მაპატიე სიყვარულითვიის (თავი 3)

-სად...რა გვინდა?.. რა უნდა ვნახოთ?-მიდი მიდი ყავა გააკეთე და გაიგებ რაც უნდა ნახო. თბილად გაუღიმა დას და შუბლზე აკოოცაა ყავა დალიეს გემიელადაც დაისვენეს.... ნია და ტასო კი მოსამზადებლად ოთახში გავიდნენ.არცერთს არ დასჭირვებია დიდი

''ორმაგი ცხოვრება'' (მეთორმეტე თავი)

გოჩამ ლილი ტაქსით გაუშვა და თვითონ მანქანაში ჩაჯდა. უკვე იცოდა სადაც მიდიოდა. ისიც იცოდა რასაც გააკეთებდა და როგორც გააკეთებდა. მანქანა ანას სახლთან გააჩერა და გადმოვიდა. კარზე ზარი რომ მისცა რამდენიმე წუთში მიიღო პასუხი. მზია აფორიაქებული იყო და

მათხოვარი (15 თავი)

მეთხუთმეტე თავი იმ ღამით, სანდროსგან განსხვავებით, თვალი არ მომიხუჭავს, ვიწექი და მივჩერებოდი ოთახის კუთხეში არსებულ აბლაბუდას, ჩემი აზრებიც ასე ახლართულიყო, ვერც თავს ვუგებდი და ვერც ბოლოს: - როგორ მოვიქცე? სადამდე მიმიყვანს ეს ყველაფერი? იქნებ

სიყვარული ბარნოვზე(სრულად)

ვწერ სიყვარულის ნარჩენებიდან. არადა არც ვიცი რას ვწერ. დიდი შანსი არ მოგეწონოს. დიდი შანსია ვერ იყო კმაყოფილი.

განაჩენგამოტანილი (ნაწილი 3)

ვეხუტებოდი მიშოს მთელი არსებით და ყველაზე გასაკვირი იცით რა არის? არ მეშინოდა!! თითქოს ამ წუთას ეს საზარელი ხმა ვერაფერს მავნებდა, თავს ისე ვგრძნობდი რომ მის გვერდით ვერავინ ვერაფერს დამაკლებდა.. არც კი ვიცი ეს

სიყვარული,ეს ბრძოლაა

გათენდა....ცა მეტად ჩაშავებული და მოქუფრული იყო..მომენტალურად გაიელვებდა ცაზე და მას ბრუხუნი მოყვებოდა არ მიყვარდა ასეთი ამინდი....ლოგინზე ვწევარ და მუსიკებს ვუსმენ....12 სრულდება,მაგრამ ადგომას არ ვჩქარობ

სიყვარული "ჰეროინის" წესებით ( ნაწილი 4 )

სიამოვნებით გეტყოდით ეს სტაბილურობა დიდხანს გაგრძელდა მეთქი, მაგრამ ასე არ მოხდა. მალევე დავშორდით, რადგან დათომ კვლავ აღარ მნახა, არ ვიცი ვერ მოახერხა, თუ სხვა მიზეზი ქონდა, მაგრამ ფაქტი ერთია დათომ აღარ მნახა.

სიყვარულის შიშის სინდრომი (3)

-მისმინე - ღიმილით შევტრიალდი მისკენ - მე არც შენი დედა ვარ, არც შენი ცოლი , არც შენი მოახლე ასე რომ ჩაეთრიე მაღაზიაში და თვითონ გაიკეთე რაც გინდა - ღიმილით ვუთხარი და ისევ შევტრიალდი -კარგი კიდევ ერთი თხოვნა მაქვს - მითხრა და კარი გამოაღო - მერე

მთელი გრძნობით შემიყვარდი

წყვილი რომელსაც თავდავიწყებით უყვარდებათ ერთმანეთი მიუხედევას ბევრი უსიამოვნებისამე ელენე ვარ, 19 წლის, შავი გრძელი თმითა და მწვანე თვალებით. ძმასთან ერთად ვცხოვრობ, უფრო სწორად ვცხოვრობდი, სანამ ციხეში წამლისთვის ჩასვამდნენ. ამ ამბავმა ჩემი

ლილი 7

-საკეტს არაფერი ჭირს-გაბრაზებული ჩანდა გეგებერი.. -ხვალ გამოვცვლი-ახედა ლილიმ. -ხო გამოვაცვლევინებ, შეგეშინდა? -არა, არ ეტყობოდა რომ რამის დაშავება უნდოდა, გეგე შენ ხომ თქვი რომ არ ჩაერეოდი. -არც ვერევი ლილი..