"დამცინავი ღიმილი" (თავი 5)

პარკზე ავდივართ და იქიდან ულამაზეს ხედს გადავყურებთ. თივლია . მაგრამ აღარ თოვს. შენ თეთრი კაშნე თეთრი ქუდი და თეთრი ხელთათმანები გიკეთია. თეთრ ანგელოს გავხარ ბედნიერებისგან სულ იღიმი გიხარია.. უცებ იხრები გუნდას კრავ და მესვრი. მე და შენ გუნდაობას

სიზმარი

ბორგავს ჩემი სულის ჭაობში ლევიათანი და ცარიელ ფიტულად ქცეულს გადაყლაპვას მიპირებს. ძრწის ჩემი გონების უღრმეს და უშორეს აადგილებში და დროს ეძებს, რომ გადამყლაპოს. მისი მომწვანო, ხაოიანი ზედაპირი მეხება და ვგრძნობ,როგორ იმატებს ჩემში ჭაობი და მჭამს,

გიორგაძე ნინა (8)

-ერთ ადგილას უნდა წავიდე_მოკლედ მოუჭრა გუგამ. -შენებთან? ეტკინა. შენებთან? ეს კითხვა, მაინც ეტკინა. -ხო _ჩუმად უპასუხა.

ნიღაბჩამორეცხილი

დღევანდელი დღეც დადგა. დილა მშვიდი იყო, ამინდი ცივი და ნესტიანი. ერთი საათით ადრე გავიღვიძე, ვიდრე სახლიდან გავიდოდი, რომ ლექციაზე წავსულიყავი. მოვწესრიგდი... ამ ბოლო დროს, საკუთარ გარეგნობას დიდ ყურადღებას ვაქცევ (მითუმეტეს, რაც ჯგუფი შევიცვალე

SoulMate 3

დღეს.. დაბრკოლებებს გადავაწყდი.. ვეცდები ყველაფერი მოვყვე რაც მოხდა მთელი დღის განმავლობაში. როდესაც გავიღვიძე დილით, აღელვებული მოუსვენრად ვიყავი. არ ვიცი ზოგჯერ უძილობის შემდეგ ძალა უფრო მემატება როდესაც კოშმარიდან ვიღვიძებ. თითქოს უფრო

ფაიფურის ჭიქა

ეს ჩანაწერი ერთ ფსიქოლოგზეა,რომელიც არც ისეთი უგრძნობია როგორიც ჩანს,მისი მეგობარი მამაკაცი კი იმპულსურობით გამოირჩევა.... ჩემზე 7 წლით უფროსი იყო,მაგრამ 2 წლის ბავშვად იქცეოდა როცა ჩემთან იყო.ერთმანეთისთვის არ დაგვიმალია არაფერი,იცი ახლა როცა

შენ დამიბრუნდი მაშინ, როდესაც უიმედოდ ვიდექი საკურთეხველთან.(პირველი

მოკლედ მოგიყვებით ჩემს შესახებ, მე ნუცა ვარ 27-წლის, სკოლის დამთავრების შემდეგ ბელგიაში Brüssel-ში წავედი სასწავლებლად, ბრიუსელის ჰოგსქულის უნივერსიტეტში ჩავირიცე ბიზნესის ადმინისტრირებაზე ვსწავლობდი.

სხვა საუკუნის მგზავრი გვიანი

ძველ ქვაფენილს პატარა ,,პოვოსკას" მსგავსი ეტლი მიუყვებოდა, ჯერ მზეც არ იყო ამოწვერილი და ირგვლივ არსებული ნისლი უფო შიშის გრძნობას ქმნიდა, ვიდრე სენტიმენტალობას.ზამთარი იყო, თუმცა დედა ბუნებას სამყაროსთვის არ შემოებერტყა თავისი თეთრი საბურველი,

შემთხვევითი სიყვარული-ნაწილი 8

-ჰა ადე ახლა-მაჯაჯღუნებს მაშა -აუ ცოტახანიც რაა - წავიბუზღუნე მე -დროზეე ჰაა-არმომეშვა -ჰოკაიი კაი ვდგები. -მოდი ჩაი გავაკეთე და დავლიოთ.-დამიძახა სამზარეულოდან -კაი აბაზანაში შევალ და მოვალ. მოვწესრიგდი და სამზაროულოში წავედი. -მოდი -დღეს სად

SoulMate 2

ღამის ორი საათია. ვზივარ საწოლზე და ამას ვწერ. ალექს რამდენიმე ხნის წინ ჩაეძინა, მაგრმა მე ვერ ვიძინებ, არ აქვს მნიშვნელობა როგორ კომფორტს შემიქმნის. მძულს ჩემი ბავშვურობა, მაგრამ როდესაც მეშინია, მეშინია. ხელები ისევ მიკანკალებს და ალექსისკენ რაც