საიდუმლო [11]

ქუჩაზე ლამპიონებმა ბჟუტვა შეწყვიტეს. მზის სხივები მთებიდან ნელ–ნელა იწვერებოდნენ და სიბნელეში შთანთქმულ დედამიწას განათებას უპირებდნენ. თიკას სულს კი, რომელშიც კვლავ სიბნელე დასადგურებულიყო, ვეღარანაირი მზის სხივი გაანათებდა. მხოლოდ სანდროს

ბაბუაწვერა, ანუ გაფანტული არსებობა (5)

_ მტკივაო, ცუდად ვარო, მიშველეთო ყვიროდა. შენს ხელზე ქონდა ხელი ჩაკიდებული დე, არაფრის დიდებით არ გიშვებდა. მიშველეთო, ნანოს ნუ დამაკარგვინებთო... _ მე ტკივილი მეტასტაზებად მომაწვა და სახეზე ორივე ხელი მაგრად ავიფარე _ სულ სისხლიანი იყო დედიკო... და

ნარკომანი

ჯერ დავიბენი, გავოგნდი. მერე გულში წვეთ-წვეთობით ნაგროვები ცრემლები ყელს მომებჯინა და გაგუდვა დამიპირა, სხვა გზა არ მქონდა _ ვტიროდი. წლების შემდეგ, ძლივსგადატანილი დეპრესიების, გაუსაძლისი ტკივილების, დამთრგუნველი უსასოობის, უმწეობის დაძლევის

I ____ You (თავი მეთერთმეტე)

აგვისტოს ცხელი დღეებია...ერთი ნიავიც ძვლებში ატანს...ყველა ცივ ადგილს ეძებს გასაგრილებლად... სანდრო კი ეზოში საქანელაზე წევს და ჩვეულებრივად იწვება. ფიქრებშია წასული და ვერც სიცხეს ვერ გრძნობს. ცდილობდა მის გამოფხიზლებას

გოგონა მწვანეში (1)

-იქნებ, მეტი ზრდილობა გამოგეჩინა და დაგეკაკუნებინა კიდეც.ვთქვი გაბრაზებით.- უკაცრავად ჩემს ოთახში ნებართვის გარეშე თუ შემოვედი. საბანი არ არის საჭირო შენი აზრით ვინ გაგხადა ტანსაცმელი?შეშინებული და დამფრთხალი ვუყურებ.

პრიზი თუ განაჩენი?! -5-

''-მუდამ დაშას რატომ წვდები?-დისტანცია დაარღვია ჯაყელმა, რომელიც ქალისგან აშორებდა.-რატომ, მიპასუხე. -მე... მე...-ალუღლუღდა ტაისია. -უკან არ გაიწიო, თორემ მართვეებს გაჭ....ტ! -მაშინ შენ გაიწიე! -არა, მინდა დაგაბნიო!''

როცა უყვართ არ კარგავენ (სრულად)

მოგესალმებით ყველას ეს ჩემი პირველი ისტორიაა ძალიან მინდა წაიკითხოთ და დააფიქსიროთ თქვენი აზრი კომენტარებში. შენიშვნები რა მოგეწონათ და რა არა რომ გავითვალისწინო შემდეგში. წინასწარ მადლობას გიხდით ყველას

ნიკოლოზ ბარათაშვილი - ცისა ფერს

ცისა ფერს, ლურჯსა ფერს, პირველად ქმნილსა ფერს და არ ამქვეყნიურს, სიყრმითგან ვეტრფოდი. და ახლაც, როს სისხლი მაქვს გაციებული, ვფიცავ მე – არ ვეტრფო არ ოდენ ფერსა სხვას.

მე სიყვარული, შენ ბედნიერება.. (თავი 3)

მე სიყვარული, შენ -ახლავე ავიდეთ თუ გინდათ, სახლში იქნებიან პატრონები-შემოგვთავაზა მამამ -კარგი, წავიდეთ-მხრები აიჩეჩა წვერავამ და ფეხზე წამოდგა, სამივე ერთად ავედით მეშვიდე სართულზე და კარზე დავაზარუნეთ -გამარჯო

სიყვარული და ტკივილი (12თავი)

-კი სახლშია აპა სად იქნება ამ შუაღამეზე? სად ხართ თქვენ არ მოდიხართ? გახდა პირველი საათი უკვე.-ხო მალე მოვალთ უფრო სწორად უკვე მოსულები ვართ-სანდრო ვის ელაპარაკები? ვინ უნდა მოვიდეს? (თიკო)-არაფერი. ისე უბრალოდ ვალაპარაკობდი