სიყვარულის შიშის სინდრომი (18)

-ვერ გავიგე - დაბნეულმა იკითხა ვიბლიანმა და მამუკას გახედა როდესაც ჩემგან პასუხი ვერ მიიღო -რამე უცნაური ვთქვი? - მისი როლის თავი დაიწყო მამუკამ , ნაღვლიანად ჩაილაპარაკა და თავი გააქნია -გაიმეორე რა თქვი - ხმა გაამკაცრა ვიბლიანმა და მამამისს

შენს გამო ყველაფერს შევძლებ..თავი 3

ცოტახანი ბაღში გავჩერდი , მერე კი სახლში წასვლა გადავწყვიტე. კარგ ხაიათზე ვიყავი ამიტომ გადავწყვიტე რამე კექსი გამომეცხო. მუსიკა ჩავრთე მაღალ ხმაზე და გოგოებს დავუძახე რომ დამხმარებოდნენ.საქმეში ვიყავით გართულები , როცა მეზობლის პატარა ბავშვმა

დროებითი ინტიმი (თავი მესამე)

დილით საშინელმა თავის ტკივილმა გამაღვიძა, ისეთი შეგრძნება მაქვს თითქოს ვიღაც უროს მირტყავს და ამით სიამოვნებას იღებს. ამას ემატება სახლში გამაყრუებელი მუსიკის ხმა, სავარაუდოდ ნანკას აქვს ჩართული. მიჭირს თვალების გახელა.

ინტერვიუ მუზას

- მიუხედავად იმისა რომ ყველაფერი მაქვს, რაც მინდა, ან მინატრია თითქოს მაინც მაკლია რაღაც...-იქნებ, სიყვარული?!-ალბათ...ჩუმად თქვა და ნიკას დაადო მხარზე თავი... ისევ სიწყნარე იყო თუმცა ქალაქის ხმა აღარისმოდა და იდგა სევდანარევი შემოდგომის სიჩუმე...

სრულყოფილება ( ნაწილი მეორე )

გამიკვირდა მისგან ასეთი წინადადების მოსმენა, თუმცა იმდენად ვიყავი მისით დაინტერესებული რომ არც კი მიყოყმანია სწრაფად ავდექი, ხელ-პირი დავიბანე, ჩავიცვი და სირბილით გავყევი მართას...ცხრა საათი იქნებოდა, ნამიანი ფოთლების

ისევ მიყვარხარ (სრულად)

ზოგჯერ ადამიანები ჩვენს ცხოვრებაში შემოიჭრებიან, გვპირდებიან სამუდამოდ ერთად ყოფნას ჩვენთან დაახლოვებას ცდილობენ,ჩვენს სულებში იქექებიან,გულს მთლიანად მიისაკუთრებენ და როცა აღარაფერს დაგვიტოვებენ მიდიან...

სოციალური ქსელის 10 უარყოფითი მხარე

ამყარებთ უაზრო იმედებს ვირტუალურ ურთიერთობებზე, დადიხართ გაცისკროვანებული სახეებით და თავი ზღაპარში გგონიათ, თუმცა რამდენიმე მიმოწერის მერე თქვენი ილუზიაც სრულდება.

არ მოკვდები (თავი 2)

ვინმეს ოდესმე თუ გამოგიცდიათ რაიმე ორგანოს დაქვეითება. ანუ გაუძლურება. როდესაც არაფრის ძალა არ გაქ ან თვალთახედვა გაკლია, ან ყრუვდები ან თუნდაც ვერ დადიხარ.ყველაზე საშინელებაა როდესაც ორგანიზმი გღალატობს და

ბაბუაწვერა

ფანჯრიდან შემოსული მზის სხივი მაფხიზლებს,თვალს ვახელ და ზიზღით გავყურებ გადწეულ ფარდას ფეხზე ვდგები, ფანჯრისკენ მივდივარ, გისოსებს რომლითაც ფანჯარაა შემოსასღვრული თავს ვაყრდნობ არვიცი რამდენ ხანს ვდაგავ ასე შემდეგ რაარაც გაურკვეველი ძალის

წერე ჩემზე

მაგრამ არაფერი უთქვამს. უბრალოდ ვიხსენებდით ბავშვობას. ცხოვრების ყველაზე ლამაზ პერიოდს. ეს ანასთვის, ჩემთვის ცხოვრების ყველაზე ლამაზი ეპიზოდი ალექსია. ალექსის გამოჩენა მზის გამონათებას გავდა ჩემს ცხოვრებაში. მანამდე დიდი ღრუბელი იყო. სულ ერთიდაიგივე.