სოფლის ნობათი [2]

ერთი კვირა გავიდა. ამ ერთ კვირაში გზებიც ისწავლა, ჯგუფელებიც უკეთ გაიცნო, ბიბლიოთეკაში მეცადინეობასაც მიეჩვია. იმ საღამოს რატომღაც დიდი მასალა ჰქონდა სასწავლი, ბიბლიოთეკიდან მეგობართან წავიდა და იქ გააგრძელეს მეცადინეობა. შებინდებული იყო, რომ

- blue - ( თავი 5 )

ის ჩემთან სიცოცხლის ბოლომდე იქნება დარწმუნებული ვარ...ის ჩემგან არასდროს წავა ყოველთვის ზრუნავს ჩემზე, რომ ჩემს სახეზე ღიმილი არ წაიშალოს, ყოველთვის ახერხებს პრობლემებიდან გამოსავალი მაპოვნინოს, თავისუფლად შემიძლია უფსკრულისკენ გავიქცე იმიტომ, რომ

ორი ბი­ლე­თი წალ­კო­ტამ­დე (თავი II)

- ეს ფე­რი თქვენს თვა­ლებს გან­სა­კუთ­რე­ბულ ელ­ფერს აძ­ლევს, - გა­აგ­რ­ძე­ლა ჩემ­მა პო­ტენ­ცი­ურ­მა კლი­ენ­ტ­მა, - დი­დი ხა­ნია, ასეთ ბუ­ნებ­რივ სი­ლა­მა­ზეს არ გა­დავ­ყ­რი­ვარ. ოღონდ არ იფიქ­როთ, რომ გე­პირ­ფე­რე­ბით. ეს ჩე­მი სტი­ლი არ არის.

შენ მე ბორკილებს ვერ დამადებ#5

ისეთი გბიანი იყო , სასტუმრომდე რომ მივიდნენ, სანდროს ეგონა ლეა თავისთან წაიყვანდა, მაგრა იმედები არგაუმართლდა . - ნომერში ახვალ თუ ვინმეს დავიძახო?- ლეა მობეზრებულივით უყირებდა სანდროს.. - მოვახერხებ რამეს - სანდრო კოჭლობით და ხტუნაობით აუყვა კიბეს

მინდა ახლა

სულ აღარფრის შემრჩა ნერვები ისმის ტკივილი გაბზარულ ხმაში , და მინდა ახლა შენი ხელები კვლავ გახვეული იყოს ჩემს თმაში

ხანდახან სიტყვები სათქმელს ვერ ამბობენ (10)

გამოსასვლელთან ვიდექი,საშინლად წვიმდა,ქოლგა გავშალე,ტაქსს ველოდებოდი,ამ დროს კი თეთრი BMW გაჩერდა ჩემს წინ და მასთან ერთად ჩემი გულიც გაჩერდა.ეს ნიკას მანქანა იყო,მანქანიდან სწრაფად გადმოვიდა და შენობაში შემოვიდა,არ დასჭირვებია ჩემი მოძებნა,დამინახა

არ ჩაიქნიო ხელი

რა , უცნაურია არა? ხელოვნურად ვიკვებები , და არარაობით ვსუნთქავ. რა ყოფილა ეს ცხოვრება , ყველაფერი ერთ დღეს მთავრდება. შეშინებულმა ფარხმალი დავყარე ,

სიცოცხლის საათი 10

რაჭისკებ მივდივარ,თვალები და გგული უკან მრჩება,მაგრამახლა ვერ მივბრუნდები,უკვე ძალიან ღრმად შევტოპეთ.პირველი ღალატის შემდეგ ეს დიდი არაფერია,მაგრამ ქალისთვის რომელიც ერთ დროს მიატოვეს და შვილი მოაკვლევინეს ბევრს ნიშნავს

ყველგან გამოგყვები (8)

საუზმის მერე ანამ ჰეილი დააძინა და ნინასთან და ჯორჯთან ერთად დირექტორთან სალაპარაკოდ წავიდნენ. როუზვუდის საშუალო სკოლას ვერ შეადარებდი საქართველოს საუკეთესო სკოლასაც კი, მას უზარმაზარი ეზო ჰქონდა.

უცნობი ნაცნობები (ნაწილი 3)

სახლში შესულმა გაოცება ვერ დავმალე.საოცარი სიმყუდროვე იგრძნობიდა. კრმისფერი და ყავისფერი ტონები ჭარბობდა ოთახში. შუაში ხის ჟურნალების მაგიდა იდგა და ზედ რამოდენიმე სქელტანიანი წიგნი იდო.შორიდანვე შეატყობდით რომ საკმაოდ ძველი იყო.მაგიდის გარშემო