დრო! თავი 19

-რატომ მალავდი ამდენი ხანი ერთი ძალიან მაინტერესებს, ხელი დაარტყა მხარზე და რატიმაც შეიფერა მოიხარა ისე თითქოს წიხლქვეშ უნდა გაიგდოსო, - ხო რავიცი მომენტს ველოდებოდი, ამოთქვა და მაშოს ღიმილით, განათებული თვალებით ახედა,

ერთმანეთის პირისპირ(8)

რთულია საყვარელ ადამიანს გასაჭირისას არ დაეხმარო, მაგრამ უფრო რთული იმის ყურება თუ როგორ გაუტეხს გულს შენი მცდელობები. ალექსანდრე სახლის კართან იდგა და დაკაკუნებას ვერ ბედავდა, მან ყველაფერი გარისკა რომ შვილი გადაერჩინა მაგრამ უნდოდა კი მას ასეთ

იცი, რა ლამაზია?!

იცი, რა ლამაზია?! იცი? არც მე ვიცი, უბრალოდ, ყოველდღე ვკითხულობ და ვიაზრებ, რომ ვიცი,

როგორი ვიქნები 10 წლის შემდეგ? (თავი 1)

- იქნებ თვალებში მაინც ჩამხედო! უბრალოდ ახლა მოტრიალდე ჩემკენ და სულ მინიმუმ ეგ მაინც გააკეთო. - გაშეშებული იდგა და ზურგს უკნიდან მომავალ ხმას უსმენდა. - უბრალოდ შემომხედე ალა. - ლანას ცრემლები წამოუვიდა თვალებიდან. მაგრამ მაინც გაუსწორა

ოცნება

რატომღაც მეგონა რომ ცხოვრებაში გამიმართლებდა ,თუმცაღა ვცდებოდი ჩემით უნდა მებრძოლა და ჩემით უნდა ამეტანა საზოგადოების ტალახი ,რომელიც მთელ ბავშობას მინადგურებდა წიხლქვეშ

ვეძებ ისტორიას

გამარჯობა, ვეძებ ისტორიას ერთ გოგოზე, რომელიც მეგობრებთან ერთად მიდის სოფელში დასასვენებლად ერთერთი მეგობრის სახლში. მაგ პერიოდშივე მეზობლად ჩამოდიან სახლის მეპატრონის მეგობრები

შურისძიების მსხვერპლი 41 თავი

-თორნიკე...მითხრა რომ ანა დამშვიდდა და სახლში მიიყვანა -ხომ გეუბნებოდი-გაეღიმა მიას -ხვალ გამოგივლი-უემოციო ტონით უთხრა კახამ და მეორე ღერს ნერვიულად მოუკიდა -კარგი-ცივად უთხრა მიამ და მანქანიდან სწრაფად გ

დრო! თავი 18

-კი ასეა, დაუდასტურა რატიმ და მათ საუბარზე მადონამ დაცქვიტა ყურები, - შეყვარებულია? ისევ დაუსვა ექიმმა კითხვა და კარებისკენ წავიდა რომ მაშოც დაენახა, რატიმ პასუხად ჯერ ხელი აჩვენა რომელზეც ბეჭედი ეკეთა და შემდეგ სიტყვიერი პასუხი დაუბრუნა

დარდებიდან

ნუ უსმენ ხალხს, ეძიე საკუთარ თავში.თუ იპოვი, დაიჭერ. დაიჭირე წამი და არ გაუშვა ხელიდან.

ერთმანეთის პირისპირ(7)

დევდარიანი ქალქში დაბრუნების შემდეგ არასად გამოჩენილა, სახლიდან არ გასულა. სვამდა და საკუთარ თავზე ბრაზობდა. თავში გამუდმებით ის მომენტი უტრიალებდა როგორ წავიდა კირა. ბრაზობდა არა გოგოზე არამედ საკუთარ თავზე, ვერ იტანდა იმ გრძნობას რომ მის გარეშე