ოცნების მამაკაცი ოცნების ქალაქში?! 6

-ნიკ?! მეგონა წახვედი ჩემს გვერძე დაჯდა.-წავედი? არა ყოველ ღამე აქ ვარ ეს ჩემი საყვარელი ადგილია სადაც ის ვარ ვინც ვარ და არა ნიკოლასი. -და მაინც ვინ ხარ ასეთი?-ცოტა ხანში ნახავ.-ახლა გასუქების აღარ გეშინია?გამიღიმა.

two heart story

მოგჩერებივარ, როგორც სანთელს და სუნთქვასაც ვიკრავ, რომ არ გამიქრე... შენით ჭკუიდან გადასვლა ღირს და როგორ ვიცხოვრო, უნდა დავფიქრდე!

ალქაჯები V.S ბაბნიკები (ნაწილი 10 )

რამდენიმე წუთში სახლში ვიყავით , მე კვლავ აფორიაქებული ვიყავი . მაინტერესებდა რატომ გავშტერდი ასე , ანდა ასე რატომ ვფიქრობდი უბრალო კითხვაზე? მოკლედ სახლში მისულმა სწრაფად გავირბინე ოთახები და ჩემს ოთახში ჩავიკეტე.

შენს მეზობლად (ნაწილი 8)

საღამოხანს ამინდი საგრძნობლად გაუარესდა. მზემ დამალა თავისი ფერადი სხივები და დედამიწას უფლება მისცა ღრუბლის საბანში გახვეულიყო, ნელ-ნელა აცივდა, ქარმაც დაუბერა და ცამ ერთბაშად გადმოყარა დიდხანს ნაგროვები ცრემლები; ზაფხულის სიცხეებით გადაღლილ მიწას

ძალიან მალე...

ერთხელ ზურგი მაქციეს და ამის მერე იმედი დავკარგე..ხალისი ჩავიკალი,არც არავისკენ მიმიწევს გული..ვგრძნობ,რომ ამ სამყაროსთვის არ ვარ შექმნილი და ეს ადგილი,რომელსაც დედამიწა ჰქვია,ჩემი დროებითი ნავსაყუდელია,საიდანაც მალე უნდა წავიდე,ძალიან მალე...

ჩემი პირველი

და აი გავბედე და დავიწყე წერა ისე რომ ბევრმა შეაფასოს და ნახოს...როგორც ყოველთვის არცთუ ისე კარგ ხასიათზე მეღვიძება,რომ ვიაზრებ უნდა ავდგე და წავიდე ჩემთვის უინტერესესო ლექციაზე და ისევ მოვიდე სახლში უფრო მესიკვდილება მაინც ყველაფერი.ბოლოს მაინც

მოგიტაცებდი, როგორც პატარას! (6)

-მოდი ამ ჭიქით ამ ულამაზესი სიძე პატარძლის სადღეგრძელო შევსვათ, ჩემო დემეტრე ჩემო მარიტა დაგლოცავთ ღმერთმა სულ ასეთი ლამაზები და ბედნიერები გამყოფოთ, იმრავლეთ და იხარეთ.დიდი სასმისი შესვა ვიღაც უცხო კაცმა და განსხვავებული მეგობარს გადაულოცა. -გინდა

უთხარით, რომ ვიღიმოდი / Tell her I was smiling [3]

-აღფრთოვანებული ხარ, თუ მეჩვენება? - კოპები შეკრა ცოტნემ. ლევანი ცალყბა ღიმილით წამოდგა, ვისკის ჭიქა მაგიდაზე დადო და ძმას შეხედა. -ნუ გეშინია, არ შემიყვარდება. - მხარზე დაარტყა ხელი, თვალი ჩაუკრა და ოთახის კარი შეიხურა.

მიჯაჭვული (V თავი)

შემდგომი დილაც არ უჩიოდა მზისა და სითბოს ნაკლებობას, რამაც სალომეს ხასიათზეც შესაბამისად იმოქმედა. მხიარულად ჩაიცვა ახალი ტანისამოსი და სკოლისკენ გაემართა. ეზოში შესულმა მისი სახელის ძახილი გაიგონა და უკან შებრუნდა. დაინახა როგორ მოემართებოდა მისკენ

,,უსასრულობაშიც შენ მეყვარების" მკითხველს

ბოდიში მაგრამ დროებით ვერ დავდებ, ბებია გარდამეცვალა. უდიდეს პატივს ვცემდი და ეხლაც ვმცემ, უბრალოდ დროებით არც მუზები მყავს რომ რაიმე დავწერო, ძალიან გთოვთ გამიგეთ როგორც კი დავბრუნდები აუცილებლად დავდებ დასრულებულ.. მადლობა და იმედი მაქვს გამიოგებთ