არ მოკვდები (თავი 8)

ლიკაც გამოვიდა ოთახიდან, ჩაშავებული თვალებით, სახეზე სუ თეთრი და დაჯდა ანდროს წინ. -ყავა დალიე ლიკუშ, წნევა გექნება დაბალი -არ მინდა, არ ვსვამ ყავას -ეგ კაია მარა ეხა დალიე. ექიმ ქალს მე უნდა გასწავლო ეს? -აუ მეზარება -მე დაგისხავ, საშინლად

ჯანდაბა! (18)

-შენ რაღაც ხარ დოქტორო ბოროტებავ!-სუნთქვა გახშირებულმა ძვლივს ამოიჩურჩულა ჩემს ტუჩებში.-რაღაც,რაც მაიძულებს ვიყო ისეთი,როგორიც ახლა ვარ! არ მინდა შენგან შორს ყოფნა!-ცხვირი ცხვირზე მომადო და საყვარლად გამიხახუნა. -ნუ იქნები-მეც ჩუმად ვუჩურჩულე და

შემოდგომასავით ქალიაო, ამბობენ ჩემზე...

გავხედავ ხოლმე იმ სარკმლიდან, ქუჩაში მოსიარულე ქალებს, გაზაფხულებსა და ზაფხულებს, ხანდახან ზამთარიც ჩამოივლის, დინჯი, ამაყი ნაბიჯებით, მაგრამ შემოდგომას არასდროს ჩამოუვლია. ვიცი, ვიცნობდი.

ლექსი

სულ უეცრად გამახსენდი მარტოდ. გადაჩეხილ ნაგებებს ვერ ავუარე გვერდით. უეცრად შემაცია, და სადღაც გამიყვანა შორს ფიქრებმა წამით. ისევ დაგეძებ ,სადაც შენი სუნი ტრიალებს გარშემო. სათითაოდ ვითვლი ნაბიჯებს ,თუ სადამდე მომიწია შენამდე მოსვლა.

შემთხვევითი სიყვარული-ნაწილი 7

მე და იოანე. ტიალ მინდორზე. ეს იყო ჩემთვის დიდი ბედნიერება. ჩვენ ისეთი ბედნიერები ვიყავით, წინ ცისარტყელა გადაჭიმულიყო და ზემოდა. დაგვცქეროდა. იოანემ შემომხედა და კოცნა დააპირა, მაგრამ ერთმა ფაქტმა შეუშალა ხელი. გამომეღვიძა. ეს რა სიზმარი იყო?

შეწყვეტილი ცხოვრება (ნაწილი VII)

სევ ეს უედურებით აღსავსე ისტორიებია, ბებია მართალი იყო, ეს ადამიანი უბედურების სათავე იყო, მაგნიტივით იზიდავდა ყველაფერს რასაც ადამიანის განადგურება შეეძლო. როგორ შეეძლო ნორმალურ ადამიანს ამდენი ტკივილის ატანა, ეს უბრალოდ წარმოუდგენელი იყო, ჩაი

სვანური ვერდიქტი (8 თავი)

ნენეს სიკვდილით რაღაც უფრო დიდს მალავდნენ, ამას მათი ძმების უცნაური დამოკიდებულებაც ამტკიცებდა, ძმები როგორც უცნობები ისე ექცეოდნენ ერთმანეთს, ერთმანეთის შესახებ თითქმის არაფერი იცოდნენ. ერთ დროს საუკეთესო ძმები ახლა თითქოსდა ერთმანეთის მტრებად

ისევ მთვრალი ვარ

ისევ მთვრალი ვარ, პოეზია ისევ მეძახის, ისევ მინდება შენი მკრთალი სახის აღწერა, გაზაფხულია, იფოთლება ისევ ვენახი, ისევ მინდება შენზე ფიქრი, შენზე დაწერა.

გრძნობათა სიჭარბე (3)

შუქნიშანთან იდგა და სარკეში თმას ისწორებდა.პარარელურად ციფერბლატს უყურებდა და თავის ბედს წყევლიდა,მაინდამაინც ყველა წითელზე,რომ მოუწია გაჩერება.მწვანე შუქის დანახვისას გახარებულმა, შემთხვევით ძლიერად დააჭირა გაზის პედალს ფეხი და შეჯახების ხმა

ჩემი ქალაქი

წყნარად მივყვები მეტროს ვაგონებს, ხმას კი არავინ აღარ მაგონებს, აქ ხომ არავინ აფასებს ამ გორებს, აქ ყველა ახალ სკანდალს აგორებს.