მიყვარხარ სერიოზულო ქალბატონო(1)

-მია აქედან გაიქეცი გაიქეცი და აღარ დაბრუნდე გესმის? -კალგი. პატარა გოგოს რაც შეეძლო სწრაფად გარბოდა ამ დროს ბიძამ დაოჭირა და წაიყვანა. სახლი კი ნაფლეთებად იქცა.

არაამქვეყნიური არსება

საშინელებაა.. თითქოს ყველაფერი მაქვს რაც ჩვეულებრივ მოზარდს უნდა ჰქონდეს... მყავს მშობლები,და,ნათესავები,მეზობლები,ძაღლები... მგონი ამ სიას რაღაც აკლია,ხო?

როგორც მაშინ

-მომნატრებიხარ! -… -გავიღიმე,თან თვალები დამისველდა,მინდოდა ჩავხუტებოდი,მეთქვა მეც მომენატრე და დღემდე მიყვარხარ- მეთქი,მაგრამ...ავდექი და წამოვედი...ისე , როგორც მან გააკეთა. ასე უბრალოდ,ავდექი და წამოვედი...

ჩემი დის წარსულმა სიყვარული მაპოვნინა თავი 2

ვხედავ ტელეფონზე რეკავენ, ნომერს დავხედე და გამიკვირდა, ისინი არასოდეს მაძლევდნენ ნიასთან ურთიერთობის უფლებას. ბოლოს და ბოლოს ვუპასუხე, ახალი ამბავი მაცნობეს და დასაფლავებაზე დამპატიჟეს ვიგრძენი, რომ გული ამომგლიჯეს და ნაფლეთებად აქციეს, ჩემი ნია,

შოკოლადის ბრალია! (თავი 2)

-კარგი...მაშინ მითხარი რა გიყვარს? -ყველაზე მეტად? -ჰო ყველაზე მეტად -შოკოლადი-ვუთხარი მე და მის მწვანე თვალებს გავუსწორე მზერა -მართლა?-მკითხა მან -დიახ!-და მეტი დამაჯერებლობისთვის თავიც დავუქნიე

მინდა მიყვარდე 22 თავი

მალე დავასრულებ ჩემო კარგებო და დაგასვყველაფერმა კარგად ჩაიარა,ლილიანაც და ტყუპებიც თავს გადასარევად გრძნობდნენ.ბევრი ვიხალისეთ სამშობიაროში ჯერ ჩემს ჩაცმულობაზე მერე ერისთავი წაიქცა და სანამ არ გამოგვყარეს ჩვენით ვერ მივხვდით წამოსვლას.ვუყურებდი

საიდუმლო [15]

სამზარეულოში მართლაც დაუხვდნენ ნაცნობი სახეები, რომლებიც მდიდრულ სუფრას მისხდომოდნენ და გემრიელად მიირთმევდნენ საკვებს, რომელიც უგემრიელეს არომატს უშვებდა მთელ სახლში. – ოჰ, გაიღვიძა ვაჟბატონმა! – შეამჩნია დედამ და ბღვერით შეხედა შემოსასვლელ კარში

ნანატრი ბედნიერება (1)

გაიხსენა როგორ ჩაარტყა მამამისს ჭიქიის ნამტვრევი და თავი შეძულდა, ეს როგოორ გააკეთა, სასოწარკვეთილი იყო გოგონა, ცრემლებსაც ვერ იკავებდა მაგრამ უცებ რაღაცამ წამოუარა და მისი სახე მისსას აღარ გავდა, ერთ ადგილზე გააშტერა თვალი თითქოს რაღაცას ფიქრობსო,

I ____ You (თავი მეცამეტე)

(თავი მეცამეტე) /13/ 30 აგვისტო. დილა. თათია ტელეფნის წრიპინმა გააღვიძა.. უამრავი მესიჯი იყო მოსული დემეტრესგან. საწოლთან ახლოს პატარა ტუმბო იდგა , იმ ტუმბოზე ეძებდა ცალი ხელით ტელეფონს, გახსნა თუ არა მესიჯები თვალები გაუფართოვდა,

ინტერვიუ მე სთან

-გითქვამთ? -არასდროს! -ნანობთ? - ეს კითხვა მეორედ გავუმეორე,ვიცოდი თავიდანვე მატყუებდა,განა შეიძლება ამდენი ხანი ცხოვრობდე და ერთხელაც არ ინანო ჩადენილი საქციელი?! -მგონი კი...