მოგონება

გრძნობების ამფორიაქებელ მოგონებაზე ბავშვობის წრფელი მეგობრობიდან

სისხლისა და ფერფლისგან - თავი 1

ვიცოდი, რომ აქ ავეჯის ერთადერთი ნაწილი საწოლი უნდა ყოფილიყო. ღრმად ჩავისუნთქე, სანთლების სურნელი ვიგრძენი. დარიჩინი? მაგრამ იყო რაღაც სხვა, რაღაც, შემობრუნება დავიწყე - ვიღაცის ხელი წელზე მომეხვია და უკნიდან მიმაკრო რაღაც ძალიან მაგარზე, ძალიან

ჩემო დემონო

ქარისგან შობილს მდიე ველად, მომიხელე, ვერ... წლები გადიან, ქარიშხლი როგორ გემონო?

ბეჭედი 8 (დასასრული)

ეზოში იჯდნენ,უხმოდ გაყურებდნენ გარემოს,ორივეს ქონდა ფიქრები რომელსაც არ ამბობდნენ და ასე უხმოდ გაიარა რამდენიმე საათმა,დიმიტრი ცდილობდა არ შეეწუხებინა ანიტა,უყურებდა ჩუმად და ადევნებდა მის რეაქციებს თვალს.

უწყინარი წარსული

იქნებ ეს მხოლოდ სიწყნარეა ქარიშხლის წინ

დრო! თავი 21

- არ მჯერა რომ გამოვიდა გაეკრიჭა კისერზე ხელები მოხვია და ბედნიერებისგან მოეხვია, უცებ მოშორდა შეხედა მადლობა გადაუხადა ლოყაზე აკოცა და სრულად მოშორდა, - აუ 'ქმარი' ვარ თუ პრობკა, რა ლოყაზე მკოცნი თქვა თუ არა მაშოს თვალები გაუფართოვდა გული უცებ

გავვუცხოვდი.

ადამიანები ისე არ უნდა კვდებოდნენ, რომ ამ ქვეყნად არაფერი არ დატოვონ, ასე უფალი ცოდოა, მან ხომ იშრომა, რათა მოვევლინეთ ამ ქვეყნად.

ხმა არასაიდან ( 5 )

- თუ ვინმე შეგვიყვარდა, თუკი ჩვენი სულის ნახევარს მივაგენით სამუდამოდ ვხდებით მასზე მიჯაჭვულები, არ შეგვიძლია ღალატი, არც ისე უბრალოდ გადაყვარება როგორც ამას ადამიანები ახერხებენ...

ერთმანეთის პირისპირ(10)

კირამ ფრთხილად გაახილა თვალები, ახლა უკეთ გრძნობდა თავს ფიზიკურად თუმცა არა სულიერად. მის სულში ქარიშხალი იყო კაცი რომელიც ყველაზე ცუდად ექცეოდა, ღამით მის საწოლთან იჯდა და იმ უთქელ სიტყვებს ჩურჩულებდა რომლის მოსმენაც გოგონას გაყინ გულს გაალღვობდა.

ცხოვრება უცნაურია (სრულად)

_ წამოეთრიე, გაცეცხლო!_ ვეუბნები და სამზარეულოსკენ მივფრატუნობ. 36 წლის კაცს იმის ნაცვლად ცოლ_ შვილი მაღვიძებდეს, კატა მაღვიძებს, რომელშიც აშკარად ავი სულია ჩასახლებული...