ოცნების მამაკაცი ოცნების ქალაქში?! 4

-როგორ? რას ქვია წავიდა? სად წავიდა? სკამზე დავეშვი გაოგნებული და შოკირებული. -მეგისგან მიიღო რაღაც შეტყობინება დილოთ და გაემგზავრა.კატო არ ინერვიულო ის… -გადით! მარტო დამტოვეთ! ნინა-კატ…

დამიბრუნდი

როგორ წვიმს.ცუდის მომასწავლებლად წვიმს .ფანჯარა დავხურე და წვიმაში შენი სახე დავინახე . არამარტო შენი ის , ვიღაც სხვაც იყო.... გიღიმოდა ? გიღიმოდა! კი ის ღიმილი შემზიზღდა . ჟალუზი ჩამოვწიე , იქბე ჩავიკეცე და ის დღე დავწყევლე , როდესაც პირველად

ალქაჯები V.S ბაბნიკები (ნაწილი 6 )

ეს ვთქვი თუ არა ჩვენს წინ ვერცხლისფერი მერსედესი გაჩერდა და იქიდან შავ კოსტუმში ჩაცმული შავგვრემანი ბიჭი გადმოვიდა და ჩვენსკენ წამოვიდა : -არარსებობს .-ვთქვით ერთხმად ბიჭი კი უფრო და უფრო გვიახლოვდებოდა და აი...

შიშველი სილამაზე

ნიუ იორკიდან შეკითხვას მაძლევენ, -ჰეი, სადაური ხარ? როგორ ბრძანდებით? -გენიალურიად - ვპასუხობ მე. - სავსებით საქართველოდან, სამოთხიდან, თქვენ რას შვრებით?

თოვლის ზღაპარი [5]

მეორე დღეს დათი უნდა ენახა. თვითონაც ვერ გაიგო რატო. ზუსტად იცოდა უბრალო შეხვედრა იქნებოდა. სანამ განქორწინების საბუთს ხელმოწერილს არ ნახავდა, იქამდე დათისთან ურთიერთობაზე ფიქრიც არ შეიძლებოდა.

იცეკვე ჩემთვის

ღამის სიბნელეში ყველა შუქჩამდგარი ფანჯრიდან ჩანს როგორ ცეკვავს პატარა გოგო მთელი სხეულით და შენ ტკბები მისით. გჯერა ერთხელაც კარზე მიუკაკუნებ და ის შეგიშვებს . და ეს ბნელი ღამე იქნება მომსწრე ამ გაგიჟების სანამ გამოიღვიძებ.

გიგი ადამაშვილი (3)

დაბლა ჩავედით და ნიკას მანქანაში ჩავჯექით. საერთოდ არ მომწონდა,რომ ბაიას გიგი უყვარდა. არვიცი,რატომ მაგრამ რაღაცნაირი გრძნობა მაქვს. მალევე ჩავედით წყნეთში,აკოც ვნახეთ და დავიწყეთ გართობა.ეტყობა ძალიან ბევრი ადამიანი დაუპატიჟია აკოს. ჩვენ ერთ

სიჯიუტე ბედნიერებას დაგაკარგვინებს4

მეგობრებო,მადლობა ვინც კითხულობთ ჩემს ისტორიას,ვეცდები იმედები არ გაგიცრუოთ <3მხოლოდ მაშინ გამოვფხიზლდი,როცა ცივმა სიომ სახეზე ამბორი დამიტოვა,მაშინვე შიგნით შვედი და სანდრას დავუწყე ძებნა.ის თორნიკესთან ცეკვავდა,ამიტომ ხელი არ შევუშალე,ამ დროს

პირველი ქორწინება (თავი 1 )

დრო გადის... სითბოს სიცივე ცვლის, რომელიც სულ უფრო და უფრო ყინავს სულს.. ხეებს არც ერთი ფოთოლი არ შერჩათ, რომელიც მცირე იმედს მაინც დაგვიტოვებდა... იმედს, რომ მზე ხვალ კვლავ გამოანათებს და ისევ დაფარავს დედამიწას ის სითბო, მე რომ მიყვარს ასე

უსასრულობაშიც შენ მეყვარები! (2)

დილით საშინელ მდგომარეობაში გავიღვიძე, ასაწყობი ვიყავი, ტანსაცმლიანა ჩამძინებია, როდესაც გუშინდელი დღე გამახსენდა , დავიბოღმე, სიზმარი მეგონა, მაგრამ მე ხომ არაფერში არ მაქვს ბედი... ძლივსძლივობით ავდექი და აბაზანას მივაშურე. სარკეში რომ ჩავიხედე