უდამო

-მე? ჰმ, საკაიფო ტიპი ვარ-თქო, რომ ვთქვა ტეხავს? -სერიოზულად თუ შეიძლება.

მდიდარი მკვლელი! 6 თავი

-მოგიწევს მიმი მოგიწევს.-არაფერიც- ეს თქვა მიმიმ და ახლიდან გაბრაზებული გავარდა. იქვე ახლოს მისი საყვარელი ადგილი იყო სადაც როცა სვანეთში ცხოვრობდა ყოველთვის მოდიოდა,ამიტომ იქ წავიდა. იქვე სკამზე ჩამოჯდა და ფიქრი დაიწყო თუ

1. დაწყევლილთა პატარძალი

-აუ!-წავიბუზღუნე და დედას საწყალი თვალებით შევხედე.-დამშვიდით!- სტილისტმა თმები უფრო ძლიერად მომქაჩა. რამდენი ხანია მაწამებენ და რატომღაც ამას „გალამაზებას“ უწოდებენ . ყველაფერი სოფიას ბრალია! დღეს მისი ქორწილია,

უკვე გვიანია...

ახლა შუაღამეა, შემთხვევით ვნახე ეს საიტი და პირველი სიყვარულის ისტორია წავიკითხე და სურვილი გამიჩნდა ჩემი ამბავი დამეწერა, ამბავი რომელიც ერთხელ ჩემთვის დავწერე, მაგრამ შემდეგ დავხიე, რადგან უკვე გვიანი იყო ყველაფრისთვის.

წარსულის აჩრდილები

ეს არის ისტორია რომელიც მოულოდნელად მოვიდა უბრალოდ ავიღე კალამი და დავიწყე წერა ისტორია დაიდება ნაცილ ნაწილ გთხოვთ გამოთქვათ თქვენი აზრი და სურვილის შემთხვევაში გაგრძელება დაიდება

დაწყევლილი (1)

"სინანული ყველაზე უსარგებლო რამ არის ამქვეყნად. გამოსწორება საერთოდ არაფრის არ შეიძლება. თორემ, ეს რომ შეიძლებოდეს, ყველანი წმინდანები ვიქნებოდით. ცხოვრება არ აპირებდა ჩვენგან სრულყოფილ არსებათა შექმნას. ვინც სრულყოფილია მისი ადგილი მუზეუმშია".

სიყვარულის შიშის სინდრომი (17)

მისკენ წავედი და გვერდით მივუჯექი , ხელები წელზე მოვხვიე და თავი მის მხარზე ჩამოვდე , მან ჩემი სურნელი ხარბად შეიყნოსა და საფეთქელთან კოცნით დამაჯილომა , შემდეგ კი ჩემს თმებთან თამაში დაიწყო...-არაფრის მოყოლა არ გინდა?

რაგბისტის ღიმილი

-ჰე,ეხლა უნდა მიყურო როგორ გავიხდი?-რა?ვერგავიგე მხოლოდ ლუკას შეუძლია შენი ყურება თუ რახდება?-აუ მოგკლავ.გრძელი მაიკის ანაბარა გავეკიდე მარიამს,ღმერთო ჩემო იქიჯდა იქიჯდა და ტელევიზორს უყურებდა,შემომხედა და

წერე ჩემზე

ერთი კვირა გავიდა რაც ალექსი გამოჩნდა.ერთი კვირაა, რაც ისევ დაიკარგა.ერთი კვირაა, რაც მასზე ფიქრი ჩემ გონებას არ შორდება.აივანზე ვზივარ, ხელში ჩაი მიჭირავს ალექსს, რომ უყვარდა ისეთი, უკვე ყველაფერს ისე ვაკეთებ როგორც ალექსი აკეთებდა.

ილოცეთ მისი სულისთვის

საკუთარ ხელებს ხელში ჩავაკვდი ძალა არ მეყო გადასარჩენად სულს მიტბორავდა ცრემლის ნაკადი რომ არ შემეძლო ჩემთან დარჩენა რამდენჯერ უთქვამთ ჩემთვის მოცლილი ჩემი ცოცვების ლექსად წერისთვის როცა მკითხულობ ჩემთვის