ტკბილი წვიმა (მეორე თავი)

–დილა მშვიდობისა მამა. ხმაურით აკოცა მამას ლოყაზე ანამ და დივანზე მის გვერდით მოკალათდა.–ბატონო ლევან, ყავას ხომ არ ინებებ? დღეს რა სიმპატიურად გამოიყურებით...მაშინვე მიაყარა ქათინაურები მამას კატომ, როდესაც ოთახში შემოვიდა.

მოღალატე (ვაჩეს მონათხრობი) სრულად

-რატომ? სასაცილო შეკითხვაა. როდესაც გაიგებ რომ შენი საკუთარი და შენი ქმრისგან ფეხმძიმედაა დამიჯერე გაგიჟდები.თავი დამნაშავედ ვიგრძენი, ჩემს გამო, ჩემს გამო დაემართაა ეს -ვაჩე, ჩემი შვილების ცოდვა არ გაგახარებს, ერთი შვილი გამიგიჟე

უდანაშაულო დამნაშავე

–ბიჭი შემოიყვანეთ სწრაფად გასცა ბრძანება ერეკლემ და სავარძელში გადაწვა....გულზე ხელები დაიკრიფა და სიგარეტი გააბოლა...მალე კაბინეტში ბორკილებ დადებული ორკილებ დადებული 15 წლის ბიჭი შემოიყვანეს რომელიც ჯერ კიდევ "შოკში"

OLIVIA ნაწილი 7 ("სიკვდილი")

ხელის კანკალით მობილურს დავხედე , 11ს აკლდა 10 წუთი . გიჟივით გავიქეცი ტყისკენ. "მთავარია მია იყოს კარგად , ის ჩემს გამო არ უნდა დაზარალდეს.მია ამ საქმეში არ უნდა ჩაებას.რაც მთავარია ის უვნებელი უნდა დაბრუნდეს სახლში. "

ბურდულები 4

#ემილი-შენს განკარგულებაში ვარ ემი -გამიცინა რატიმ - რას მიირთმევს საღამოს დედოფალი-ესეიგი რამე რაა ბომბაა რომ იყოსს -და შემდეგ მოგიწევთ ჰაკას ყურება -შემოგვიერთდა დემეტრე ამაზე რატი სიციისგან ცუდად გახდა-კარგი მართლაა?

უკანასკნელი დღე+უსასრულობა წარმავალია..

ცხოვრებას აზრი რომ ეკარგება, მაშინ ყველაფერი იკარგება..! როცა არ იცი რა უნდა გააკეთ ცადო ნაბიჯი უფსკრულისაკენ კი არა უსასრულობისაკენ გადადგა! და როგორმე შეძლო ამ უნამუსო ტკივილთან გამკლავება..!))) იყავი ოპტიმიზმი)))

შენ ჩემი გახდები?! (თავი 44)

ვნაღვლობ!....შენ შეიძლება მართლა აღარ გიყვარვარ, მაგრამ მე მიყვარხარ და ბოლო ამოსუნთქვამდე მეყვარები! ბედნიერი იყავი, ჩემო ერთადერთო სიყვარულო, ჩემო სიცოცხლის სხივო, ნათელო სიბნელისაოო და ყველაზე ძვირფასო განძო! სიცოცხლეს დაუფიქრებლად დავთმობ შენს

წერილი მას

იცი შემოდგომა უშენოდ მოვიდა ჩემს ქალაქში...სექტემბრისეული ჰაერი ჩემს ფილტვებში შემოვიდა და უშენობა ამოავსო.. აცივდა.. ხეებმა ყვითელ ფოთლებთან დამშვიდობება დაიწყეს.. დედამიწა მარტოობით აივსო ჩემი გული კი ქაოსმა დააცარიელა...

სიყვარულის შიშის სინდრომი (2)

-რამე დაკარგე? - გავიგე ბოხი ბარიტონი და სიამოვნებისგან ჟრუანტელმა დამიარა , ვგიჯდებოდი როდესაც ბიჭს კარგი ხმა ჰქონდა , მას გავხედე , ის ისევ ისე ზიზღით მომშტერებოდა და ჩემ პასუხს ელოდა -არა - დაუფიქრებლად ვუპასუხე და გავუღიმე -მაშინ? - გაიღიმა და

ტკილილი მერე , ტკივილი ახლა

ტკივილი მერე , ტკივილი ახლა,რატომ მიყურებ როგორც ეშმაკი. როგორ მინდოდა მეთქვა, რომ აქ ვარ და რომ ცხოვრება არის ფერადი.თუმცა შენში ხომ დემონი იბრძვის,რომ სულ დაკაწროს უკვდავი სული მე შენ პირდაპირ გეუბნებოდი,