აი იცი როგორ ? სუნთქვა გაგჭირვებია, თითქოს ყელში ეაღაც ბურთი გაგეჩხირა და გახრჩობს, თითქოს მუცელში ნემსებიანი ბურთი ჩაგიდგეს და გჩქმეტს, თითქოს ბასრი დანები დაუსვეს მრავალჯერ შენ ისედაც ნაფლეთებად ქცეულ გულს.. დავიღალე ! თავის

ნამდვილი სიყვარულის მოკლე ისტორია

-ვაპროტესტებ ბატონო მოსამართლე! დაცვის მხარე მოწმეზე ფსიქოლოგიურ ზეწოლას ახდენს. -პროტესტი მიღებულია, დაცვის მხარეს ვთხოვ შეცვალოს დაკითხვის ფორმატი. ასე იწყება ჩემი დილა.

My life Sucks!! 8 (+15)

'დიმიტრი ივანოვი მომწონს, დიმიტრი ივანოვი მომწონს, დიმიტრი ივანოვი მომწონს...' ისევ და ისევ, განუწყვეტლივ ვიმეორებდი გონებაში. დიმიტრი მომწონდა და ამის უარყოფა აღარ შემეშლო. როგორც არ უნდა მძულებოდა ეს ფაქტი, ვიცოდი რომ სიმართლე იყო.

XXX

ეხლა ისე მინდა ვინმეს ჩახუტება ვინმე სულიერის სულში შემოშვება... დაცლილ გრძნობების როგორმე განახლება

ლონდონიდან ჩამოსულები თავი 4

ზალრიც დაირეკ, ყველა ეზოში გავედით, ჩემს გვერდით ალექსალნდრე დადგა და ხელი გადამხვია, მისი ეს ქმედება არავის არ გამოპარვია , ნუ რასაკვირველია ჩვენებს ესიამოვნათ მაგრამ დანარჩენების რა მოგახსენოთ. უეცრად სკოლის შემოსასვლელისკენ მიიხედა ყველამ და

Sé fuerte ანუ ერთი ეპიზოდი ქალის ცხოვრებიდან (სრულად)

რამდენიმე წუთი ლოდინის შემდეგ მისღებში ალექსი გამოდის და ღიმილიანი სახით მესალმება. “ის ნამდვილად ადამიანია”, წამიერად მიელვებს თავში უცნაური ფრაზა და თავაზიანად ვუბრუნებ სალამს, მერე ტრეინინგებისთვის განკუთვნილ ოთახში გავდივართ და რამდენიმე ზოგადი

გისოსებს იქით 2

ურცხვად ძირს დავარდნილ ანასტასიას აჩერდებოდა და ტუჩებს ვნებიანად ილოკავდა.ჩემი და კი თეთრ კაფელზე დანთხეული ეგდო ყელ გამოჭრილი.კონტროლი დავკარგე და მჯდარს კისერში წავწვდი,მისი სიმშვიდე მაგიჟებდა საშინლად,უბრალოდ თვალებში მიყურებდა და მწყევლიდა