ბედის ბორბალი (თავი 1)

-მოდი მუსიკას მოვუსმინოთ.ჰო ხედავ ნინას სულ არ ვახსოვართ-მის ნათქვამზე ორივეს გვეცინება,ცალ ნაუშნიკს ვართმევს და მადლობის ნიშნად ვუღიმი. ასე დროც მალე გადის,ლუკა მუსიკას ცვლის და ცვლის,ჩემს გართობაზე ფიქრობს,მართლაც,კარგი მეგობარია...

მე - წამოვედი ის - დარჩა

მე - წამოვედი ის - დარჩა მითხრა მეგობრები ვიყოთო არ შემეძლო რა ვქნა. მოგონებები მაინც გაგვაჩნდეს მაგით ვიცხოვრებდი მახსოვხარ

სურვილი გმართებს

საღამოს მინდა არ მინდა მაკასთან უნდა გავიდე, კიდევ მოვიწყინე და მის მეტი ვერავინ მანუგეშებს. ქეთის სმს-ი დამხვდა “-ანუნა მე უკვე მაკასთან ვარ, დროზზე გა-მოდი ,ბევრი სალაპარაკო გვაქვს”. აქ ჩამერთო მეექვსე გრძნობა ,თუ “მეცხრე ცა “ და

შენი სიყვარულის ფობია მემართება (26)

როგორცკი გათენდა, მაშინვე გადავედით ჩვენს ახალ სახლში შემდეგკი ბერლინში წასასვლელად დავიწყე მზადება. - დადა, არ წახვიდე. ( ნიტა ) მოულოდნელად ნიტას შეშინებულმა ხმამ გამომარკვია ფიქრებიდან. - ნუ გეშინია ლამაზო, არაფერი

უშენოდ(12)

-მადროვე რა რას ვაკეთებ ისეთს ცოტას ვიხალისებ- ყურიც არ მათხოვა.კიბეებს ჩაუყვა და პირდაპირ ჩასკუპდა მანქანაში.მეც მივყევი უკან და დავჯექი. ბერდო საჭესთან იჯდა და უკან მსხდომს უყურებდა -სალომეც წამოვა ... მე მარტო ხო არ ვიქნები გოგო .თუ წინააღმდეგი

ბედნიერება და უბედურება (1 თავი ♥)

ცხოვრებაში ადამიანს ბევრი სირთული გადალახვა უწევს,მაგრამ,მარტო სირთულეები როდია ამქვეყანაზე ხანდახან სირთულეების გარეშეც მოდის ბედნიერება ♥მე ვარ ალექსანდრა კოხერიძე ,ვარ 15 წლის და ვცხოვრობ თბილისში.......მყავს ძააან ჯიგარი მშობლები და ორი

Mine (თავი 2)

- გუშინ მაღაზიიდან რომ გამოვდიოდი ჯიპზე ჩამოვჯექი. ვიღაცამ რეზინი მომაძრო. მანქანიდან ჩამოდი დროზეო,რო დამიკაწრო არ ვიცი რას ვიზამო და ასე. არა და მართლა მილიონი ნაკაწრი ქონდა. ტელეფონი დამივარდა მის მანქანაზე და ეკრანი გატყდა ჩემი. დღეს მოედანზე

არ შემიყვარდები!*1*

მარიამ და მარიტა დები არიან,მაგრამ ერთმანეთს ისე გვანან ყველას ტყუპები გონიათ..სიმართლე ვთქვათ მათ შორის განსხვავება არც ისე დიდია,ორივე მაღალი და გამხდარია,მხოლოდ მარიამს მწვანე თვალები აქვს,მარიტას ღია ცისფერი და რათქმაუნდა ასაკი მარიამი 14 წლისაა

სიჯიუტე ბედნიერებას დაგაკარგვინებს2

მადლობა მეგობრებო ვინც წაიკითხეთ ,ვეცდები იმედები არ გაგიცრუოთ <3ალბათ,ყველას გვინახავს ფილმებში,უზარმაზარ სახლებში გადახდილი წვეულებები,უამრავი ადამიანით,სასმელითა და ბოლო ხმაზე ჩართული სიმღერებით,დიახ,ჩვენც სწორედ ასეთ სიტუაციაში

მიყვარხარ....გჯერა? # 4

ელემ მთელი დღე გოგაზე, ფიქრში გაატარა. ვერ გარგო რათო ფიქრობდა მაგრამ , მოსწონდა ... მისთვის ჯერაც დაუჯერებელი იყო, ის ფაქტი , რომ მეორე დღეს დაბრუნდა გოგა. იქნებ ეს მართლა ბედი იყო , ან იქნებ მართლაც ჩვენ ვიქმნით ბედს?! საღამოს ელეს ნატაშკამ