ბედნიერება და უბედურება (1 თავი ♥)

ცხოვრებაში ადამიანს ბევრი სირთული გადალახვა უწევს,მაგრამ,მარტო სირთულეები როდია ამქვეყანაზე ხანდახან სირთულეების გარეშეც მოდის ბედნიერება ♥მე ვარ ალექსანდრა კოხერიძე ,ვარ 15 წლის და ვცხოვრობ თბილისში.......მყავს ძააან ჯიგარი მშობლები და ორი

Mine (თავი 2)

- გუშინ მაღაზიიდან რომ გამოვდიოდი ჯიპზე ჩამოვჯექი. ვიღაცამ რეზინი მომაძრო. მანქანიდან ჩამოდი დროზეო,რო დამიკაწრო არ ვიცი რას ვიზამო და ასე. არა და მართლა მილიონი ნაკაწრი ქონდა. ტელეფონი დამივარდა მის მანქანაზე და ეკრანი გატყდა ჩემი. დღეს მოედანზე

არ შემიყვარდები!*1*

მარიამ და მარიტა დები არიან,მაგრამ ერთმანეთს ისე გვანან ყველას ტყუპები გონიათ..სიმართლე ვთქვათ მათ შორის განსხვავება არც ისე დიდია,ორივე მაღალი და გამხდარია,მხოლოდ მარიამს მწვანე თვალები აქვს,მარიტას ღია ცისფერი და რათქმაუნდა ასაკი მარიამი 14 წლისაა

სიჯიუტე ბედნიერებას დაგაკარგვინებს2

მადლობა მეგობრებო ვინც წაიკითხეთ ,ვეცდები იმედები არ გაგიცრუოთ <3ალბათ,ყველას გვინახავს ფილმებში,უზარმაზარ სახლებში გადახდილი წვეულებები,უამრავი ადამიანით,სასმელითა და ბოლო ხმაზე ჩართული სიმღერებით,დიახ,ჩვენც სწორედ ასეთ სიტუაციაში

მიყვარხარ....გჯერა? # 4

ელემ მთელი დღე გოგაზე, ფიქრში გაატარა. ვერ გარგო რათო ფიქრობდა მაგრამ , მოსწონდა ... მისთვის ჯერაც დაუჯერებელი იყო, ის ფაქტი , რომ მეორე დღეს დაბრუნდა გოგა. იქნებ ეს მართლა ბედი იყო , ან იქნებ მართლაც ჩვენ ვიქმნით ბედს?! საღამოს ელეს ნატაშკამ

ყავა ან ჩაი (სრულად)

''-ლამაზი? კარგი, რა...-ხელი ავუქნიე. მე არ მქონდა აპრეხილი ცხვირი, არც ცისფერი თვალები, სქელ და წინ გამობურცულ ტუჩებზე ლაპარაკი არ იყო. შავთმიან გოგონას, რომლის მოყვითალო ფერის თვალები, კეხიანი ცხვირი, თხელი ტუჩები და ხორბლისფერი კანი არავის

ჩარკვიანო... (3)

საგურამოს ქუჩები დიდად საინტერესო არ გახლავთ, ყოველი ფეხის ნაბიჯზე უბნის ბიჭებს თუ გადაეყრებით რომლებიც მხოლოდ გამაღიზიანებელი ტონით მოგაძახებენ რაღაც უაზრობას და თვითონვე სჯერათ რომ სასაცილოდ ხუმრობენ...

სიზმრის ქურდი (თავი IV)

დილით ადრე გამეღვიძა. საათს დავხედე, ჯერ 6 საათი იყო. თავზე საყრელად მაქვს დრო. რა გავაკეთო? გუშინდელი დღის შემდეგ უხასიათოდ ვარ, დავხატავ და გუნებაც გამომისწორდება. ფანქარი და ფურცელი მოვიმარჯვე და ესკიზის დახატვას შევუდექი.

ლოგიკური დასასრული (2)

როდესაც შევედით დავინახე რომ ნიკუშა ძალიან ნერვიულად ათამაშებდა ფეხს და ჩემდაუნებურად ჩამეცინა. არ მინახავს მე ასეთი განერვიანებული.ნინამ შემოათვარიელა იქაურობა, როდესაც ნიკუშა დაინახა სიხარულით გაიქცა მისკენ, ნუ კი ქუსლიანებით იყო მაგრამ როგორც

გამომყვები ცოლად! (დასასრული)

ბიჭები ისევ იქ იდგნენ სადაც დავტოვე, მივუახლოვდი თუ არა გაკვირვებულებმა გამომხედეს. -რა მოხდა? -მალე ქორწილი იქნება-როგორც იქნა კმაყოფილს გამეღიმა. -თავიდან…-დაბნეულმა ააფრიალა თითი დათომ. -კატოს მამას ველაპარაკე და მისი ხელიც ვთხოვე.