ოცნების მამაკაცი ოცნების ქალაქში ?! 5

-ლონდონის ბილეთი აგიღე ხვალისთვის. -რა ხვალ? -ხო არ გაგეხარდა? -ჩემი თავიდან მოშორება გინდა?

მეგობრის შეყვარებული (თავი 8)

დილით ავდექი თუ არა ქვემოთ ჩევედი სასაუზმოდ.მე და მამამ ვისაუზმეთ და საყიდლებზე წავედით.დედასგან განსხვავებით მე და მამას ძალიან გვიყავრს ახალი წელი და ყველაფერი რაც ზამთარს უკავშირდება.ყველაფერი ვიყიდთ ახალი ნაძვის ხე,სათამაშოები ფიფქები და

ლექსი "მარმარილო"

ჩვენ დაგვაშორებს მარმარილოს შავი ქვის ლოდი ცივ სამარეში მე სიჩუმით მოვიკლავ გრძნობას, ტირიფის ხესაც შევეცოდები და ტოტოებს დახრის , გულში ჩამიკრავს გაციებულს დარჩენილს კენტად..მომენატრები უსაშველოდ მომენატრები სიზმარში მოვალ ჩაგეხუტები როგორც

მიჯაჭვული (IV თავი)

გაღვიძებისას საოცარი სიმსუბუქე იგრძნო. რბილ ქვეშაგებზე თავს საოცრად კომფორტულად გრძნობდა და თვალების გახელა და წამოდგომა ეზარებოდა. მოულოდნელად თავში რაღცამ გაუელვა. დღეს ხომ მისი პირველი დღე იყო ახალ სკოლაში და ამავდროულად ახალი ცხოვრებიის

უშენოდ(19)

-ჩშ.. მალე ჩავალთ - საწოლისკენ წავიყვან თან ტანსაცმელს ვხდიდი. გითხარით რომ ეს ქალი მაგიჟებს? მისი შეხებისას მგონია ვითიშები .ასეთი შეგრძნება არასდროს მქონია... საოცარია როცა ჩემნაირი კაცი ვიღაცასთან ისე ტკბება და თბება რომ ...მოკლედ სევიცვალე

უთხარით, რომ ვიღიმოდი / Tell her I was smiling [2]

-ჩვენ შევთანხმდით, რომ შენ ჩემზე არ უნდა გენერვიულა, შენ საერთოდ არ გქონდა იმის უფლება, რომ ჩემს ცხოვრებაში ჩარეულიყავი. - ნუცა უკიდურესად მშვიდი იყო და ცოტნეს მთელი ძალით უნდოდა, რომ იქაურობა დაელეწა.

ჩემი პრინცესა დაგარქვი (თავი მეორე)

ბოდიშით პატარა თავისთვის იმედია მოგეწონებათ.მადლობა მათ ვინც წ-კარგი ღადაობ-დაძაბული უსმენდა დათო ძმაკაცს და აზრზე ვერ მოდიოდა ატყუებდა თუ სიმართლეს ამბობდა.-მეტყობა ღადავის რამე??-უკვე გაბრაზდა გიო და წარბები შეკრა.

თვალებმა გაგყიდეს მარიამ (18)

ინგას და ზურას გავყევი სახლში,ნინა სასტუმროში დაბრუნდა გიგასთან,საკმაოდ დიდი და მდიდრული სახლი ჰქონია ბატონ ზურაბს.ორსართულიანი თეთრი რიკულებით მოპიკეთებული და უზარმაზარი აივნით.როგორ მიჭირდა ინგას ყურება სხვა კაცთან,თუმცა რას ვიზამდი ის უკვე აღარ

შურისძიება ვამპირის ენაზე

როდესაც ყველას ეძინა , სწორედ ამ დროს გამოვიდა ჯესიკა მეგობრების სახლიდან და დაადგა დეკანის ქუჩას. სასაფლაოსკენ მიიწევდა ღამის სამ საათზე, 17წლის თინეიჯერი გოგონა, უკან კი ბავშვები მიყვებოდნენ ჩუმად... გარეთ ზამთარი იყო... ყველაფერი თოვლით იყო

მთვარის შუქი (სრულად)

– რა ხდება? გამიშვი! – ხმაზე დამეტყო რომ ავნერვიულდი. – გაგიშვებ, მაგრამ მანამდე... – ჩემკენ გადმოიხარა და ტუჩები ბაგეებზე მომაკრო. გაბრაზებამ თხემით ტერფამდე დამიარა. მიუხედავად იმისა რომ საშინლად მესიამოვნა, ეს არაფერს ცვლიდა. ჩემი ხელი თავისით